Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

η ζωή παρένθεση

( η Ελένη και το πρώτο ποίημα / ο γραφικός χαρακτήρας του Χειμωνά και η Φωνή του { ήξερα πού θα την βρω. Bράδυαζε κι ήταν η ώρα που η Βρετάνη τυλιγόταν την σημαία της το μαύρο και το λευκό. } / το δοκίμιο του Νίκου Β. για την γελοιότητα του Υπερφυσικού / ο Ντίνος χαμογελάστος να πηγαίνει με αυτόματες ταχύτητες όπου τραβάει η ψυχή του / Cricket 2 Ευρώ προσφορά / ο Πατέρας να γελοιοποιεί τον Καπιταλισμό / η Μητέρα να μου λέει πρωί πρωί Ο ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΑ ΑΡΧΙΔΙΑ ΤΟΥ / η Α. μεθυσμένη να με αγαπά / η Α. { που είναι άγγελος και λύνει τα φτερά της συν ότι τραγουδάει στο Χάρτινο Τσίρκο } νηφάλια να με αγαπά / τα χαρτιά κάτω από το γραφείο σαν βαρίδι / η Κατερίνα ανάερη να χορεύει / ο Αδερφός μου { άλλος κόσμος } / ο Κάρολος που με έσωσε εκείνο το Καλοκαίρι / η Εύα με αργύρια και την Αγάπη της / εκείνη η ημέρα με του διαόλου το Λιβάνι / τα αστικά λεωφορεία που μοιάζουν με γυναίκες {έ, Τάσο} / ο Πάνος {- Πώς και λές αστεία συνέχεια; / - Αλήθειες λέω Πάνο } / ο Σταύρος και η Έλενα και γαβγίσματα { το μαύρο και το κόκκινο } / οι υπεραστικές ανταποκρίσεις του Bosko / το Νοέμβριο στα Ελληνικά Στρατά { είπε κανείς ΣΚΑΤΑ ; } / οι Ιταλικές Κωμωδίες / τα παλληκάρια στο Ziggy { - Βασίλη, να σε κεράσω μια Criket } / ο Απάτης Σκορδάς / η Κυρά - Ναζλού που βαρούσε δεκαεξάωρα στα τούβλα και είδε την Μάνα της να την σκοτώνουνε στο ξύλο οι χωροφυλάκοι / η Γ.Καραβαγγέλη 12β με την παρέλαση των Μουσών { ωραίες κοπέλες περνάνε απο τον δρόμο σου } / οι { μη} ευχές στην { δεν με λένε } Μαρία / οι Ποιητές όλοι νεκροί στο χαρτομάνι τους / αυτά που διεκδίκησα απ΄ την νύχτα / η Σουηδία { εμείς εκεί στην Σουηδία / και εσείς εδώ μαλακές [ το ξερό σας το κεφάλι]} / ο Πλησίον του Ποιητή και ο Εχθρός του Ποιητή / η Καρδια μου που φωσφορίζει και Σ΄ αγαπώ όλους και μαζί.........................)


2 σχόλια:

Loup είπε...

Μαυρο σαν την γκρινια και κοκκινο σαν το μπρελοκ στην τσεπη?Ο καθενας και μια λεξη.Δεν κολλας ομως στις λεξεις γι αυτο εχεις οτι εχεις κοντα σου.

πλησίον του ποιητή είπε...

της αναρχίας τα χρώματα αλλα βλέπεις βαθιά και αυτό είναι δίκοπο μαχαίρι.

δεν κολλάω στις λέξεις - ξεκολλάω τις λέξεις απο πάνω μου και αυτές γυρνάνε πίσω.

να ΄σαι καλά.