Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2009

Cult




ακούγοντας
το
σαξόφωνο
του
ήρθε
φάτσα
φόρα
το
στήθος
της
Leslie
Easterbrooke







Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

Puzzle

ήταν ένα μυστήριο
όπως οι ευνούχοι κάνουν έρωτα και οι νεκροί ερωτεύονται / τα ζευγάρια και στα σκουπίδια τους σκοντάφτω / τσαλαβουτώντας ανάμεσα στην ευτυχία
και στην παρακάτω η απάτη΄
- Θα σου πω ένα από τα αστεία μου
και τότε εσύ θα σκεφτείς κάτι πραγματικά αστείο
και θα γελάσεις. Εντάξει ;
- Εντάξει.
. . . . . . .
έσκυψε και με χάιδεψε στο λαιμό
αλλά δεν ήταν χάδι,
απλά ήθελε να δει αν ζω.
μετά έφυγε.
. . . . . . .
ποτά ακριβά, ζάχαρη και πετρέλαιο, γυναίκες, ευχές και ανάθεμα, και ο φωτισμός ηλιοβασίλεμα με μουσική υπόκρουση λυπητέρη.στο βάθος του μαγαζιού κάποια υψώνει το ποτήρι και με σημαδεύει.
. . . . . . .
ναι...είναι αυτή η πόλη.Θα ριζώσω εδώ. Δέντρο με ξινούς καρπούς που πληρώνει την βροχή να το δροσίσει. . . . και οι ρίζες μου θα φτάσουν μέχρι τα διόδια να σε χαιρετίσουν.
. . . . . . .
χάπια χάπια χάπια και μετά happy end
( ευτυχισμένο, ναι, αλλά και πάλι τέλος είναι ).

Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

Νίκος Νικολαΐδης



΄΄Μέσα στο ρετιρέ επικρατούσε η γνωστή ατμόσφαιρα των ευτυχισμένων αντιστασιακών ΄ Χασισάκι, Ντορς, Σουρρεαλίστικ Πίλλοου, πίπες με σινιέ αμπέχωνα, λεβεντομαλάκες με μούσι, γκόμενες ξέμπαρκες σε στιλ Τζόαν Μπαέζ-ταγάρι και κάτι βλήματα με ινδικά γελεκάκια, τίγκα στο κεντητό καθρεφτάκι. Ανάμεσα τους γλιστρούσαν ασπροντυμένα γκαρσόνια, κρατώντας δίσκους μ΄ όλα εκείνα τα κλασσικά σκατά, καναπεδάκια με μαραμένα μαρουλόφυλλα, κρύα τυροπιτάκια, κρύα λουκανικάκια τυλιγμένα με μπέικον και κρύα μπουτάκια κοτόπουλο με κατσαρό ασημόχαρτο στο ποδαράκι, όλα γαρνιρισμένα με Γκρέιτφουλ Ντεντ ( Greadful Dead ) σαλάτα και ντρέσινγκ απο το τραγούδι του Νεκρού Αδελφού και τέτοιος φραμπαλάς.
Η Λίνα πέταξε με μια αρχοντική κίνηση τη ζιμπελίνα της πάνω σ΄ ένα καναπέ και μετά πήγε σ΄ένα τραπέζι, έσπρωξε τα τασάκια στην άκρη, πήδηξε, κάθισε πάνω του και άρχισε να κουνάει τα πόδια της, χαζεύοντας το χρωματιστό αχταρμά.
- Πάω να βρώ κάτι να πιούμε, της ειπα.
Ούτε που μου απάντησε. Με είχε χεσμένο κανονικά.
Σύρθηκα στην σκεπαστή βεράντα του ρετιρέ, όπου αραχτοί γύρω απο ΄να τραπεζάκι με ούζα κάτι τραντίσιοναλ μαλάκες γρατζούνιζαν ένα μπουζουκάκι και γαμούσαν τον Καλδάρα και τον Τσιτσάνη.''


