Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2011

ηθελημένα ή αθέλητα



κατηφόριζα, κατρακυλούσα από την Ροτόντα

όλοι ήταν σε ταξίδι ή λουστράρανε την ψυχή τους κάπου

μια κοπέλα - μπαλαρίνα ή απλήρωτη φόνισσα
έσκασε μπροστά μου

΄΄Είσαι ωραίος΄΄ είπε
και κύλησε σαν μηδέν
με την παρέα της στην Εγνατία.

χαμογέλασα
ξέχασα όμως
να την πληρώσω να της πω ένα αστείο
ή μια ιστορία που όλοι νομίζουν ότι
ξέρουνε το τέλος - για εκείνον τον διακριτικό που
την απάτησε χωρίς να της πατήσει την καρδιά,
για εκείνη που της έκλεψε την σειρά στην ουρά
για τον γκρεμό, για τα δεντρά που την καρτερούν
να τα στολίσει όπως εκείνη πιστεύει ότι θα
είναι ΄΄ωραία΄΄ πριν τα κάψει, να την ρωτήσω πως
την βάφτισαν τα συμφέροντα και πως την φωνάζουν
οι καβαλάρηδες της.



2 σχόλια:

στα χαμηλα και στα ψηλα είπε...

όμορφες οι αποχρώσεις των γραφτών σου. Εξαιρετικό και το φόντο της Θεσαλονίκης που πάντα τα περιβάλλουν!

πλησίον του ποιητή είπε...

ωραίος τίτλος
που έχεις στο
blog σου.