Παρασκευή, 17 Ιουλίου 2009



οι εραστές σου φίλοι μου συνάδελφοι συμμαθητές


με κοιτάζουν λες και ξέρω ότι ξέρουν

τι αγγίζω

τι με καταπίνει

τι αφήνω πίσω μου να χαθεί

πόσα σκαλιά κατρακυλώ μέχρι να ευθυγραμμίσω το μυαλό μου

πόσα μπουκάλια σημαδεύω μέχρι να σε πετύχω

και πόσα στην Λήθη χρωστάω και ξαγρυπνώ.


οι εραστές σου φίλοι μου συνάδελφοι συναγωνιστές

και η πραγματικότητα να μην ξεκολλάει από τα χαρτιά. . .

Δεν υπάρχουν σχόλια: