Αγάπη ; volume 3

- Γιατί είσαι τόσο κενός ;

- Για να έχεις χώρο να χορεύεις.

King of The Crazy Hot Dogs

με ξύπνησες. κρύωνα και σου ζήτησα να με σκεπάσεις. έπεσες και με πλάκωσες. ψιθύριζες κάτι που δεν μπορούσα να βγάλω νόημα τί.τα μαλλιά σου ήταν βρεγμένα. τα μάτια σου ξερά και γυάλιζαν . .

-ΕΕΕΕ, όλη η εικόνα είναι ένα γαμημένο κλισέ . . δεν μου αρέσει.. . . μυρίζει φορμόλη από μπουκάλι ρομαντικού νεκρόφιλου. . .γράψε κατί χαριτωμένο ή έξυπνο. -

-Ας έχεις τις ιδέες και τα ιδανικά σου, αρκεί να μην με ενοχλούν τις ώρες κοινής ησυχίας.

- λατρεμένε μου ηλίθιε. . . -

Αγάπη ; volume 2

- Γιατί είσαι τόσο κυνικός ;

- Γιατί αγαπάς τα σκυλιά.

Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΡΑΙΑΝΟΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ

Έλα στο σπίτι να γράψουμε ποιήματα,
Με χίλια βιολιά να παίζουν αληθινό ροκ,
Η νύχτα διπλή δίχως σταθμό,
Μ’ όλα τα μίλια της μηχανής και του χρόνου στο φουλ
Έλα, με το τζιν να ποτίζει το μεδούλι του νου,
Έλα στο σπίτι να γράψουμε τρελλά ποιήματα,
Θυμάμαι που μού το ‘λέγες τόσες φορές
Και σ’ άκουγα στο βάθος της πολυκατοικίας
Οδός Βασιλίσσης Όλγας 118,
Με τα πατζούρια κλειστά, μέρα μεσημέρι,
Για να μην μπαίνει το φως του καλοκαιριού
Στο πικ απ ο Σαχτούρης να διαβάζει ποιήματα
Και εσύ να μεταφράζεις τους απόβλητους ποιητές σου,
Μαγεμένος πίνοντας μαγεμένος ως το άλλο πρωί,

Με τη ζέστη να ξεραίνει τις λέξεις μας
Με το μαγιό εσύ, με τους πόρους σου ανοικτούς
Για να μπαινοβγαίνει ελεύθερα το σκοτεινό αλκοόλ της μοίρας
Με το τηλέφωνο κατεβασμένο,
Σε πόναγε το κουδούνισμα απ΄ το υπερπέραν,
Στο μικρό χολ οι εφέστιοι θεοί σου μαχαιρωμένοι
Με το στιλέτο που έκοβες τις σελίδες και τις φέτες της ζωής σου,
Τ΄ άδεια μπουκάλια στο πάτωμα, σφυρίχτρες του θανάτου,
Μου τελείωσαν τα τσιγάρα, μου τέλειωσαν οι στίχοι,
Έλα να γράψουμε άλλα ποιήματα
Έχω Johnie Walker σήμερα,
Με πήρες προχθές τηλέφωνο εδώ στο Μανχάταν,
Μου’ πες θα’ ρθεις Χριστούγεννα
Κι εγώ σε πήρα όπως πάντα στα σοβαρά,
Θα’ χουν μεγαλώσει πολύ τα γένια σου
Θα ‘ χεις γκριζάρει κι εσύ Αλέξη,
Θα πάμε βόλτα στην Πέμπτη λεωφόρο
Δε θα βρέξει καθόλου εφέτος, στ’ ορκίζομαι Αλέξη,
Δε θα λιώσουν πότε τα χέρια σου και τα ποιήματά σου,
Νόμιζα ότι σε είδα χτες στο δρόμο,
Ότι μου ‘ κάνες τάχα έκπλήξη
Κι έψαχνες να με βρεις στην πόλη.
Φώναξα, τράβήξα κάποιον απ’ τον ώμο
Γύρισε και με κοίταξε ένα μελαχρινό αγόρι
Είχε τα μάτια σου,
Αλέξη πάρε με στο τηλέφωνο
Για να χω έτοιμο το καλύτερο ουίσκυ που κυλλά εδώ
Θα φτιάξω και το μαγνητόφωνο για να μου διαβάσεις
Τα καινούρια σου ποιήματα, αυτά που λες
Τα «πέντε χρόνια στο σκοτάδι»,
Θα φτιάξω και το μικρό μου τρένο
Για να γυρίσουμε πίσω μαζί στην Σαλονίκη.

Γιώργος Βέης

25 Δεκεμβρίου 1985

Κυριακή

Ασε τον κόσμο στη χαρά του
κι έλα, ψυχή μου, να σου πω,
σαν τραγουδάκι χαρωπό,
ένα τραγούδι του θανάτου.

Κώστας Καρυωτάκης

1.

είμαστε στον προθάλαμο. Μέσα σου μια ταινία με πρωταγωνιστές αγάλματα ρουφιάνους που δείχνουν που δείχνουν - όλοι καλοί οι άνθρωποι τις αργίες, μια Κυριακή το πνεύμα θα ανταλλάξω με ένα όμορφο παλτό και θα πετάξω κάτι στίχους σωσίβια σε μια θάλασσα γκαστρωμένη και το κτήνος και η Κυρία που μύρισε το Κρίνο και πρήστηκε η Κοιλιά της και γέννησε ένα Χρήστη και θα κουνάω στην αποβάθρα του Τραίνου το μαντήλι - παλαιολιθικές συνήθειες - και θα ακούγεται στο βάθος ο σκοπός από κάποιο Βαλς και με το χέρι υψωμένο θα μου λες ότι underground, το πραγματικό underground είναι μόνο οι νεκροί και θα ΄χείς δίκιο, άχρηστο δίκιο, άσχημο δίκιο, δίκιο που ταιριάζει πουθενά με τους έρωτες δίπλα από το καθιστικό και απέναντι από το πράσινο φωτιστικό που έκλεψες και με κόπο κουβάλησες σπίτι.

2.

τριάντα μερόνυχτα αντοχή να πίνεις μέχρι να λιώσουν τα χείλη σου απάνω στο ποτήρι. να ξασπρίσει η καρδία σου.

3.

άλογα γαλάζια και κόκκινοι γάτοι

κοιμούνται στο κρεβάτι

άλογα γαλάζια και κόκκινοι γάτοι

κοιμούνται στο κρεβάτι

μου.

4.

μακριά . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . μου.

Αισιόλοξος

ακούγοντας μουσική / με ανθρώπους / τους νεκρούς μου ανθρώπους / που δεν ξέρουν να γράφουν νότες / που δεν ξεχωρίζουν τα χρώματα / μόνο το μαύρο / και το άσπρο / εσένα και εμένα /
. . . έρχονται να σκοτωθούν έτοιμοι / οι ερωτευμένοι / με έρωτες κατάκοιτους / με έρωτες ξεφλουδισμένους / με έρωτες που έχουν στρατοπεδεύσει / απέναντι από την πόρτα σου.

μηχανεύσου την ζωή σου

άσε το μέτρημα στις μηχανές

ευτυχία μια στιγμή σου

και η ζωή σου πολλές.

Αγκυλωτή Καύλα. . .

. . .είναι Ναζί και κάνει νάζια.

Αγάπη ;

- Γιατί είσαι τόσο ρηχός ;

- Για να πατώνεις εσύ.