Γυναίκα Θαλάμη

Γαμημένα παράθυρα, ποιος τα σφράγισε ρε Θύμιο; Οι απ΄ έξω για ή από μέσα.... Ούτε μέσα σε αφήγηση τώρα δεν χωράμε, τρωγόμαστε πατριωτικά  και στο τέλος θα μείνει ο πιο νόστιμος,
εφευρέτης χαροκαμένος στην γωνία Tesla και Alva, με μια σόδα στο χέρι να νοσταλγεί τα φαγωμένα. . . την γυναίκα, εκείνη την γυναίκα που ήξερε να ανατινάζεται και να γαμιέται, γεμάτο υπερωρίες απλήρωτες αυτό το κορμί, γκρίνιες, μάχες, χασομέρι και ησυχία. . . . Χάζευε τους καπνούς ενώ η πόλη προσπαθούσε να ζεσταθεί με πυρκαγιές και άλλα φτηνά μέσα. . . Πότε πότε ψιθύριζε ΄΄Κοίτα ελευθερία κινήσεων οι καπνοί. . . Αλλά χάνονται στο τέλος΄΄.  Προσπαθούσα τότε να την κάνω να γελάσει γιατί άλλη μουσική δεν είχαμε. Οι άνεργοι ήταν περισσότεροι από τους τους εργαζόμενους. . . Η δουλειά έγινε ντροπή. . . Η ημιαπασχόληση, μισή ντροπή. . . Τα αφεντικά χαθήκανε από την δημοσιότητα. . . Στέλνανε χαζοχαρούμενους, φίσκα στην αισιοδοξία και στα χάπια για αντιπροσώπους να ανακοινώνουν με τρόπο σχεδόν κατανοητό, μες την γλύκα ο,τι σκατά τους λέγανε να ανακοινώσουν. . . Κινούμενοι Πληρωμένοι Στόχοι με λάμψη. . . Συντηρητές κλιματιστικών στην Κόλαση. . . Καλή δουλειά. . .  

Προσπαθούσα να την κάνω να γελάσει όμως άκουγε κεφάλια να σπάνε, να ανοίγουν και καμιά ιδέα δεν έσταζε από μέσα. . . Μόνο αίμα και γύρω γύρω απόψεις. . . Προσπαθούσα, ολόκληρος μια προσπάθεια, ηλίθιος, όρθιος, με όλα μου τα κομμάτια βγαλμένα από την τσέπη. Όμως το μόνο που χρειαζόταν ήταν να μου ρίξει μια ματιά. Και γέλασε. 

Η Γυναίκα Θαλάμη. 

αντάμωμα

 

γυάλιζες ολημερίς τον καβάλο
την νύχτα σε έφτυνε να ξεβάψεις

μετά από αγρυπνίες συκοφαντίες
καθαριότητες και βομβαρδισμούς μετεωριτών
είδα ζωγραφισμένη μια καρδιά να χτυπάει
μέσα της κάποιος φώναζε ΣΚΑΤΑ ΣΚΑΤΑ ΣΚΑΤΑ
λίπασμα δηλαδή φωναχτό
με το δελτίο
να μπερδεύουν, να ζαλίζουν το χώμα
κάτι άλλο από μας να φυτρώσει
πιο - ας πούμε - ζωντανό.

Αποσπασματικά τρέφεται

όρθιος ονειρεύεται

οι γιατροί κάνουν την παλαβή

λίγοι επιμένουν δίπλα του

πλάι πλάι

και βρίσκει ένα διάδρομο να τρέξει 

πάλι πίσω στο χαλασμένο φως

το κίτρινο στο κρεβάτι με εκείνη

που όταν έχει λίγο δίκιο

δεν συγχωρεί και θυμάται

τα γένια του είναι χρυσά

μόνο αυτά

χθες έμαθε να μιλάει 

αύριο θα μάθει να ακούει

δεν θα πεθάνει

χρωστάει.

΄΄θα το φάω το κεφάλι μου / τρελή για να χορτάσεις΄΄

η μαστοράντζα ξενυχτάει πάνω μου βρίζοντας
να γίνω από αποθήκη
έργο
να χαρίζω αέρα ζεστό να
κυλάνε τα λογάκια σου.

τριπίθαμο

- Τι ωραίος που είναι ο ουρανός....
- Συγκριτικά με ο,τι βλέπεις τριγύρω εδώ κάτω, σκίζει ο άτιμος. 
Κοιτάς ψηλά, πας εκεί που κοιτάς... Τι γίνεται όμως όταν σε κοιτάνε από ψηλά;

Καφέδες το πρωί στο τραπεζάκι της κουζίνας,
από κάπου νιώθεις να χάνεις την ζωντάνια σου
αλλά τίποτα δεν στάζει να λερώσει. Ανάβουμε το καντήλι και με όσο λάδι περισσεύει λαδώνουμε τους μεντεσέδες και τις γλώσσες από τις κλειδαριές. Σήμερα έπεσε πολύ κάτω στο πάτωμα και κάναμε πατινάζ μέχρι που έκανα ένα καλλιτεχνικό γκελ στο τοίχο και έσκασα με την πλάτη κάτω. Έτσι  πήραμε την απόφαση να καθαρίσουμε. Το ξεκαθάρισμα θα γίνει αργότερα.


Αλκοόλ και συνοικέσια και διαβάσεις, όλοι κάπου θα συναντηθούμε, υπομονή - ο πατέρας έχει στο στομάχι μια πληγή, εγώ μια παλιότερη στα έντερα και πάνω της το όνομα σου, υπογραφή, ο παππούς ο Κ. επαναλαμβάνει και επαναλαμβάνω όμως βγάζουμε άκρη και συμπεράσματα, όχι, το έργο το είδαμε πολλές φορές γιατί παίξαμε πολλές φορές σε αυτό, πάνω από τρεις φορές κάτι στραβό ή στραβωμένο  που επαναλαμβάνεται δεν είναι λάθος - είναι εξέλιξη και Ιστορία μπαλωμένη με κουτσομπολιά, ανθρώπινα δικαιώματα που τα ζώα δεν έχουν και απόψεις που σταδιακά γίνονται γεγονότα, ο χρόνος τα τακτοποιεί όλα και εμείς τα ξεσκονίζουμε και αλλάζουμε την διακόσμηση, ο καθένας και η διακόσμηση του,  πατσαβούρια που κάνουν την δουλειά τους, κατηγορία καμιά...

αποθηκούλα

ρουφάει από τις κάννες το φαρμάκι
και μπουκωμένη σηκώνεται να απαντήσει

με ρούχα ακριβότερα, πιο βαριά από το κορμί που νυστάζει

σηκώνεται να απαντήσει  σε αυτούς που έρχονται να την σκάψουν

να βυθομετρήσουν 

να πετάξουν τα άχρηστα και τα ευαίσθητα πράγματα τους, 

τα σκατολοΐδια

τους γέρους την γκρίνια την σιγουριά τους που ψοφάει

σηκώνεται και πετάει τα χώματα από πάνω της
γυαλίζει με τις μικρές της νίκες που σφίγγει μέσα της
εκεί που αχμάκηδες στήσανε πανηγύρι και συνωμοσία καριόλικη
και την έντυσαν μοναδική ώσπου να φύγουν κουρασμένοι παρέα


σηκώνεται και
όταν λείπει δικαιώνεται

την φτύνουν, γλιστράει και φτάνει πρώτη
μα δεν καταλαβαίνουμε τα λόγια


όλοι νικάμε χώρια και γράφουμε σοβαρά


το γέλιο από μέσα σπάει

σημειώσεις ανάποδα

εναλλακτικές θεραπείες και εναλλακτικός θάνατος.

τα ξυπνητήρια ορχήστρα, διώχνουν τους εφιάλτες. 

όπως το πιάνο μπορεί να γίνει τραπέζι

και το αντίστροφο

έτσι και εσύ γίνεσαι άνθρωπος

και σε χαίρομαι.

1,56 Φελίνα με φιλοξενεί

φιλοδοξεί να σκηνοθετήσει το τομάρι μου.

μια ερημιά θέλουν να γεμίσουν και να ρημάξουν με τους καθημερινούς τους έρωτες και μάχες, σέρνουν αιώνες πίσω τους μα παίζουν τους χαζούς, ξέρουνε να γκρινιάζουν, ξέρουνε πότε να φοβηθούν και τι να κρύψουν - 

όλα καλά.

- Εδώ έπινε τον καφέ του ο Εμπειρίκος, ο Ρίτσος, ο Ελύτης. 

- Πόσο έχει ο καφές;

- 7, 8 ευρώ.

- Δηλαδή αν έπινε τον καφέ του εδώ ο Σαίξπηρ,

λογικά θα ζητούσαν κάνα νεφρό για να σερβίρουν.

να σου γλυκάνουν την ψυχή πριν σε γδάρουν, 

έτσι για σασπένς και λογάκια χαραγμένα στις πέτρες, 

πιο πρωτότυπα από ονόματα και ημερομηνίες.

50 χρόνια μετά την δολοφονία 

( ή το τροχαίο) 

του Λαμπράκη, 

ανδριάντας του Καραμανλή στην παραλία

Gay pride και παγκάκια στην Τσιμισκή.

Εξέλιξη αναπόφευκτη.

ο λόγος, η προτελευταία ανάσα, ροχάλες μετά την λιακάδα.

γυναίκες κοινόχρηστες μοναδικές.

τα παιδιά στου Θεού το καλύβι παίζουν με τα σπίρτα

κανείς δεν τους κάνει παρατήρηση.

ειρωνεία σε ένα σακί 105 κιλών

μαλακίες στην στρατόσφαιρα 

ζωή από και για

 την οθόνη.

όχι μύθος, χθες.

Όχι φιέστες -
ένα καλοψημένο μπιφτέκι και
λέξεις στην όχι και τόσο σωστή σειρά

κυκλοθυμικός σαν σβούρα
με τις εξετάσεις από τον γιατρό
και από δίπλα τα χρέη τα τοκισμένα τα σιχτίρια

να κοπανιέται
κομμάτια από τα γέλια
σαν να χαζεύει το αύριο σου
τέρας πια ελευθερωμένο
και ο πόνος του να μην συμφέρει
κανέναν.