Τρίτη, 1 Φεβρουαρίου 2011

κρεμασμένο πάνω στην καρδιά




νιώθω μοναδικός
δικός σου
και όχι πια μόνος. . .


και οι στιγμές είναι χαϊμαλιά πάνω στο κορμί σου / δεν ξέρω αν χαίρεσαι ή αν υπάρχεις /
ντυμένη αρχαία / όπως ο Πλάτωνας παπαρολογούσε για να έχουν δουλειά οι μετέπειτα
αργόσχολοι / δυσκοίλιοι στα αισθήματα / παραγωγικοί στις λέξεις / έτοιμοι για όλα / να
κατηγορήσουν το κρασί ή τον εγωισμό μας / και τρεκλίζοντας / ανεύθυνα μουνόχειλα / μπορεί
να μας ρίξουν τις ευθύνες. . . . .


Δεν υπάρχουν σχόλια: