Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2011




η φύση σε διώχνει
η πόλη σε καλεί


΄΄Μόνο όταν καταλάβεις ότι δεν σου απομένει χρόνος. . . τότε θα βγάλεις εκείνο το βιβλίο που θα είναι μέσα όλοι στριμωγμένοι και αληθινοί, τόσο που δεν το ξέρουν, . . . όμως για λίγο ξέχασε. . . για λίγο και όλα θα είναι εντάξει. . . χωρίς μπουκάλια και μαλακίες. . . εκείνο όμως το μπουκάλι με το λουλούδι μέσα που είχε φυτρώσει και παρακαλούσες μια σταγόνα στάξει στα χείλη της και να κυλήσει στο στήθος της. . . Θαύμα, Θαύμα. . . ούτε η Αλίκη δεν πιστεύει πια στα θαύματα. . . οι χασίστες έχουν μια αφέλεια παιδική όταν πάνε πέρα δώθε. . . τα πρεζόνια τα σνομπάρανε ακόμα και οι Ρεμπέτες. . . γυναίκα γερό ποτήρι δεν θα βρεις εύκολα, το αλκοόλ παχαίνει και εκείνες σκέφτονται ΄΄με την επιδερμίδα τους΄΄ από πάντα. . . όπως σε εκείνη την βιβλική ιστορία με το φιρίκι και το ερπετό που δούλευε για μια πολυεθνική και έκλεινε συμφωνίες. . .

Θυμάσαι εκείνο το ζευγάρι. . . τον σουρωμένο και την κοπέλα του που είχε καταπιεί ένα πυρωμένο σελιδοδείκτη; Που την ρώτησες γιατί δεν πίνει και πετάχτηκε το ταίρι της και είπε ήρεμα ΄΄Για να μην γίνει σαν και εμένα. . . ΄΄. Αγαπήθηκαν; Θυμάσαι; Εκείνη δούλευε σε μια αποθήκη, καθάριζε ένα οκτάωρο και βάλε αλουμίνια, με διαλυτικό - μαστούρα δωρέαν. . . το έλεγε - και εκείνος δούλευε σε μια Μεταφορική. ΄΄Έχω κουβαλήσει τριάντα γαλαξίες από ερωτικές ιστορίες. . . ΄΄ έλεγε. . . Θυμάσαι; Το πρωί εκείνος πριν φύγει για την δουλειά, έπινε ένα λίτρο γάλα με λίγη βότκα μέσα, την χαιρετούσε φασιστικά, γελούσανε με το γελοίο της εικόνας και έφευγε χορτάτος για μεροκάματο. Όταν πέθανε, εκείνη έφυγε στην Αυστραλία. . . εκεί θα μπορούσε να δουλεύει και συγχρόνως να σπουδάζει. . . Βιβλιοθηκάριος. . . Αποθηκάριος πολυτελείας δηλαδή. . . ΄΄


Δεν υπάρχουν σχόλια: