Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2011

ιντερβιού 5



γράφω συνέχεια με χέρια που είναι χοντρά και άσχημα. τα μαλλιά μου είναι από χαρτί και τα γένια μου πάντα βρεγμένα. πονάω συχνά αλλά δεν το δείχνω συχνά. όταν το δείχνω γίνονται κάποιες καταστροφές, οι άνθρωποι μαζεύονται πίσω, κάποιοι λίγοι βγαίνουνε μπροστά μου και αρχίζουν να φωνάζουνε, μπορεί και να με χτυπήσουν. οι πρώτοι αγαπάνε τον κώλο τους υπερβολικά, οι δεύτεροι αγαπάνε εμένα.

δεν αλλάζουν εύκολα τα πράγματα και η ειρωνεία είναι ότι είναι τόσο απλό να αλλάξουν. ο άνθρωπος είναι ο προβληματικός. δεν είναι τυχαίο που αυτή η λέξη σκότωσε την Σφίγγα. . . την κούφανε, την φαρμάκωσε αυτή η λέξη και τράβηξε κατά τον γκρεμό.

εδώ και λίγα χρόνια που έγινε ένας απολογισμός και ένα ξεκαθάρισμα - δεν λέω συνειδητοποίηση . . ας μην υπερβάλουμε - έστησα τα γούστα και τις προκαταλήψεις μου, και μέσα σε αυτά κινούμε και ζω. απόλυτος όχι - απόλυτοι είναι μόνο οι ηλίθιοι και οι νεκροί - αλλά σταθερός σαν βάδισμά του πιωμένου το βράδυ και από πίσω του χιλιάδες αναμνήσεις και τύψεις μα ποτέ νοσταλγία μα ποτέ ΄΄αν δεν είχα. . .΄΄ ή ΄΄αν είχα΄΄. από τότε φοράω τα ίδια ρούχα, τα ίδια χρώματα, την ίδια αυτοεκτίμηση

- Γιατί γράφεις;

- Γιατί έχω τον χρόνο, γιατί είμαι αργόσχολος, γιατί δεν ξέρω να ζωγραφίζω, γιατί δεν μπορούσα να ανοίξω την καρδιά μου σε μια κοπέλα και έκανα το λάθος και πέταξα στο χαρτί ότι ένιωθα για αυτήν, γιατί μου αρέσει να μουντζουρώνω χαρτιά, πακέτα, χαρτοπετσέτες, τοίχους - όχι με έξυπνα στένσιλ, αλλά ''με λογάκια΄΄

- το blog γιατί το άνοιξες και γιατί το ανοιγοκλείνεις συχνά;

- Γιατί ήταν ο πιο φτηνός τρόπος να βγάλω τα κείμενα μου παραπέρα από εμένα. να τα δούνε δυο τρεις άνθρωποι, πούνε γνώμες. παλιά που τα έγραφα στο χαρτί και έκανα αντίγραφα τα μάθαινα απ΄ έξω. τώρα είναι κάπου πεντακόσια κείμενα στο blog. άντε να τα μάθεις. πιο πολύ κρατάω το αίσθημα που υπήρχε όταν τα έγραφα. κάποια είναι για ξύλο. μπορεί και όλα. είναι όμως ένα σύνολο. το ανοιγοκλείνω επειδή κάποιες φορές θέλω να του ξεφύγω. να πάω λίγο παρακάτω. αλλά πάντα σαν τον δαρμένο επιστρέφω. αν είχα βρει τίτλο για ένα καινούργιο blog θα το έκλεινα. αλλά δεν είμαι καλός στο να φτιάχνω τίτλους. τα ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΛΟΓΙΑΣ βγαίνουνε από μια παλιά εξάρτηση με το αλκοόλ για την οποία δεν φταίει κανείς παρά μόνο εγώ και από μια μόνιμη κατάσταση αντίδρασης και αντιλογίας. ακόμα και με τον εαυτό μου. - ο πάνσοφος Βότσης λέει ότι όσοι έχουν blog είναι ψώνια και θέλουν να εκτίθονται. θα συμφωνούσα μαζί του αν δεν είχα blog.

- Αντιφάσκεται. . .

- Αντιλογία.

- το blog σου δεν έχει κάποια συγκεκριμένη θεματική;

- το blog είναι μια σαλάτα. πολλά πράγματα, πολλοί άνθρωποι δικοί μου ή ανεξάρτητοι ή δούλοι άλλων. δεν έχει λογοτεχνικές αξιώσεις, δεν έχει τίποτα. μια βιτρίνα για όσους έχουν όρεξη ή χρόνο να κοιτάζουν.

- αυτούς που σχολιάζουνε θα εννοεις. . .

- και αυτούς και άλλους περαστικούς. σκέφτομαι συχνά ποιος είναι πιο αργόσχολος, εγώ που τα γράφω ή αυτοί που τα χαζεύουν έχει πλάκα. έχω πάρει κάποια mail με καλά λόγια και κάποια - πιο ενδιαφέροντα - με κατηγορίες όπως Αντισημίτης, Μισογύνης, Μαλάκας. . .

- κριτική;

- πιο πολύ σαν εξάσκηση του λεξιλογίου τους μου κάνει. σπάνε το κεφάλι τους να βρούνε μια σπάνια λέξη ή κάποια λέξη που έχει να ειπωθεί καμιά 50ριά αιώνες και την κοτσάρουνε στα μούτρα μου. έχει ενδιαφέρον. πολύ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: