Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2011

κολάζ που (δεν) κολάζει - σημειώσεις


χθες η καρδιά μου σταμάτησε για λίγο. οι σκέψεις μου ανακατωθήκανε και προσπάθησα να ντουμπλάρω την όποια αλήθεια είχα να πω ήμουν έτοιμος.


΄΄το μοναδικό ταξίδι που έχω κάνει στο εξωτερικό ήταν στην Πάτρα΄΄


παίζαμε με τον Βότση σε μια ταινία του Carpenter, ήμασταν εξαιρετικοί. εκείνος στριφογύριζε μέσα σε κατσαρόλες και εγώ του έλεγα με έναν πειστικό τρόπο ότι θα κόψω το ποτό. μια κοπέλα μας έτρωγε με τα μάτια της. αυτές οι κανιβαλικές ορέξεις, αυτές οι καρναβαλικές διαθέσεις χωρίς τέλος. . .


μια καλλονή με ουρολοίμωξη κοιτάει από τον φεγγίτη να δει αν ο θεός μοιράζει χαρτονομίσματα


σε έκανα κάποτε να γελάσεις / γέρασα τώρα και άφησα την λογική να τακτοποιήσει τις αποσκευές μου / δεν βρέθηκε ακόμα κάποιος να με στείλει στον διάολο - 4 απόπειρες αλλά το θέλημα τους δεν έγινε.


σαν μαραθωνοδρόμοι μετά την Ανάσταση, με τις λαμπάδες, τρέχαμε να πάμε να φάμε. . .


με τα ίδια τραγούδια γαμούσαν, με τα ίδια τραγούδια τρώγανε ο ένας τον άλλον, με τα ίδια τραγούδια. . . κανείς δεν ήξερε τον δημιουργό τους, γιατί ο δημιουργός δεν υπήρξε ποτέ αλλά μπορούμε να φτιάξουμε έναν και όταν αρχίσει την γκρίνια τον συνταξιοδοτούμε ή τον πετάμε από τον παράθυρο.




λίγος ρυθμός στην αναπνοή / λίγη κατανόηση στο φιλί

η καλύτερη σερβιτόρα από το 2007 η Νικολέτα και εγώ να ουρλιάζω σαν σκύλος, πιστεύοντας ότι τραγουδάω, ο Ντίνος δείχνει κατανόηση. η κυρία Μαρία με τον σύζυγο της δείχνει και αυτή κατανόηση. όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί. τουλάχιστον χθες


να μην ξεχάσω να πουλήσω το μουνοχαϊκου στον Καλογήρου, να βγάλω τον Χειμώνα.

Πέμπτη 29 Σεπτεμβρίου 2011

424


Γιατρέ μου, το ξέρω δεν μπορείτε να με καταλάβετε, ούτε και εγώ μπορώ να σας συμπαθήσω αλλά είστε επιστήμονας και πρέπει κάτι να κάνετε. . . Πονάω εδώ και μέρες. . . εδώ και μήνες. . ξερνώ αίμα, χέζω αίμα - τόσο αίμα δεν πίστευα ότι είχα για να βγάλω. . . Θα ήμουν πρόγευμα, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο μαζί για τους βουρδούλακες. . . Πονάω και σέρνομαι. . . Υπήρξαν όμως και καλές μέρες χωρίς εντάσεις. . . Ήμουν καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που σας μιλάει τώρα. . . Ακόμα όμως δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν, πέρα από λεκτικούς χαρακτηρισμούς που μόνο γέλιο ή περιφρόνηση προκαλούν. . . Αν πίνω; Ναι . . Αλλά το έχω μετριάσει, πιστέψτε με. Εν υπηρεσία δεν έχω πιει ποτέ. Μόνο στις εξόδους καμιά φορά το παρακάνω. Μα το πρωί είμαι εντάξει. . . Κουβαλάμε από τις 8 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι . . . Μεταστάθμευση Ταξιαρχίας. . . Μια φορά στα εκατό χρόνια, γιατρέ μου συμβαίνει αυτό. . . Πονάω, Γιατρέ. . . Θέλω μια άδεια να μου υπογράψετε. . . Έχω δέκα μέρες ειδική άδεια. . . δώστε μου τες όλες. . . Κρατήστε με όσες μέρες θέλετε εδω μέσα. . Κάντε μου πειράματα. . . Τσιμπίστε όποιο όργανο θέλετε - εκτός από το συκώτι, δεν συμφέρει -Δώστε μου ότι αγωγή θέλετε. . . Πρέπει να φύγω. Πρέπει να τελειώσω κάτι που άρχισα πριν μπλέξω με τους μαλάκες. . . Όχι τίποτα σημαντικό. . . Να κάνω κάποιο μεροκάματο. . . Όχι. . Κοπέλα δεν υπάρχει και ούτε υπήρξε. . . Μην με κοιτάτε υπεροπτικά. . . Ξέρω τον βαθμό σας. . . Θέλω τις μέρες που έχω υπόλοιπο. . . Δεν μπορώ να πάρω τιμητική. . . Δεν ξέρω απο αυτά. . . Θέλω τις μέρες που έχω υπόλοιπο. . . Όλες. . .Θα μου τις δώσετε;


