κρεμμύδια

. . . τηγάνιζε κρεμμύδια. ΄΄ Για τον Ζάππα σου...΄΄ και γελούσε. εγώ άκουγα το Hot Rats και έλεγα ότι πρέπει να υπάρχει κάπου Θεός. από το παράθυρο φαινόταν το Ιπποκράτειο. πόσους να δολοφονούν εκεί μέσα; και γιατί βγάλανε το ''Arbeit Macht Frei'' από την είσοδο; περίεργα πράγματα. . . σερβίρισε τα κρεμμύδια. φάγαμε σαν οικογένεια. μετά έφυγε να πάει να πάρει μπύρες. η τηλεόραση έπαιζε το ΄΄ένα τανκς στο κρεββάτι μου΄΄. την έκλεισα. ο κόσμος είναι σύνθετος. κάποια που γεννήθηκε την 4η Αυγούστου του '36 έκανε παιδί στις 21 Απριλίου του ΄67. δεν βαριέσαι. φωνάζανε παλιά να αλλάξουν τα πάντα / τώρα φωνάζουνε να μην αλλάξει τίποτα. αποτυχία τελικά η ανθρωπότητα. . . και ο γείτονας διακριτικός. . . γεννημένος στις 18/10 του 81. γεννηθήκαμε, ναι. οι κατασκευαστές μπορούσαν μας φτιάξουν από καλύτερα υλικά. . . όνειρο ή συγκίνηση. . . τελικά κατέληξαν σε κάτι πιο οικονομικό που τους βόλευε όλους. . . έκτοτε πάμε και ερχόμαστε - οι ξύπνιοι γίνανε γιατροί και νεκροθάφτες, οι πιο ξύπνιοι στέλνουνε πράγμα στους από προηγουμένους, οι υπόλοιποι μιλάμε, κανονίζουμε, υπολογίζουμε, χύνουμε. . . καμιά συνεννόηση, κατανόηση κτλπ κτλπ - το είπε και ο Πλάτωνας από παλιά ΄΄οι επαΐοντες θα μας θάψουν΄΄. τον Πλάτωνα όμως ποιος τον έθαψε - πέρα απο τους φιλόλογους;

''Do you mind if I don't smoke?''

μην πετάς ψηλά
ζαλίζεσαι και
με βλέπεις
όπως θα ήθελα να είμαι

μην βουλιάζεις
στα νερά μου
θα δεις
πως πραγματικά είμαι

απλώς ξάπλωσε δίπλα μου
πες μου για καλοκαίρια
πες μου για έναν καταπληκτικό
εραστή που σε έσερνε στις αμμουδιές
σαν άροτρο / ή για κάποιον που
σε ξέχασε μόλις άρχισες να ντύνεσαι
δίπλα του / για εκείνον που σου έγραψε
ένα ποίημα και το αφιέρωσε / σε εσένα
και σε άλλες 50 / καλύτερες ή χειρότερες
από σένα. . .

πες μου τα όλα / βάλε και ψέμα ή ένα καλό
τέλος στις ιστορίες σου / και στο κορμί
σου.

Γραμμα στην Ιωσηφίνα 2

- τι έχεις μέσα στον μυαλό σου. . .;

- τίποτα. . . θα το προσφέρω στην επιστήμη να το κάνει τασάκι / χοντρές λαϊκές επιταγές χωρίς αντίκρυσμα / στις τσέπες αυτών που είναι στο βήμα και κάνουνε ότι ακούνε / εσύ στον Παγασητικό Κόλπο γεμάτο τσίπουρο / ως τωρινή Νύμφη / να αντανακλάς και να εκπέμπεις φως / με εκείνες τις γκριμάτσες / που με κάνουν να θυμάμαι ότι υπάρχει ομορφιά / ότι υπάρχει κάτι να με περιμένει / κάτι καλό - όχι εξαιρετικό ή θαμπωμένο από χάδια - ένα βλέμμα μόνο που με κάνει να υπογράψω οποιαδήποτε απολογία μου πλασάρουν.

Ομορφιά κάτω απο τον φεγγίτη.

Μ.

1.

να φιλήσω
την αλμύρα
στις πατούσες σου

την φωνή σου
χίλιες φωτογραφίες
χίλιες αμφιβολίες

στο στόμα
σου μαζεμένες
μικροκαμωμένη
σαν θαύμα
στις μύτες
των ποδιών σου
κοιτάς πάνω
από την ζωή σου

και το δέρμα μου κρύο
αναίσθητο από καιρό
τριάντα νότες της φωνής
σου το ζεσταίνουν
του θυμίζουν
πως κάποτε η καρδιά του
χτυπούσε / μαζί με τις
αντιρρήσεις / τα πληρωμένα χάδια
που δεν κόστισαν τίποτα
με εκείνα / που δεν ακούστηκε
πότε νόμισμα να πέφτει

2.

της τηλεφώνησα
το σήκωσε
΄΄ο Πόλεμος αρχίζει. . .΄΄
εκείνη όμως γέλασε

τότε ένα περιστέρι
καταδέχτηκε
και έκανε
φωλιά στο παράθυρο μου.

3.

ξύπνησα το πρωί
με το όνομά σου
στα πρησμένα μου χείλη

η καρδιά μου χτυπούσε
όπως κάθε μέρα

ο ουρανός τόσο βαρετά
γαλάζιος / και τα σύννεφα
απάνω του τόσο άτσαλα
βαλμένα

είχα όμως το όνομα σου
στα χείλη μου / σαν ένα μυστικό
σαν μια ευχή που δεν ξέρω αν
θα πιάσει.


4.

τρέλα με πιάνει
και δεν με αφήνει

πάνω από ένα πίνακα
με τρύπιες παλάμες
το φως σου με ποτίζει.

5.

Μαρία
έχω μέσα μου πολλά
και χώρο για άλλα τόσα...

ένα καλοκαίρι πάνω σου
και πόσες εποχές πριν από εμένα

σταγόνες της βροχής να σε ποτίζουν
άλλοι να τα βλέπουν δάκρυα
άλλους να δροσίζουν

φυσάει. . . ξημερώνει. . .
ποιος άραγε
στα μαλλιά σου μπλεγμένος
θα πνιγεί;

Π.

κρυμμένο παιδί
και δάκρυ / αγρίμι
στις γωνίες / μην
σου τύχουν οι μέρες
του / και όπως φαίνεται / όπως όπως δηλαδή φαίνεται / και προχωράει και αφήνει αυτά που τον τρώνε πίσω / μαζί με αυτά που δεν ήθελε να φάει / τα αχώνευτα / όμως ακόμα και οι κανίβαλοι κάνουν τις επιλογές τους / έχουν ένα διαιτολόγιο / όπως οι νεκρόφιλοι / που κοπιάζουν για την βαθιά - 5 6 μέτρα - αγάπη τους / cinema με σύννεφα / είναι στροφή καρμανιόλα / η ζωή με την καριόλα / θα έχουμε πολλά να πούμε στα εγγόνια σου Α.'

Πολύβιος Παναγιώτου Σκόρδου

1.
ήμουν δεν ήμουν 9 χρονών. Κυριακή και η γιαγιά σου είχε κάνει κεφτέδες. Κρέας μια φορά στο δεκαπενθήμερο περίμενα στο τραπέζι μαζί με τον θείο σου - 14 χρονών τότε - και τον παππού σου. σερβίρει πρώτα εμένα η γιαγιά και πριν προλάβω να φάω, βλέπω τον θείο σου να ορμάει στο πιάτο. Τι κάνεις ρε. . .; του λέω. . . και αρχίζει να μιλάει με τα χείλια κλειστά. . . Εγω...πβφφςδ...; τότε βουτάω το βαθύ πιάτο της χωριάτικης και του το κοπανάω στην μάπα. ο Παππούς σου σπάει ένα μπουκάλι και φωνάζει ΄΄Θα σε σκοτώσω ρε. . . ΄΄. τρεχάλα εγώ έξω από το σπίτι.

2.
κατέβαινα πεζός την Αγίας Σοφίας να βγω Τσιμισκή. σε κάποια φάση τρακάρω ώμο ώμο με έναν. . . ζητάω συγνώμη και μου λέει. . . έχω μαύρη ζώνη. . . και του λέω. . .και εγώ έχω δείρει έναν με μαύρη ζώνη. . . και τον κοπανούσα μεταξύ Αγίας Σοφίας και Τσιμισκής.

W. των Βαλκανίων + σπασμένο χέρι

- το ΄΄Πολλαπλό σου Είδωλο΄΄ σου άρεσε. . . να βάλω μια τεκίλα ακόμα / μην μου πειράζεις το Σομπρέρο / τα χέρια μου δεν τρέμουν, κοίτα. . . μπορώ να παίξω πιάνο και με το ένα χέρι όπως ο Paul Wittgenstein ( που είχε μόνο ένα χέρι πρόχειρο, και αδελφό φιλόσοφο - το άλλο το έφαγε η Πρώτη και καλά Παγκόσμια Σφαγή ). . . αλλά δεν έχεις πιάνο.

- έχω εμένα. . . παίξε εμένα.

- πιάνο είπα. . . όχι ρώσικη ρουλέτα.

- μμμμ. . . ( παίρνει το μπουκάλι και τον σημαδεύει )

- μην αρχίζεις πάλι. . . δεν είμαι κρουαζιερόπλοιο . .

- χαχαχαχαχαχα. . . άσε μαλακίες και πιες ( βάζει το μπουκάλι πάνω στα πόδια της )

- την επόμενη φορά που θα με χτυπήσεις θα σε καταγγείλω στους ένστολους. . .

- και εγώ θα 'γω θα τους πώ ότι με βίασες.

- λες να μας πιστέψουν και τους δυο;

- μπορεί. . . τα πράγματα κάπως έτσι έγιναν. . . εγώ σε δέρνω και εσύ με βιάζεις.

- το ιδανικό ζευγάρι. . . Στροβιλιζόμενος Στρίνγκμπεργκ στα καθ΄ ημάς.
πως να είναι τα παιδιά μας;

- σαν τα βαρελάκια που κουβαλάνε τα Αγίου Βερνάρδου στο σχήμα. . . οξύθυμα. . . ετοιμόλογα. . . απελπισμένα. . . μέχρι να μας καθαρίσουν. . .( ψιθυρίζει το Love is a Losing Game).

12/12/ 2010

ένας ηλίθιος με νάρθηκα στο χέρι
και ο πιο ηλίθιος που του το έσπασε

η τρελή μας βλέπει σαν ανέκδοτο
- βάλτε της να πιει . . .-

και όμως θέλω
να του γράψω
στο νάρθηκα
δυο τρία
λογάκια
και εκείνος
με τον επίσημο του πόνο
δηλώνει

''θα τα πούμε στα δικαστήρια. . .''

έρωτας

θα κοιμηθούμε στο πάτωμα
ένα με τα χαλιά το πάθος
- θα μας κοιτούν τα αποτσίγαρα οι
καθρέπτες θα ραγίσουν από
την αλήθεια ή την ντροπή μας

εγώ θα σε κοιτάω στα μάτια
εσύ θα χύσεις

μετά θα ονειρευτούμε

η νύχτα κερνάει

στην αρχή

μετά στα ζητάει

διπλά και εσύ

αναρωτιέσαι

πόσα. . . πώς. . . γιατί;

λεπτομέρειες - άλλοθι κανένα. . .

όμως μένουν οι κουβέντες

- λέξεις βρεγμένες

από τα χείλη σου

πιστές στην καρδιά σου

θα ζήσω, ναι / πάμε μια βόλτα. . .;