Τετάρτη, 21 Μαΐου 2008

ζωή. μαύρα τρύπια ρούχα. φωνές το πρωί. το πρωινό ξύπνημα.
115 κιλά γεμάτα ειρωνία.ποιός θα 'χει το κουράγιο να τα αντέξει;

λευκές σελίδες,βιβλίο ανοιχτό........

λίγοι στίχοι,λίγοι φίλοι, όλα λίγα και όμως όλα τόσο ταιριαστά.

---κάποτε πιωμένη είχες πει ότι η ομορφιά είναι θέμα χαρακτήρα-----

ξέρω να συμμαζεύω τον εαυτό σε στιγμές που μια βαθύτερη ανάγκη με τρώει να μην τα παρατήσω. να συγκρατήσω πράγματα,να υπομένω καταστάσεις χωρίς κάποιo γελοίο μονόλογο.

αλλά ως πότε;

----



την πρώτη φορά που διάβασα Καρυωτάκη μαγεύτηκα είπα εδώ υπάρχει κάτι σημαντικό. ακόμα και σήμερα (5 χρόνια μετά) ψιθυρίζω κάποιους στίχους του. στην πορεία γνώρισα κι άλλους ποιητές ΄ Σαχτούρης,Εμπειρίκος,Γώγου,Τραΐανός και κάποιους άλλους,η πρώτη αγάπη όμως έμεινε αναλλοίωτη παρόλες τις αηδίες που γράφονταν και γράφονται για την αυτοκτονία του.

----

οι πόνοι πια είναι λιγότεροι. έχω καιρό να πιω ( με το ''πιω' εννοώ να μεθύσω ).όταν πίνω φοβάμαι να βγω στα μπαλκόνια.σκέπτομαι τον ΗΛΙΑ ΛΑΓΙΟ.με ανακαλύπτω κάθε μερα.
πριν λίγες μέρες αγόρασα την τελευταία ποιητική συλλογή του ΣΑΧΤΟΥΡΗ.ΑΝΑΠΟΔΑ ΓΥΡΙΣΑΝ ΤΑ ΡΟΛΟΓΙΑ.ο Σαχτούρης πιστεύω είναι μια ποιητική ιδιοφυΐα,ανώτερη του Ελύτη. ένα πονεμένος καθαρά εικονοπλάστης.ήδη το αίμα απο τις δικές του πληγές αλλά και από τις πληγές του τόπου του στάζει απο τα γραπτά του.

Κάποτε τον ρώτησαν σε μια συνέντευξη ποιος είναι τελικά ο τρελός λαγός.
απάντησε χαμογελώντας:

-Εγώ.


---------

όλα αναποδογυρίζουν απόψε.

------

κάποια με ρώτησε κάποτε γιατί γράφω. δεν απάντησα άμέσως. κρατούσα μια μπύρα εκείνη τη στιγμή .της την έδειξα και είπα

-Για τον ίδιο λόγο που πίνω....Επειδή μ΄ αρέσει.

Μια άλλη κοπέλα μου είχε πει τον να γράφεις ειναι σαν να εκφράζεις τον πόνο σου,συνεπώς λυτρώνεσαι απ΄ αυτόν. Της είπα είναι έκφραση όχι λύτρωση.Η λύτρωση δεν έρχεται με το γράψιμο αλλα ξεπερνώντας καποιές σκέψεις που μας τρώνε.Με όποιο κόστος.το κέρδος θα ναι μεγαλύτερο.Δεν συμφωνήσαμε.

--------
μοναξιά αγριέμενη και τρέλα προνομιακή

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ

.

καληνύχτα.

--------

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗ.


Υ.Σ. ΒΙΑΣΤΗΚΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ.ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ.ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΝΑ ΕΞΑΠΛΩΝΩΝΤΑΙ.ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: