Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

τέρμα


καίγονται πολλοί
και μια σπίθα
δεν βλέπεις

χάνονται πολλοί
και όλοι
είναι μπροστά σου

πονούσα
ούρλιαξα
μου έγνεφες ΄΄Σιωπή΄΄

τώρα δεν υπολογίζω
τώρα δεν μετράω
ανάποδα
πότε θα γίνει το
θαύμα

τώρα γυρίζω
και σε τρομάζω
να νιώσεις επιτέλους
τον εαυτό σου
και να με κεράσεις
τίποτα.

2 σχόλια:

rainmaker's phantom είπε...

Δεν υπάρχει θάυμα.
Ούτε ζωή.
Μόνο εικόνες.
Λόγια.
Και ένα μεγάλο τίποτα με κόκκινα γράμματα=|
Καλό βράδυ!

πλησίον του ποιητή είπε...

εννίοτε και μώβ γράμματα. . .