Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 2010

κέρασμα


η χρυσόσκονη πέφτει συνέχεια απο τα χέρια σου και γεμίζει τάφους
και οι τάφοι πεινασμένοι την καταπίνουν λαίμαργα
σαν αγάπη ή αναβράζων παυσίπονο


τα σκυλιά εχούν δεμένη μια σημαία στην ουρά τους
την κουνάνε πέρα δώθε όταν τα ταίζουν


ο πειρασμός που δεν αγγίζεται φωτίζει το μονοπάτι μας
φωνάζω ΄΄ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ. . .΄΄
με κοιτάς όπως ο διαβητικός την φρουκτόζη
ακίνδυνος και ιδανικός
όταν κοιμάμαι. . .

αυτοί που γράφουν
αυτοκτονούν με τρόπο, με στύλ
όπως αυτοί που καπνίζουν

καπνίζω

εσύ όχι. . .αγοράσες ένα πακέτο, απ΄ τα δικά μου τα χρυσά. . .

κέρνα με μια αυτοκτονία.

Δεν υπάρχουν σχόλια: