Κυριακή, 29 Δεκεμβρίου 2013

5:11

  Βαράνε τα όργανα λες και ζητάνε ομολογία από εκείνα  / και εκείνη θυμάται τον εκάστοτε παπαρίδη που την πλήγωσε /  όπως τα παιδιά αυτών που άφησαν χρέη για κληρονομιά και μια φωτογραφία με την γλώσσα απ΄ έξω.

   Στο Χαλάνδρι, στην Ζωοδόχου Πηγής / η γκρίνια και ο μπεκρής / τραγουδούσανε το πολλαπλό σου είδωλο / και όλα μοιάζανε με επιδόματα νόμιμα / με σφραγίδα πυρωμένη / με ειρωνεία / με ντροπή που - μαλάκα - θα ξεχαστεί.

2 σχόλια:

ελία βεβία είπε...

Καλή Χρόνιά ,Χρόνια πολλά ,Ω μέγα Βασίλη .

δεν σε ξεχνώ ποτέ..

Β.Σ. είπε...

Ποτέ;
Προσπάθησες καθόλου;

Καλή Χρονιά, έλια βεβία.