- Αν το θέτεις έτσι, ναι.

Ιούνιος 2010

Τρίτη 27 Σεπτεμβρίου 2011

τέρμα


καίγονται πολλοί
και μια σπίθα
δεν βλέπεις

χάνονται πολλοί
και όλοι
είναι μπροστά σου

πονούσα
ούρλιαξα
μου έγνεφες ΄΄Σιωπή΄΄

τώρα δεν υπολογίζω
τώρα δεν μετράω
ανάποδα
πότε θα γίνει το
θαύμα

τώρα γυρίζω
και σε τρομάζω
να νιώσεις επιτέλους
τον εαυτό σου
και να με κεράσεις
τίποτα.

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

λίγο πιο κάτω από την Κασσάνδρου



είναι μικρές λέξεις σαν αναπνοές - ίσα ίσα για να ζήσεις. . . τις βάζεις δίπλα δίπλα και βγαίνει ένας βαθύς αναστεναγμός - δεν ταιριάζουν όμως, ξεχειλίζουν από δω και από 'κει . . δεν καταπίνονται με τίποτα.

είναι μικροί άνθρωποι που κάθονται δίπλα σου. . . με ένα κόλπο να σε εξαφανίσουν προσπαθούν. . . χάνονται κομμάτια σου και όμως μένεις - όσος μένεις - εκεί. . .


''δεν χάθηκε και τίποτα''


  Με κάνεις να γελάω. . . παλιός στίχος, πικρός. . . Στον πιο φιλόξενο βούρκο της πόλης - σε ένα σπίτι στην Αγίας Σοφίας κάτω από την Κασσάνδρου. Για να μπεις μέσα, έκανες πρώτα αντιτετανικό ορό. Tα πατώματα να βουλιάζουν, οι τοίχοι έτοιμοι να πέσουν με αυτά που ακούνε αλλά τους τους κρατάνε τα χρώματα τους και στην κουζίνα, η χαρά του αρχαιολόγου. Στο καναπέ ένας καφεπράσινος λεκές σε σχήμα ανθρώπινο. . . Κάποιος πέθανε και έλιωσε εδώ αλλά με ένα ριχτάρι πάνω στον καναπέ δεν φαίνεται τίποτα. . . Η τηλεόραση στην διαπασών να δείχνει μπούτια, βυζιά, φασίστες, καρτούν ξεφτιλισμένα, ηλίθιους με λεζάντα από κάτω και πολλούς - πάρα πολλούς καλοπληρωμένους. . . Φοράω το πορτατίφ στο κεφάλι, κρατάω μια λάμπα, τραγουδάω - κάνω ότι τραγουδάω, η φωνή μου είναι ότι πρέπει για να φωνάξει ΦΩΤΙΑ ή ΒΟΗΘΕΙΑ - και μια κιθάρα ζωγραφισμένη με  στίχους, σουρωμένους από αχώνευτους, της ΄΄ Ένρινης Χώρας΄΄.
  Αδειάσανε πολλά μπουκάλια και τίποτα σημαντικό δεν έγινε. Σερνόμασταν αλλά υπήρχε ορμή και μουσική. . . Στις τρεις το ξημέρωμα ο Πάνος πάνω από ένα βαθύ τηγάνι φτιάχνει τραχανά. . . Ψωμί γιοκ, μόνο κάτι παξιμάδια που έφερα, λίγο σαλάμι αέρος και ρετσίνα από την Νεμέα - η καλύτερη ποιότητα, όχι μαλακίες. Με τον τραχανά κάπου ένα δίωρο βρασμένο με μια φλογίτσα τόση δα, τρώμε και δεν μιλάμε. . . Ο Πάνος ουρλιάζει στην μακρινή αγάπη του στην οθόνη. . . Θέλω να κοιμηθώ όμως σκέφτομαι εκείνη που πριν λίγες ώρες με ρώτησε αν γράφω. . . Της είπα ότι έχω γράψει ένα βιβλίο με πολλά βιβλία μέσα του και πολλούς ανθρώπους. . . - Σαν μακριά ουρά που περιμένει στο νοσοκομείο; - Ακριβώς. . . Ο κόλπος, η κάλπη, το κόλπο. . . Ο ψόφος και η ψήφος. . . . Οι μελλοθάνατοι έσονται πρώτοι. .  .
  Μετά έμαθα από κάποιον ότι αν τις ζουλίξεις τα βυζιά κάνει σαν τα παιχνίδια, τα λούτρινα αρκουδάκια που όταν τα πιέζεις σκούζουνε. . . Ηχητικά εφέ στην ζωή μας.

  Κάποια στιγμή στην τηλεόραση εμφανίζεται και ο Βέλτσος σε μια εκπομπή να μιλάει για το Ζεϊμπέκικο . . Τα λέει καλά και τον καταλαβαίνω. . . Μετά τον δείχνει να χορεύει με έναν απέριττο τρόπο. . . Όλες οι κινήσεις φυσικές, αρμονικές, καμιά επιτήδευση. . . Δεν του το είχα.

  Στο διπλανό δωμάτιο τα πράγματα είναι πιο ζωντανά. . . Κάποιος δεν περιμένει την αποποινικοποίηση και μια που τις περισσεύουν πολλά στα κατάλληλα σημεία τον βλέπει σαν θεό ή ημίθεο όταν είναι ημίγυμνος. Μάχη σώμα με σώμα και
εμείς τρώμε τραχανά.

Ό,τι πρέπει.

 

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

Modus Vivendi


Ν' αφήνεσαι ράθυμα στο ρεύμα της θάλασσας, να λιμνάζεις
σε τόπους που πρόσκαιρα αγάπησες ή ν' αναλώνεσαι
διαγνώνοντας άσκοπα αθεράπευτες περιπτώσεις.

Να προσμένεις μιαν άνοιξη πως τάχα πλησιάζει
με τη νωχέλεια ηλιόλουστης μέρας που ξάφνου ναυάγησε
μες στις κατάφωτες παραθαλάσσιες κωμοπόλεις.

Να' σαι κατάμονος κι όμως κρυμμένος σε χίλιες καρδιές
να περάσεις στο αίμα αυτών που σ΄αγκάλιασαν πρόσκαιρα
να πληθαίνεις .


Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου




«Διαβάζετε εμένα και δεν διαβάζετε τους ποιητές.
Για παράδειγμα δεν διαβάζετε Νίκο - Αλέξη Ασλάνογλου.»

Κατερίνα Γώγου, σε συνέντευξη της

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Λ. και Χρ.



ο ελάχιστος ηλίθιος πρότεινε πενήντα ευρώ για κάθε ερωτική του συνεύρεση με την ευρηματική Αγκ. - εκείνη του απάντησε ΄΄Θέλεις πενήντα ευρώ σε μονόευρα, να στα χώσω ένα-ένα στον κώλο, να στον κάνω κουμπαρά.΄΄

ο ελάχιστος ηλίθιος πήρε το ύφος καταραμένου ( γκαντέμηδες ήταν, όχι καταραμένοι. . .) δημιουργού και είπε στον Χρ. ΄΄Δεν είμαι καλά. . .΄΄ και ο Χρ. είπε ΄΄Ωραία. . .΄΄ και συνέχισε τον δρόμο του.

χα. . .


θέλω να σας αγκαλιάσω και τους δυο / να σας πάω το φεγγάρι
να σας κεράσω ό,τι θέλετε και ό,τι δεν φοβάστε
να σας φέρω πενήντα φαμ φατάλ να φάτε και να σας φάνε
να ιδρώσετε με το Moonchild του Beefheart ή του Gallagher
ή το A Million Miles Away του δεύτερου, με το πιάνο να περιγράφει
όλη την καταστροφή πριν την χαρά.

έκλεισα όλους του λογαριασμούς, ντύθηκα στα λευκά
μετά από χρόνια - από το 2007 - και με τα ρέστα
θα κεράσω τα πάντα / αφρισμένες μπύρες σαν κύματα
που σκάνε και ή λυσσασμένες αμαζόνες που καβαλάνε
δίκια και διαθέσεις .

να βγάλω έξω την καρδιά μου να σας την σερβίρω
φλύαρη μες το ποτήρι να σας λέει για τότε που
έπεσα από την σκάλες και κατρακυλούσα μέχρι. . .

να είστε καλά ακόμα και όταν δεν είστε.

Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου 2011

No 800


στο τηγάνι ρίχνω λάδι,αυγά, κρεμμύδια, πολλά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα, μανιτάρια - τα δοκίμασα πριν, δεν είναι δηλητηριώδη - αλάτι, πιπέρι και μια χειροποίητη σάλτσα. τα τηγανίζω παραπάνω απ΄ ότι πρέπει. . . μαγειρεύω απαίσια αλλά μαγειρεύω μόνο για μένα. . . τι καλοσύνη. . .


ο Τάσος έφυγε στην Ρουμανία, ο Νικολάε και η Έλενα Τσαουσέσκου δεν πέθαναν ήσυχοι στο κρεβάτι τους, εγώ χρωστάω πέντε ευρώ στον Μιχάλη από το χθεσινό υπέροχο γεύμα - μια λεπτομέρεια' 15786237 ρετσίνες και όλοι ταπεινοί και καλοδιάθετοι - δεν έχω λεφτά να πετάξω από το παράθυρο και έτσι μένω ακίνδυνος στην επιστροφή, στο κάθισμα του συνοδηγού. κατηφορίζω τώρα. . . κλεισμένοι δρόμοι, ποδήλατα βολτάρουν, στα λεωφορεία τζαμπαντάν. . τα πόδια μου δεν είναι σίγουρα αν μπορούν να με πάνε εκεί που θέλω. . . ο Βότσης είναι πιο σίγουρος σε αυτό, με το διαστημικό ποδήλατο του, σαν διαολεμένος καβαλάρης έχει κάνει σουρωτήρι όλους τους δρόμους.

στην βιβλιοθήκη πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, κατεβάζουν βιβλία, χαζεύουν, κάνουν ησυχία. . . όμορφοι άνθρωποι. . . Αποστολίδης, Χάκκας και συνεντεύξεις που πήρε ο Ραπτόπουλος από νεώτερους. τα πόδια μου τρέμουν, λίγη ησυχία. . . λίγη ησυχία. . . στο νοσοκομείο όταν είχε παρατηρήσει η νοσοκόμα ότι τρέμω, της είπα Έχω ρυθμό μέσα μου. . .


όταν ο Waits το 70 κάτι άνοιξε συναυλία του Zappa, οι Ζαππατίστας από κάτω τον γιουχάρανε. ο Waits όμως επέμεινε. γύρω στο 83 άρχισε να ουρλιάζει με μια μαρίμπα να ακολουθεί. έκτοτε συνεχίζει να υποκρίνεται πετυχημένα και να ουρλιάζει. θα ήταν ενδιαφέρον να διασκεύαζε το Willie the Pimp - εννέα λεπτά κιθαριστικής σφαγής με τον Beefheart στα φωνητικά, να μιλάει με τον Θεό. στις 25/10, 6 μέρες μετά τα γενέθλια του Παναγιώτη, κυκλοφορεί ο καινούργιος δίσκος του Waits. BAD AS ME. o Zappa πέθανε το 94 από καρκίνο του Προστάτη και το αγαπημένο του λαχανικό ήταν ο Καπνός. τα γεμάτα ειρωνεία πνευστά από το Hot Rats. . . χαμογελάω. . . - ένας από τους τελευταίους δίσκους που κυκλοφόρησε. . . ο Κίτρινος Καρχαρίας. . . αριστούργημα αλλά δεν καταλαβαίνω Χριστό, μου είχε πει κάποιος στο Πυροβολικό. ο τύπος τα είχε καταλάβει όλα.

Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2011

σημείωση

εκεί που προσκυνάνε
και ζητάνε πολλά

εκεί που γαμάνε
και χύνουν περιστασιακά

απλώνεται η κωμωδία - ΠΕΛΑΓΙΑ? - και όλα είναι
καλώς πρέπει διακοσμημένα . .

0 ηλίθιος σας ξεγέλασε
και πάει στο διπλανό
μαγαζί