απο το βιβλίο
Γουρούνια στον Άνεμο

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2009

συμπαθητική η συμπάθεια για τον Διάολο και . . .

βάλαμε μια κοπέλα να το τραγουδήσει / εκείνη που με τα δόντια σου έκοψες τα τιραντάκια της / και η βότκα ήταν από μόνη της μια ιδεολογία / ο φωτισμός ήταν λιτός / γιατί δεν πληρώσαμε το ρεύμα / και ένας νεκρός με χαρτιά από το κόμμα αγωνιζόταν ψυχή και σώματι να μας την σπάσει.

τα παράθυρα ήταν ανοιχτά / αλλά τα έκλεισες μη φύγει κανείς και πετάξει.


μετά σιωπή και μελαγχολία μέχρι που πετάχτηκε ένας και είπε: Ο ΘΕΟΣ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΓΗ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΥ Ennio Morricone ΚΑΙ ΤΙΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΤΟΥ John Carpenter ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΥΠΟΨΙΑΣΤΗΚΕ ΤΙΠΟΤΑ.

μετά από αυτές τις δηλώσεις όλα πήγαν περίπου καλά.

Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009

Χρόνος

στον Νίκο Β.
ένας χαζός
με την συγνώμη στο πετσί του
εύχεται να ζήσει
πριν τον γδάρουν
ένας θεός
με λουλούδια στα μάτια
παρακαλεί να πεθάνει
πριν του φτιάξουν προτομή
και οι δυο μαζί
φτιάχνουν το χρόνο.

45Α - Επιστροφή

1.
ταξική συνείδηση
- ότι και να έγινε, εγώ δεν ξεπουλήθηκα ποτέ.

- λες και ήθελε κανείς να σ΄ αγοράσει. . .

2.

μαρτυρολόγιο

καλύτερα οι μέρες να ήταν στιγμές.

3.

παιδικό


Γύρω Γύρω όλοι
Βαράτε τον Καριόλη. . .

Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

Θεραπευτική Αγωγή





ο χρόνος είναι γενικός
δεν μπορούμε να εντοπίζουμε οράματα
δεν μπορούμε να μοιράζουμε αστραπές

ο χρόνος είναι γενικός
δεν μπορούμε να μοιράζουμε αστραπές
απ' τα κλωστήρια τ' ουρανού με δόσεις

κάποιο σκαθάρι στοχαζόμαστε απέριττα
η πιο μεγάλη ώρα της ζωής
υπάρχει σαν τις άλλες

δεν πάει μια βδομάδα που έβλεπα
δυο παράξενα ζώα στην ύπαιθρο
να ξεραίνουν το θάνατο στη ράχη τους

ο χρόνος είναι γενικός
ο χρόνος είναι κοροϊδευτικός
είναι αμέτοχος σαν τα περίπτερα στην κίνηση.
Νίκος Καρούζος

Σάββατο 29 Αυγούστου 2009

ο γείτονας που άκουγε Neil Diamond. . .


. . και Shostakovich ( την εβδόμη ) ήταν ένα κοντόπαχο πλάσμα που όλη μέρα τύλιγε τούφες χασίς με σελίδες που έκοβε από το ΄΄Έγκλημά και Τιμωρία΄΄ και ύστερα τα μοίραζε στα παιδιά που βγαίναν άλλοτε μισόγυμνα άλλοτε ντυμένα επίσημα και βγαίναν στην γύρα για να αξιοποιήσουν το χρόνο που έκλεψαν από τα ρολόγια και τα ημερολόγια made in Diestramenos & Organosi.

όμορφα παιδιά σαν εραστές ερωτευμένοι άχρηστοι ερωτευμένοι εραστές

και απέναντι

τα μπαλκόνια ανοιχτά με τις κουρτίνες τραβηγμένες ( σε ένα μπαλκόνι κάποιος είχε βάλει κόκκινες κουρτίνες ) και ο γείτονας άκουγε Neil Diamond και. . .