Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

ένας μαλάκας να σηκώσει το χέρι

  Αναρχοφεμινιστικά συνθήματα στους τοίχους στο κέντρο της πόλης και θυμήθηκα τότες που πήγες να με σκοτώσεις ολίγο - όπως ολίγο έγκυος -  σε εκείνο το κολπάκι με τα σκαλιά. Σκατοψυχούσα, κοροϊδευα κουνώντας τα χέρια μου και έκανα το λάθος να γυρίσω την πλάτη μου. Μου έσκασες μια σπρωξιά και έφυγα τέσσερα, πέντε σκαλιά κάτω. . . Γλίστρα αλλά δεν κατρακύλησα. Σηκώθηκα και ανέβηκα με δυο βήματα όλα τα σκαλιά να σε σκοτώσω κάμποσο - όπως κάμποσος μαλάκας, να τον αφήσω; - αλλά είχες κλείσει την πόρτα και γέλουσες. Γαμημένε χαχαχαχαχαχαρ. . . . Τράβηξα μια καλή στην πόρτα και έμεινε ένα μικρό λακάκι, σαν αυτό που κάνει πρεμιέρα όταν χαμογελάω. Βγήκε μια γειτόνισσα και φώναζε να σκάσουμε και τι πράγματα είναι αυτά. Της είπα Όλα θα πάνε καλά και Νεκροί δεν υπάρχουν. Την ηρέμησα με ένα αστειάκι, της είπα ότι είσαι μουρλή και δεν σε έχουν μαζέψει ακόμα αλλά φεύγεις σε κάνα μήνα για τον Αλή Γαμιά στην Καβάλα. Ησύχασε. Ησύχασα και ΄γω. 


Δεν υπάρχουν σχόλια: