03:52

αγαθομούνηδες
βοϊδοκέφαλοι
γαμοτρελοί

ΧΟΡΕΨΑΝ

μούρλα
έξαψη

ΑΝΤΕΞΑΝ

το τεντωμένο τομάρι με τα λογάκια
την σημαία που έγινε τσόχα
τα μούτρα τα απάτητα


και θα επιστρέφουν
ένα κύκλο
και θα μασάνε
αφού καταπιούν τον κόσμο
 και θα στάζουν
από τα κάτω με φόρα πιο πάνω.

Μπουρ Γκαζάν

  Πριν την μάχη, το όνομα σου σε ένα πυροβόλο χαραγμένο και ΄΄Θα γίνει της πουτάνας θα γίνει. . . ΄΄ ξανά και ξανά. .  . Φυσάει και όλη η σκόνη του κόσμου έρχεται να καθίσει πάνω μας. Πενήντα βαθμοί Κελσίου, σκιά πουθενά, μόνο οι δικές μας οι στραβές, την ίδια στιγμή να μεγαλώνουν και να μικραίνουν. ΄΄ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ, ΑΔΕΡΦΕ. . .ΤΗΣ ΠΟΥΤΑΝΑΣ ΜΑΣ΄΄. Η διοίκηση έχει το αλάθητο και εμάς ικανούς για οτιδήποτε. Δεν βγάζουμε νόημα από τις διαταγές. Αλλάζουν ανά πεντάλεπτο. Μπροστά μπροστά έχουν τους αναλώσιμους και όσους δεν χωνεύει η διοίκηση. Ο ασύρματος πιάνει συνομιλίες ταξιτζήδων και παλιά - πιο παλιά από εμάς - λαϊκά τραγούδια. Το πρωί μετά την αναφορά σκοτώσανε έναν που ήθελε να βγει ελεύθερος υπηρεσίας. Τον βγάλανε μια και καλή ελεύθερο. Είχε πλάκα όταν τον κυνηγούσαν. Στην αναφορά είχε πει ότι πονάνε τα πόδια του μα όταν του όρμηξαν οι άλλοι να τον τελειώσουν έτρεξε κατοστάρι. Αν δώσεις κίνητρο, όλα γίνονται, όλα ξεπερνιούνται.
  Τον προλάβανε πίσω από τα εστιατόρια. Εκεί που τρώνε, τον έφαγαν και τον θάψανε. 

3 μ.

 

στους ώμους και στην καρδιά τα άγραφα  τα βαρύτερα.

. . .

νοίκιασε κάτι δικό μου
να ζήσω λίγο και τα υπόλοιπα να σου χαρίσω.

. . .

μην δέρνεις  μην πληρώνεις τα παιδιά σου

η γυναίκα σου δεν το ξέρει
είναι όμορφη και χωρίς εσένα

από πάντα τα πάντα ήταν.

1,80

από την μόλυνση  κόκκινοι την νύχτα οι ουρανοί

κλείδωσαν για μας μια και καλή

από τα αζήτητα  με φόρα μπροστά σου  ψεύτης πάλι να φανώ 

για μισή ιπτάμενη ματιά σου

βγάλτε τον σκασμό  τα ρούχα της ήταν άχρηστα     

και μάλλον σωστή η κάθε της λέξη

δώστε της τώρα χαζοί  ένα χαζό λαό πάνω της να παίξει.

Κ. δ. ν.

Δεν είχε τίποτα άλλο να βγάλει να σερβίρει
έτσι άρχισε με τρόπο, σαν ετοιμαζόταν για μπάνιο,
να γδύνεται. Το κορμί της, πλαδαρό στα πόδια και στους γοφούς
έσφιγγε και μίκραινε όσο ανέβαζες την ματιά σου πάνω της

 αγγείο φρέσκο  πλακωμένο, πνιγμένο στο χρώμα

- Θα ΄ρθείς; είπε και τράβηξε για το δωμάτιο της.

- Εδώ είμαι. Που να πάω;

Που να πάω; Είμαι εκεί πάντα που δεν χρειάζεται
να φύγω, γιατί ξέρω ότι στο ίδιο σημείο θα
επιστρέψω.

Κάποτε με πλήρωσαν για να βάλω τα ρούχα μου
και τσακιστώ να φύγω. Αυτό έκανα και όπου φύγει φύγει.
Πίσω μου ακούγονταν γέλια, παλαμάκια, γιόυχα και σφαλιάρες
μα δεν είχα χρόνο να γυρίσω πίσω.
και να τους μοιράσω όλους τις θέσεις τους.

- Ρε χαμένε, τι δουλειά κάνεις;
- Φτιάχνω θηλιές. Θες; Και τις αργίες 
δίνω δίκιο σε όσους έχουν 
ένα κακό λόγο για ΄μένα. Αν έχουν δυο από αυτούς
και πάνω, μπερδεύομαι - που βρήκανε το χρόνο, την όρεξη
να μάθουν αυτά τα πράγματα για εμένα. Κι εγώ πετάω
το δίκιο, όπως πετάνε τα στραγάλια στις παρελάσεις.

αυτοί δεν κάνουνε έρωτα
ντοκιμαντέρ γυρίζουν

και εμείς με σπόρια
στο παγκάκι

αναγκαστικός
ρομαντισμός

γιατί νομίζεις
γράφω;


επειδή κάτι
άλλο δεν μπορούσες
να κάνεις καλύτερα

και αυτοί που λες
γαμιούνται
σε απευθείας
σύνδεση με την ευτυχία

και εμείς με σπόρια
στο παγκάκι


αναγκαστικός
ρομαντισμός

γιατί νομίζεις
ότι είμαστε μαζί;


είμαστε μαζί
γιατί κάτι άλλο
δεν μπορέσαμε
να κάνουμε καλύτερα


σε λίγο
θα μας
σηκώσουν
απ΄ το παγκάκι
τα σπόρια
θα τελειώσουν

θα προσπαθήσουμε
να ξεχάσουμε
ό,τι είναι δίπλα μας

θα προσπαθήσουμε
να ξεγελάσουμε
ό,τι έρχεται
κατά πάνω μας

έτσι

αναγκαστικός
ρομαντισμός.

από τα αζήτητα με φόρα

στον Γάζα
στην Λούλ

στον Τσίβο

σπασμένες ψυχές
κομμάτια ανακατεμένα ανακυκλωμένα / τομάρια τεντωμένα και οι γιοί σου απάνω τους χοροπηδάνε να δουν τον κόσμο από ψηλά με τα σκεπάρνια στα χέρια, με γυναίκες τραπεζάκια στα τέσσερα και τις φίλες τους στα πέντε / κάποιος φτωχομπινεδιάρης θα τα πάρει για την παράσταση του / γίνομαι θέαμα κάθε μέρα τζάμπα, έλα να με δεις / δεν χρειάζεται να πληρώσεις ή να πιστέψεις / γέλα, η ανθρωπότητα δεν ήταν ποτέ μαζί σου / σκεφτόταν το δικό της βαμμένο κώλο και μέλλον  / γέλα, γέλα, χαρίζω. . .

- Χαρίζεις μόνο κάτι ανεκτίμητο ή κάτι που δεν το χρειάζεσαι πια.

κολλημένες ψυχές οι ίδιες
ανοησίες γυμνές - όλα στην κατηφόρα - όλα θα είναι σαν εσένα και εμένα / χαμογέλα, σκορπίζω μες την επανάληψη και την βλακεία / έχω να δω τόση ομορφιά, δεν θυμάμαι από τότε ενώ και εκείνα με θυμούνται και έρχονται να πληρωθούν / σαν κάτι καβλιάρικα άτομα που περιμένουν να αγαπηθούν - χωρίς λόγια, σαν τις γελοιογραφίες που σου στέλνω / χωρίς λόγια - όλα τα σπουδαία ήταν χωρίς λόγια και τα γραφτά ζωγραφιές, μουντζούρες και φωτογραφίες.

.

μ.

είδα χθες ένα θαύμα μισό
να μου λέει ό,τι έχασα, κέρδος τους
ό,τι τώρα βλέπεις, να το χαρείς.