Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

ΦΣΣΣΣΣΣΣ ή Θάνατος.

ο Αριστερός φακός από τα γυαλιά μου ράγισε και τώρα στα κατάστιχα είμαι ένας ανώμαλος μπανιστιρτζής ( πως λέμε παγωτατζής ;;; ) πίσω από τους θάμνους και μπροστά τα ζευγάρια να σκέφτονται τι χρώμα κουρτίνα θα καλύψει την εγκυμοσύνη τους - η νύχτα που της εξομολογήθηκα τα πάντα, δεν έχει υποκοριστικό σαν το Βράδυ - ΄΄Βραδάκι έλα να ανταλλάξουμε Μοναξιά φέρουσα τσιγάρα΄΄- η Νύχτα δεν μικραίνει...εξαφανίζει μόνο...μας παρκάρει κατα τα Άστρα μεριά...και μετά ανοίγουμε το στόμα σαν καλά παιδιά για να ρίξει το κέρμα...μα μια μικροσκοπική ύπαρξή, ενάμιση μέτρο πάνω απο την γή που θα με θάψουν λεει θίγμενη ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΑ ΧΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΠΑΛΙΟΠΟΥΣΤΗ...Μα τι Πλάσμα. . . και οι Τράγοι τρέχουν, δεν το προλαβαίνουν, λαχανιάζουν.

Ανοησία....κόφ΄ το.

Δεν υπάρχουν σχόλια: