Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

μ.


όταν ακούς Μεγάλος πλάι σε όνομα
σκέψου Πρησμένος

από τα μέσα και τα έξω.


Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

1336

- Όταν είναι δίπλα σου, μπορώ να πω ότι λάμπεις.
- Δικιά σου ιδέα αυτό. . Παρεξήγηση αφανιστική. . . Βρε, το μάτι μου γυαλίζει μόνο. . .

 Μου έφυγε το τρέμουλο και οι μπύρες, πάνε μόνο για το κουρκούτι, για το μείγμα. Κι άλλα αριστουργήματα πλάι στις γνώμες. Χαίρομαι τα άλλα, τα όπισθεν των αριστουργημάτων. Από τα παρασκήνια, από τα αζήτητα με φόρα.

- Οι σκλάβοι δεν ξύπνησαν μα άλλαξαν πλευρό. Αυτό. . . 
- Αυτό; Ωραία. 
- Τι ωραία; Έγινε κάτι; 
- Τίποτα δεν έγινε. . . Τίποτα. . . Τίποτα κακό.

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

σημείωση πλάι από ''Το μανιφέστο της ανάπηρης ευφυίας μας''


παντεσπάνι βρώμικο και ξαναφαγωμένο
σαν μούτρα ή σπλάχνα κρασάτα
και άλλη αγάπη ανάμεσα όχι από τα μέσα

και διαμαρτύρονται τώρα τα υπάρχοντα

και η αγάπη ανάμεσα.


Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

M.F.

 . . .μα κάνανε τα ακατονόμαστα σε ένα ξωκκλήσι στο κωλόνησο. Στο ιερό. . . Εκεί δεν μπαίνουνε γυναίκες.
- Ναι. . . Εκείνος όμως μπήκε μέσα στην γυναίκα , στο ιερό. Απλό.
- Κοίτα, εγώ σέβομαι την πίστη του καθενός αλλά. ..
- Κι εγώ, κι εγώ σέβομαι την πίστη του καθενός, ό,τι έπιπλα κι αν έχει σπίτι του ή αν τον δέρνει με παρέα και πρόγραμμα η γυναίκα του αλλά με ταλαιπωρεί μια διάρροια και πρέπει να φύγω.
 Έπεσε από τον ουρανό. Αυτοσχεδιάζαμε εκείνη την στιγμή και δεν την έπιασε κανείς. Έσκασε στο κέντρο της πόλης. Αυτοκόλλητο στην άσφαλτο. Έκλεισε και μια λακκούβα.
 Ήπιαμε και για αύριο, για μεθαύριο. . . Από κάπου ακουγόταν ΄΄Βρε εγώ είμαι μάγκας και ντάης κι αν κάνεις πως μ΄ αφήνεις θα σου τινάξω τα βυζιά με νιτρογλυκερίνη.΄΄ Έβρεχε όλη μέρα. Είχανε καβαλήσει την ομπρέλα μου από την Ρόδο και πετούσαν πάνω από την πόλη ρίχνοντας τόννους φυλλάδια να ψήσουν τον κόσμο. ΔΙΑΤΗΡΕΙΤΕ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΚΑΘΑΡΗ και ΦΟΛΑ ΣΤΟΥΣ ΚΥΝΙΚΟΥΣ.
 Αυτή η πόλη μίκρυνε πολύ, Νίκο.

. . .πετούσαν τους ευγενείς οι Ζηλωτές  από τα τείχη και από κάτω τραγουδούσαν ''Δεν θέλουμε θλιμμένους στην γιορτή μας.''
- Καπιτάλε σκηνή.

άφιξη & λογαριασμός

Έφτασε.
Χθες.
Με ένα τσούρμο ήρεμο
κατέβηκε από το τρένο.
Μέτρησε μετά τις βαλίτσες της
μην ξέχασε καμιά.
Ένα, δύο, τρία. . . Ωραία.
Της έδειξα το κεφάλι της και συμπλήρωσα
ΤΕΣΣΕΡΑ.

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2014

α.


με την κατάντια δικιά σας
και την εξέλιξη πατέντα
όχι δικιά σας.

μεθυσμένοι και απείραχτοι

σε πιάνει απ΄ το χεράκι
και τραβάτε καρσί στις εκπτώσεις
στην τρέλα  σε βίτσια επίσημα.


Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2014

μ.


παζλ με τα συντρίμμια.


μ.


άπειρες απόπειρες απόψε.

μ.


μην πεις άλλα αστεία

είσαι αστείος.

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

#1

  
 Try explaining Hitler to a kid λέει ο George Carlin ενώ. . .


  Όχι. . . όχι. . . τίποτα το ίδιο. . . τουλάχιστον στα κιλά. Παρουσιάζεται και δέχεται. Χαμογελάει, θυμάται το όνομα σου. . . Χαμογελάς και εσύ ενώ χαζεύεις - διακριτικά όσο σε αφήνει η αγαμία - τα στήθια της. . . Θαύματα και κωλοπράγματα. . . Ένα, ένα έρχονται με φόρα. . .

  Να τα πω; Ποιος ομολογεί χωρίς κέρδος ή πόνο; Οι μουζικάντηδες με τις περούκες που γράφανε για βασιλιάδες; Ο λάος την έπαιζε υπήκοος μέχρι να σκάσουν αλάνια να πουν κάτι άλλο;

  Ποιος τις αλήθειες τυχαία θα κάνει χάζι;

  Εμφανίζονται όλα. Φυλάνε την γελοιότητα τους και την θάβουν αν καταλάβουν ότι θα πεθάνουν. Τι να αποκαλύψεις και τι να πάρεις για μεζέ; Τίποτα. . . Άσε κληρονομιά κάτι περισσότερο από μύθους, δικαιώματα και σκατά.

  Εμφανίζονται λίγα, λίγα και αναπάντεχα. Θέλω όλους να σας βάλω σε μια σελίδα και να σας αφήσω να παίζετε μπροστά σε μάτια. Να χαρούν και άλλοι την ψυχή σας, να βολτάρουν στο μεγαλείο σας.

  Και ο μπόμπιρας στην Πάτρα. Θα κατέβω να τον σηκώσω, να τον δω. Να περάσω και από το κέντρο της Καλαμάτας να δω τον Βότση, να φωνάζει ΄΄Ζήτω η Πατρίς΄΄. . . Εγώ ο άχαρος όταν φωνάζανε στην Θήβα ΄΄Ζήτω η Πατρίς΄΄, ήμουν στην Αθήνα, στην πρωτεύουσα με τα πέντε εκατομμυριάκια και έτρεχε η αγάπη η αλκοόλα να με δει και φώναξα ΄΄Δεν γαμιόμαστε όλοι μαζί οι άρρωστοι;΄΄
  Μετά αναρρωτική άδεια.
  Είχα λουλουδάτη βαλίτσα, είχα ένα πάκο λεφτά και στο σταθμό Λαρίσης, ένα πρεζόνι μου ζήτησε συγνώμη. . . Ανέβαινα τότε Θεσσαλονίκη και διάβαζα τον Αιώνιο Σύζυγο του Ντος, του τυπά του επιληπτικού που έριξε ταλέντο και  εναντίων τον χρεών του, σκέψεις πολλές πολλές στο χαρτί. . .

  Μετά κατάλαβα ότι πατρίδα είναι ΄΄εδώ΄΄ και ΄΄εκεί΄΄ .

συνεχίζεται

 





 

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

άλλο

. . . το σφρίγος έγινε ρίγος και η γυναίκα σου η ακατάληπτη άλλοθι για ψυχοφάρμακα. Μην τώρα κρίνετε, άλλα σάλια δεν περισσέψουν, μην πίνετε, μετά θα τρέχετε να κρυφτείτε. Κι αφού σας είπε να πάτε να γαμηθείτε, γιατί ρε δεν πήγατε; Μην κοιτάτε εμένα, εγώ πάω μόνος μου. . . Από φυσικού μου.

 - Ωραία. Πάλι εδώ. . .
 - Που;
 - Εδώ, εδώ. . . Θα τα πεις όλα.
 - Όλα;
 - Όλα και άλλα τόσα. Μίλα ρε.
 - Καλά. Ένα λεπτό. Είσαι τρομακτική ώρες ώρες.
 - Περιμένω.
 - Μμμμ. . . Σχεδόν πενήντα χρόνια από το Εμφύλιο Ξεκαθάρισμα, στις 19 Οκτωβρίου, 1989 έσκασε μύτ. . .
 - Δεν μου αρέσει. Άλλαξε το.
 - Άλλο, ε; Καλά. . . Ένας σάκος με μπαστούνια του γκολφ βρέθηκε στο λάκκο στην Αμφίπολη πλάι. . .
 - Ο Εθνάρχης;
 - Τι άλλο;
 - Χέσε το. . . Άλλο.
 - Κανείς ποτέ δεν κατάλαβε κανέναν. Όλοι αυτοσχεδίαζαν να φροντίσουν τον πάτο τους και πάνω κάτω. . .
 - Αυτό το έχεις ξαναπεί.
 - Και εσύ.
 - Τι εγώ;
 - Μου το έχεις ξαναπεί.
 - Ποιο;
 - Το ΄΄Αυτό μου το έχεις ξαναπεί΄΄.
 - Άσε τις βλακείες και συνέχισε. . . Άλλο.
 - Κάθε θρησκεία που τρώει λεφτά, λαρύγγια και δικαιώμ. . .
 - Άλλο.
 - Στις 17 Οκτωβρίου, 1949 ο Αλέξανρος Παπάγος ανακύρηχθηκε από την Βουλή των Ελλήνων σε Στρατάρχη. Την επόμενη χρόν. . .
 - Άλλο.
 - Ο πρώτος δίσκος του Στέλιου Καζαντζίδη ήταν με ένα τραγούδι του Απόστολου Καλδάρα. Ο τίτλος του, ΄΄Για μπάνια πάω΄΄ και. . .
 - Άλλο.
 -  I'm a little pimp with my hair gassed bac. . .
 - Δεν μιλάω αποικιοκρατικά.
 - Ε;
 - Δεν μιλάω αποικιοκρατικά. Πες κάτι άλλο.
 - Καλά.
 - Γρήγορα.
 - Γαλατινή, Χάρλεμ, Σοχός και Soho όλ. .
 - Άλλο.
 - Οι απόρρητες δαπάνες της «Υπηρεσίας Ενημέρωσης» του ΥΠΕΞ. . .
 - Άλλο. 
 -  Οφείλετε σε περίπτωση επιστρατεύσεως να παρουσιαστέιτε όπου και όταν διατα. . . .
 - Άλλο.

 - Κι αφού πάτησαν σκατά. . . Να συνεχίσω;
 - Καλά το πας. 
 - Κι αφού πάτησαν σκατά είπανε να χορέψουν κλακέτες να. . .
 - ΆΛΛΟ.
 - Ακούγαμε μόνο Στέλιο Καζαντζίδη και Chinese Basement. . .
 - Ποιοι είναι αυτοί;

 - Ο Καζαντζίδης; Φωνάρ. . .
 - Όχι αυτός, χαζέ. . . Οι άλλοι που είπες.
 - Μουσική παίζουν. Ωραί.. .
 - Άλλο. . . Άλλο. . .
 - Got a little lady, walk the street / Tellin' all the boy that she cain't be beat.
 - Είπαμε όχι αποικιοκρατικά. Άλλο.
 - Με επιδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο Λευκός Πύργος επαναλειτουργεί ως φυλακή ενώ παράλληλα θα συνεχίζονται οι ξεναγήσεις.
 - Αλήθεια;
 - Μπορεί. . . Νομίζω θα βάζουν μόνο αρχαιοκάπηλους εκεί με. . .
 - Άλλο. . .
 - Στις 12 αυτού του μήνα το συγκρότημα Τσαλαπετεινοί, παίζει στην Διεθνή Έκθε. . .
 - Άλλο.
 - Νευρωσικές εκδηλώσεις και αλκοολισμός παρου. . .
 - Άλλο.
 - Ένας άνεργος και ένας περισσότερο άνεργος βγαίνουν από ένα μπαρ και. . .
 - Άλλο.
 - Η Dickinson του Αγίου Δημητρίου, Αθηνών. . .
 - Άλλο, άλλο. . .
 - Φαντάσματα, εφοριακοί, συνάντηση παλιών μαυραγοριτών, μια οκά μυαλό, ένα κρέας δυο ξύγκι, μουρμούρα, αποκέντρωση, φίμωτρο στον κώλο, τάφοι ανακαινισμένοι, κραυγές μαρμάρων και άοπλοι ψυχοπαθείς να έρθουν για μια επίσκεψουλα και να. . .
 - Άλλο, άλλο, γρήγορα. . .
 - Στις 18 Οκτωβρίου, 1912, ο υποπλοίαρχος Νικόλαος Βότσης κυβερνώντας το Τορπιλοβόλο 11. . .
 - Ο φίλος σου;
 - Όχι, αυτός παρουσιάζετε στην Καλαμάτα στις 16. . .
 - ΆΛΛΟ.
 - ΩΣ ΕΔΩ. ΦΤΑΝΕΙ.
 - Καλά το πας.
 - ΆΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ.
 - ΝΑΙ.
 - ΧΟΛΕΡΑ. . . ΚΩΛΟΠΡΑΜΑ. . . ΦΤΟΥ. . .
 - ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ.
 - Αχ. . .
 

β. και σ.

 του είπε χαίρεται και απάντησε ποιος;. κλισέ θα πεις αλλά ταίριαζε - παλιά νόμιζα ότι το κλισέ είναι Κλισέ, χωριό στην Γαλλία με μαλάκες, τυριά και φαγωμένα ρο. . . πως σου το έλεγα΄ φτηνό αλλά αξίζει. για να δικαιολογηθώ, να μαντρώσω, να ελέγξω τα αδικαιολόγητα. η αχαριστία των ανθρώπων κάτω από το χαλί που περπατάς αμήχανος για να δεις . . και εγώ να προσπαθώ να τραβήξω το χαλί για να τρομάξουνε τα τέρατα. πιο πολύ όμως τρομάζω εγώ. θα ζήσεις πιο πολύ από ΄μένα. . . το ξέρω. εκτός κι αν γίνω συντηρητικός καθήμενος ηλίθιος και μάθω να συντηρούμε και εγώ. . . αλλά . . θα πας παραπέρα από ότι εγώ θα φτύσω. . . μην κοιτάς αυτούς που αδιαφορούν για εσένα. . . αυτοί έχουν καβατζωθεί. . . εσύ να προσέχεις την καρδούλα σου. . . κι άσε με να λέω. . . για πλάκα τα λέω όλα, τίποτα δεν εννοώ . . . δεν έφτασα στο σημείο να ψάχνω όλη μέρα ένα νόημα το για λέω ότι υπάρχω. . . ακόμη. . . κάποιοι γίνανε φοιτήτες για να λένε ότι υπάρχουν. . . το άκουσα κι αυτό. . . βλέπω τα πράγματα και γεμίζω τις τρύπες - μέχρι κάποιος να ανοίξει μια καλή πάνω μου. καλοντυμένος, ξυρισμένος και κοίτα κατάντια. . . τρεις αναπτήρες στην τσέπη και ούτε ένας βλογημένος δεν ανάβει.



μου λείπεις
και με καταλαβαίνεις

4/1/2011


. . .

ψιθυριστά. . . Φύτεψα δεκαέξι σφαίρες από μια τριαντάεξάρα καραμπίνα στο ουρανό. . . και ένα καλό άνθρωπο δεν γνώρισα ακόμα που να λέει ΄΄Φταίω κι αν τολμάτε βουτηξτέ την σειρά και την θέση μου. . .  την γυναίκα μου την ζυμαροπατούρα που αυτοσχεδίαζει και επενδύει σε μάρμαρο. Ξεχάστε με και παίξτε. Θυμηθείτε με όταν φτάσω στους διακόσιους βαθμούς.΄΄ Αισθήματα και μια τράπουλα στα δόντια. Χθες, με το τελευταίο λεωφορείο. Γύρισα σε μια κοπέλα πριν κατέβω και της είπα ότι είναι όμορφη. Χαμογέλασε συγκαταβατικά. Ήταν μετά τις δώδεκα. Ήμουν έτοιμος να της εξηγήσω την διαφορά μεταξύ κοπέλα και γυναίκας. Την κοπέλα την αφήνεις όποτε θες. Με την γυναίκα δεν είναι τόσο εύκολο. Βαράει σαν συναγερμός, επιστρέφει με φόρα, με ένα τεφτέρι όλο χρέη. Ο Louis C.K. λέει κάπου When girls go wild, they show their tits to people. When women go wild, they kill men and drown their kids in a tub. O L.F. Céline δεν ξέρω τι είπε για αυτό το θέμα αλλά κάτι πρέπει να είπε. Για τον H.P. Lovecraft θα ξέρεις εσύ καλύτερα. Εγώ θα μάλλον θα έλεγα ότι λατρεύει τις μαγιονέζες Craft ή ότι η Sonia Green μπορεί και να μην κατάλαβε ποιον πραγματικά παντρεύτηκε και εσύ δεν με έστελνες στο διάολο. Μια ιδιοφυϊα που ξεχώριζε τους σάπιους από τους λιγότερο σάπιους κόκκους καφέ. Τα έχεις ακούσεις τόσες φορές και έχεις την ευγένια να μη μου πετάξεις ένα ΄΄Μου το ξανάπες. . .΄΄. Αλλά σε ακούω. Μου τα είχες πει πολλές φορές, σοβαρά, για εκείνη και εγώ κουνούσα το κεφάλι. Συγκαταβατικά, όπως χαμογέλασε η κοπέλα χθες. Έβραζα μετά - όχι με την κοπέλα, αυτή τουλάχιστον χαμογέλασε -  και γύρισα σπίτι να ξαπλώσω αλλά ηρεμία δεν είχα. Τώρα βλέπω δίπλα μου ένα μπουκάλι παγωμένο νερό και τρεις αναπτήρες που ανάβουν. Βλογημένοι. Ζήτησα πριν λίγες μέρες φωτιά να ανάψω τσιγάρο από ένα οδηγό λεωφορείου και μου ζήτησε τριάντα ευρώ. Ή τριανταπέντε. ΄΄Δεν θέλω να βάλω φωτιά στο Σέιχ Σου, καλέ μου άνθρωπε. . .΄΄.

Γέλασε. Ήταν πέντε το πρωί.


. . .



μην μεθύσεις
μην μου πεθάνεις
μην φωνάζεις

γύρνα την πλάτη στο φως
και τα σκυλιά / δώσε μου
ένα φιλί να ανασάνω
και το χέρι σου να ζεσταθώ

σε κρατάω όπως ο πεινασμένος
ό,τι τρώγεται / στα γόνατα
μπροστά σου / όπως αυτοί που ζητάνε
λίγο παραπάνω να ζήσουν

μην μεθύσεις πάλι
και νομίζεις ότι τα ξέρεις όλα

ότι θα πεθάνεις
ότι δεν σε αγάπησε κανείς και τίποτα
ότι τα βήματα σου είναι λιγοστά
και μετρημένα
ότι τα αστεία σου είναι φτηνά
για να αγοράζουν όλοι
ότι ο κόσμος σε φοβάται
όταν κλαις και φωνάζεις
ότι κάποτε κάποια θα ΄ρθει
και θα σε βγάλει έξω βόλτα

μην μεθύσεις

είσαι ζωντανός
και οι πληγές σου θα κλείσουν
θα σωπάσουν

είσαι απαραίτητος

όσο γελάς κακό άλλο δεν κάνεις



δεν το ξέρεις
μα το καμένο χαρτί
ήταν baladeur.

Ν.

 Αγάπησαν τους αναίσθητους και τους σκληρούς.
 Έφτιαχνες κωμωδία δεν προλάβαινες να γίνεις σκληρός, σοβαρός, ένα μεροκάματο, ένα μπινελέκι να ρίξεις στα πόδια τους.

 Τώρα με το μπουκάλι στοιχηματίζεις.
 Είσαι μόνος και δεν ενοχλείς κανέναν με τις ΑΝΑΓΚΕΣ του.

 Χαμογελάς. . . Καίγεται ο κόσμος. . .. Γενικώς. . . .

 Μα εσύ χαμογελάς ενώ καίγεται ο κόσμος. . . Όχι ο κόσμος του καθενός.

 Χαμογελάς

 Εντάξει

 Σε χαίρομαι και δεν σε φαντάζομαι.


 Ξέρεις βήμα βήμα ποιος βολτάρησε πάνω σου.

 Ξέρεις και σε ξέρω και σε χαίρομαι.

 Πάντα. Τα υπόλοιπα, αισθήματα
που στοιχημάτησαν σίγουρα
κάτι δυνατοί ξεπιασμένοι
 κάτι ΄΄έχουμε στο κεφάλι μας και λέει το στοματάκι μας΄΄.

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Α.Π.

  Άφησαν και ένα βρακί απάνω τους, έτσι για το σασπένς πριν την μάχη σώμα με σώμα και τρέξανε προς την θάλασσα. Όλοι ειρωνευόντουσαν. Ούτε ένα θύμα της προκοπής, να βγάλει το σκασμό και να παραδεχτεί τα πάντα. Οι ενοχές οι διακοσμητικές το άλλοθι. Αλλά τους άντεχα και τους χαιρόμουν. Ό,τι αντέχεις χαίρεσαι και ανάποδα. Ό,τι σε χαίρεται, θα είναι για λίγο ή λίγο περισσότερο μέχρι την χώνεψη. Μέχρι την χώνεψη, παλιά, καλή, φτηνότερη διασκέδαση.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

μ.


γύρισε με πλευρό
κι αφήσε μου σε μια άκρη
το δικό σου να κοιμηθώ.