Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

κανένα έλεος ή νόημα



1.


Κάποτε ο Groucho Marx συνάντησε το T.S. Eliot
και δεν μιλήσανε για λογοτεχνία
ή κωμωδία / κάποτε ήπια την τελευταία γουλιά από το ποτήρι σου μια στιγμή πριν μπεις μες το σαλόνι και γαμήσεις το Σύμπαν ανελέητη και τόσο ανυπόφορα πραγματική που μόνο εγώ σε καταλάβαινα και μπορούσα να σε πιάσω / βρωμούσες παράπονο μα ήσουν πανέμορφη / κάποιος που δεν θα είχε να χάσει τίποτα παρά μόνο την ψυχή του θα μπορούσε να προσευχηθεί στα πόδια σου και απ΄ όπου περπάτησες / όποιους πάτησες / πεδία μάχης και όνειρα όσων μπορούν να κοιμηθούν όρθιοι και να δεχτούν τα πάντα / ήμουν εκεί χωρίς να σου δώσω κατεύθυνση και μορφή / στις τσέπες μου μόνο ρέστα / και αυτά δανεικά / το καυλί μου ήταν σημαία και εσύ η σελήνη / είχα αποφοιτήσει από νοσοκομεία πολλά / η μόνη μουσική που άκουγα ήταν το γέλιο και όση αφέλεια είχε απομείνει. . .


Επόμενος. . .


2.

Ήμουνα ο πιο ήρεμος άνθρωπος που είχες δει - βέβαια σε αυτό βοηθούσε το γεγονός ότι δεν είχες γνωρίσεις και πολλούς ανθρώπους, κάτι τέρατα μόνο που σε χορταίναν και ένας καρδαμωμένος πούστης που με έναν ανεμιστήρα κολλημένο στην πλάτη παρίστανε τον Άγγελο και έλεγε ότι ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟΣ / Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΣΥΖΗΤΙΕΤΑΙ - Ήμουνα ο πιο ήρεμος άνθρωπος που είχες δει, με την Κυρία Καρμανιόλα αγκαζέ στον Αρραβώνα, όλες οι θέσεις να είναι πιασμένες και όλοι οι κρατούντες να τις υπερασπίζονται με τις ζωές τους / έλεγα μαλακίες να ψήσω κανέναν να σηκωθεί, κανείς δεν έφαγε παπά και έτσι έκατσες πάνω στο κεφάλι μου. . . Άνεση. . . Ο λαιμός μου είχε πετρώσει από τα τσιγάρα και έτσι ενώ δεν κάπνιζες μου τράκαρες μισό πακέτο για να με σώσεις. . . Ανιδιοτέλεια Χαρμανιασμένη.

3.

Χοροπηδούσαν χωρίς χορό / είχε αλλάξει σεντόνια στην χώρα της, τα παλιά είχα κιτρινήσει και μορφές που αγκομαχούσαν σαν χαμάληδες ήταν ζωγραφισμένες πάνω - τα καινούργια ήταν λευκά έτοιμα και περιμένανε άλλες, νέες εμπνεύσεις. Προπαγάνδα και μπουγάδα. . .



Δεν υπάρχουν σχόλια: