Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

ανταπόκριση

στην Αγγελίνα που ήταν εκέι
και ας μην την είδα.



πριν την συναυλία


Μύλος - υποφερτή ψύχρα και κόσμος πολύς μαζί με μας να περιμένει να ανοίξουν οι πόρτες.


φωνάζουν πρώτα αυτοί που έχουν ήδη τα εισιτήρια

μια κοπέλα δεν ακούει, με ρωτάει τι είπε ο πορτιέρης,τη λέω, η διπλανή της λέει Άντε πάμε και εκείνη της απαντά δείχνοντας εμένα Ο κύριος μου είπε ότι προηγούνται όσοι έχουν ήδη εισιτήρια


ο Ντίνος το ακούει και γελά.

κύριος. . . στα 19 κύριος - στα 29 το πάω για σεβάσμιος.


περιμένουμε, περιμένουμε. . .

ήμαστε ένα φιλόμουσο κοπάδι.

- - -

στην συναυλία


πανάκριβες μπύρες και η ομορφότερη κοπέλα να πίνει κονιάκ 7 αστέρων.


μια νεράιδα να έχει στην κολότσεπη ένα πακέτο τσιγάρα.


νιάτα νιάτα παντού μα και παλιές καραβάνες
να λένε πάμε πιο πίσω, αγρίεψαν τα πράγματα.


στίχοι και μελωδίες, - πες το τραγούδι να μην κουράζεσαι -
χορός μέσα σε μισό τετραγωνικό ονείρου.


ένα σύνθημα πέφτει απ όλους ΜΠΑΤΣΟΙ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
η πρώτη συναυλία μας στην Προεπαναστατική Θεσσαλονίκη λέει ο Αγγελάκας.


ένα καινούργιο τραγούδι ακούγεται. ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ.
στο ρεφρέν ψιθυρίζει έλα να φύγουμε μαζί.


Σιγά μην Κλάψω. . . - Γιορτή - Μια μελαχρινή ( διασκευή Βαμβακάρη που τραγουδά ο ο Σαδίκης ) - Θα ανατέλλω . .

τέλος

--

μετά την συναυλία


κατεβαίνοντας τα σκαλοπάτια του Μύλου βρίσκω ένα γεμάτο φάκελο καπνό.
υπέροχα - δεν καπνίζω.

επιστρέφουμε.

με τον Ντίνο στο παρκάκι μιλάμε για τους χίλιους και ένα τρόπους
να διώχνεις τα κουνούπια.


ψιχαλίζει

2 σχόλια:

Αγγελίνα είπε...

ήμουν εκεί.

........ είπε...

Ναι,και ας κοιτούσα το πάτωμα,κύριε... :)
Βέβαια στο τέλος, η "παράσταση" που έδωσες εσύ ήταν πιο σπουδαία από αυτή του Γιάννη.
Εγώ κρατάω το τέλος: τον γλειώδη AUTAN,που είναι και περίφανος για αυτό, τα οικονομικά popcorn, τον χαρακτήρα σου ως άθροισμα της υιοθέτησης των ιδιοτήτων των φίλων σου και προ πάντων το χαμογελό σου.