ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΛΟΓΙΑΣ

επανάληψη

2012-01-30T14:33:00.006+02:00

με ένα νταβατζή στο κεφάλι

να αποφασίζει που θα ξαπλώσεις

και στην καρδιά κουβάρι

το κουμάρι να τζογάρει αν θα ξυπνήσεις

οι φθηνότερες μπύρες σαν κόσμημα

ψυχή δανεισμένη για αντίβαρο

τα τασάκια λόφοι του καρκίνου

ένας άσος στο σημάδι

και ένας στο μανίκι

παίρνουνε όλα τα ρίσκα

και τις επικίνδυνες στροφές

τις ανομοιοκατάληκτες

τους μετανάστες τις αργίες

τις υπερωρίες τις Κυριακές

συνοικέσια επιτυχημένα

και έρωτες αμφίρροπους

ένα κάρο λέξεις να παίξεις

απόψεις πιο ενδιαφέρουσες

από τις όψεις και λάθη

ορθογραφικά μόνο που

τρέχουν.

μου δείχνουν έναν ηλίθιο

τους δείχνω έναν ποιητή

κερδίζουμε

γελάμε

λατρεύουμε

πεθαίνουμε

αμφότεροι

με μεγάλη διαφορά.

ευτυχώς

2012-01-30T14:03:00.003+02:00

ευτυχώς ήταν κρυολόγημα

και όχι κατάθλιψη

- φτηνή και πιθανή

η θεραπεία όσο κι αν

το τραγικό είναι αποτελεσματικό

για αυτούς που έχουν την αλαζονεία

και τα προσόντα

να είναι δυστυχισμένοι.

2012-01-23T02:33:00.003+02:00

ήταν διαμάντι

δηλαδή

δεν τρωγόταν με τίποτα

μόνο έλαμπε και κομμάτιαζε φως

ο Χορός των Καβουριών

2012-01-18T15:46:00.000+02:00

οι φλέβες μου σαν χορδές

και να γλυκοκοιτάζεις το δοξάρι

ένας εχθρός ένας μεσάζων ένας που έχει δίκιο

και μια τραγωδία να βολευτούν όλοι μέσα

και εκτός της όσοι από παλιά

δεν είχανε κάτι να χάσουν

και ξέρανε όλα τα λόγια απ΄ έξω

όσο αναπνέεις σαπίζεις / όταν

σταματήσεις τότε ανθίζεις να σε

μυρίσουν όσοι έχουν θητεία στα γλυκά.

Χάλι Χάνι

2012-01-18T12:54:00.006+02:00

μπερδεμένος

αναμαλλιασμένος

μια μπούκλα μυαλό

και

- Κλείσε το Φως. . .

- ο Ήλιος είναι.

μου μάζεψε όλους τους αυτόχειρες στο σπίτι, τους μισούς τους είχε αγαπήσει, οι υπόλοιποι ήταν για μπούγιο, να φαινόμαστε πολλοί και πολύ. Έβαζε στοίχημα ποιος πρώτος θα αυτοκτονήσει και ποιος θα εκδοθεί. Βούλιαζα στην πολυθρόνα και ανά δέκα λεπτά ένα καλό παιδί μου γέμιζε το ποτήρι με βότκα, χυμό ροδάκινο και παγάκια που χτυπούσαν όπως η καρδιά πριν σταματήσει. Ήταν σαν το ΄΄Κακό΄΄. Ότι και να έκανα θα με νικούσε - όπως οι ηρωίδες του Στρίντμπεργκ .Όταν γύριζα από τα χαμαλίκια, πετούσα το μεροκάματο στον τοίχο, το μύριζε και έβγαινε όλο χαρά. Καλύτερα και από μπουρδέλο. Δεν μαγείρευε αλλά ζωγράφιζε στα πιάτα τα πιο νόστιμα γεύματα. Ψοφούσαμε στην πείνα αλλά από εικαστικά άλλο τίποτα. . . Βούλιαζα στην πολυθρόνα. Ένα ζευγάρι χόρευε swing με συγχρονισμό θανάτου. Σε κάποια φάση πέσανε πάνω μου. Ο αγκώνας της κοπελιάς βρήκε στόχο στο μάτι μου. Γελούσαν. Μου πήρανε το ποτήρι. Δεν είπα τίποτα. Ήμουν καλός άνθρωπος. Ένα άλλο ζευγάρι με πλησιάζει και τέλεια διφωνία μου λένε ΄΄Μας αρέσουν τα Οινοπνεύματα Αντιλόγιας΄΄. Δεν έχω τίποτα να τους κεράσω. . . Μου λείπουν και κάποια λίτρα αίμα - ΑΧΕΠΑ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ, 401, 424, Παπανικολάου. Στο ΑΧΕΠΑ δυο τύποι, λιάρδα και οι δυο, συνοδεύουν ένα που του σπάσανε τα πάντα μέσα του, μετά από τροχαίο. ΄΄ Έχουμε λίγο αίμα στο αλκοόλ μας. . . Για τον φίλο μας΄΄. Κάποιοι σταμάτησαν την αντιβίωση για να πιούνε και άλλοι δεν είχανε ούτε μια ρυτίδα στο πρόσωπο. Στο Ιπποκράτειο ο Σκορδάς, να χτυπάει η καρδιά του και να με νανουρίζει - Σημειώσεις Θαλάμου 245 - Θυμάμαι. . . Ήταν τότε που φορούσα μαύρα αλλά νόμιζα ότι λάμπω - για λίγο. . . σαν πυροτέχνημα ή πάθος. . . Δεν ήταν ποτέ το θέμα η διάρκεια, όσο και ο λογαριασμός μεγάλωνε. Κάτι θα έβρισκα να απολογηθώ΄ Γυναίκες που δεν πήρανε ούτε ένα σέντσι και κόστισαν πιο πολύ απ΄ όλες, μια ρημαγμένη βιβλιοθήκη, ταξίδια πάντα με χορηγό το πιο όμορφο χαμόγελο της πόλης. . . Ένα χαμόγελο χωρίς ΄΄γιατί;΄΄.

λεπτομέρειες 2

2012-01-16T20:30:00.005+02:00

ο αδερφός του Ιvan Rebroff κατέρριψε τον Antoine de Saint-Exupery, o Νίκος Καρούζος, οινοβαρής τραβούσε από Εξάρχεια στο Κολωνάκι κάτω από του σπίτι του Ελύτη και άρχιζε την δική του Καντάδα, o Louis Ferdinand καταδικασμένος σε θάνατο από το Κ.Κ. Γαλλίας, ο Ρένος Αποστολίδης μετά από μια πολιτική συγκέντρωση βουτάει τον κόσμο και πάνε ένα περίπατο ως το Κυνοβούλειο. Ο Τζίμης Πανούσης, ο Γιώργος Νταλάρας, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και άλλοι στις 2/11/1990 σε συναυλία - την οποία προλόγισε η Λιλή Ζωγράφου - διαμαρτυρίας για την προφυλάκιση του Γιάννη Μπαλή, ο Ορέστης Μακρής σε πρώτη εμφάνιση στο σανίδι ως τενόρος, ο Νίκος Ρίζος να απαγγέλει Κώστα Κρυστάλλη - Παρακαλῶ σε, σταυραητέ, γιὰ χαμηλώσου ὀλίγο καὶ δῶσ᾿ μου τὲς φτεροῦγες σου καὶ πάρε με μαζί σου, πάρε με ἀπάνου στὰ βουνά, τὶ θὰ μὲ φάῃ ὁ κάμπος! - ο Μίμης Φωτόπουλος με τέσσερις ποιητικές συλλογές, o Σωτήρης Μουστάκας σε δυο ταινίες του το ΄81 με την μουσική του Jean Michel Jarre, o George Orwell γράφει σε επιστολή του για τον Jean Paul Sartr ΄΄I have just had Sartre's book on antisemitism, which you published, to review. I think Sartr is a bag of wind and I am going to give him a good boot.΄΄

2012-01-12T01:38:00.003+02:00

η Bonnie και ο Clyde

ήταν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα

με λίγα παραπάνω εφέ

και μια μέρα που συμφωνήσαμε

τι μέρα είναι / δεν φόρεσα μαύρα

- το πένθος πήρε αναβολή και η

πίκρα μπήκε στους καταλόγους

των εστιατορίων πρώτη θέση -

ήσουν όμορφη

ήμουν ήρεμος

η θάλασσα

αναψυκτικό να αφρίζει

ο ουρανός πεδιάδα

να βόσκουν όσοι κοιτάνε ψηλά

αγάπη ρε

βιογραφικό

2012-01-12T00:58:00.004+02:00

ξέρω να ζωγραφίζω μόνο

τριαντάφυλλα

να ειρωνεύομαι

και να μην βαριέμαι

να χαρίζω χωρίς να βλέπω τι μου λείπει

και ο,τι μου περισσεύει

καταδικασμένο, χαριτωμένο

να χαθεί

μάνι μάνι

2012-01-08T17:20:00.006+02:00

αγόρασα όλα τα βιβλία του Προδότη και χαμογέλασα όταν μου έδωσαν απόδειξη / ένιωθα καλύτερα όταν έκλεισες το στόμα σου και άφησες το όπλο κάτω / ένιωθες τόσο σπουδαία που σκεφτόσουν ότι όλοι σε μισούν και σε συζητάνε. . . Ήμουν ακίνητος για να έχεις κάπου να ακουμπήσεις / σου διάβαζα την πέμπτη σκηνή από την τρίτη πράξη του Πατέρα του Στρίντμπεργκ και γελούσες. . . ένα πρωινό σου είχα διαβάσει όλο το LOOT του Horton που τον καθάρισε η αγάπη του και μετά ήπιε ένα χυμό φίσκα στα χάπια και εσύ μου σερβίριζες με τρόπο την βότκα που μας έφερα. . . όλοι αυτοί ήταν ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ. . . μου έλεγες. . . Γκαντέμηδες ήταν. . .φώναζα. . . βλέπανε μόνο ότι θέλανε να δούνε και αυτό που βλέπανε ήταν κάτι που δεν άντεχε να δει κανείς, οι καλύτερες τους στιγμές ήταν αδιάφορες για τους άλλους. . . Σύνελθε. . . Μπορώ να γίνω ρεζίλι και να με δείχνουν. . Θα έχω κάτι να πω. . . Να νιώσουν ότι αυτό που περίμεναν δεν είχε καμιά σχέση μα αυτό που αναπόφευκτα τους ήρθε στην κούτρα. . .Δώσε μου δυο τσιγάρα και σου χτίζω ό,τι θες. . . Όχι σαν τους χασίστες. . . όχι σαν αυτούς με τα απωθημένα που έχουν και απόψεις. . .

Χειρότερος αν υπάρχουν καλύτεροι, μάτια μου.

Δέσποινα

2012-01-08T17:17:00.001+02:00

κοιμάται

ξυπνάει

περπατάει

τρέχει

απογειώνεται

και αλίμονο

όπου προσγειωθεί.

ίδιοι

2012-01-07T19:57:00.003+02:00

πέσανε σαν ήρωες

και σε άλλους βάλανε τρικλοποδιά

άλλους τους περιμένανε

και άλλοι είχανε αργήσει

άλλοι άναβαν τσιγάρο

και άλλοι καίγανε δάση

άλλοι κάνανε πλάκα

και άλλοι καπακώθηκαν με μάρμαρο

άλλοι γράφανε ποιήματα

και άλλοι μασούσαν ποιήματα

άλλοι χάρισαν την ζωή τους

και οι ίδιοι κέρδισαν ένα θάνατο από γέλια.

λεπτομέρειες

2012-01-06T13:58:00.007+02:00

o Γιάννης Σκαρίμπας θαμμένος στο Κάστρο του Καραμπαμπά και το σπίτι του πια γκρεμισμένο, ο Groucho Marx γράφει στον T.S.Eliot ΄΄ However I would be interested in reading your views on sex, so don't hesitate. Confide in me, Tom. Though admittedly unreliable, I can be trusted with matters as important as that'', ο Mick Jagger βγάζει μια ακίδα από το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού του Frank Zappa και μετά συζητούν για ευρωπαϊκή ιστορία, o Kurt Vonnegut υποδύεται τον εαυτό του στην ταινία Back to School όπου ο Rodney Dangerfield -"No respect, no respect at all... that's the story of my life"- απαγγέλει το Do not go gentle into that good night του Dylan Tomas, o Raymond Carver γράφει ένα μεγάλο ποίημα για τον Charles Bukowski, αφού εκείνος του έχει ετοιμάσει πρωινό πριν πάνε να πιουν, o H.P.Lovercraft συζητάει ώρες ατελείωτες με τους συνοδοιπόρους του στο διαμέρισμα της Sonia Green, ο Franz Kafka ενώ διαβάζει ρωμαϊκο δίκαιο, ψήνει από παράθυρο με νοήματα μια υπάλληλο του καταστήματος με είδη ρουχισμού απέναντι από το σπίτι του, o Πρώτος Άνθρωπος κάπνισε κάποιο είδους τσιγάρου ήταν και ο Πρώτος Άνθρωπος που ζήτησε φωτιά, ο Προμηθέας ανταποκρίθηκε και κέρδισε μια ορειβατική εμπειρία στον Καύκασο. Το πρώτο δημοσιευμένο πεζό του Καρυωτάκη, ένα εξώδικο προς το λογοτεχνικό περιοδικό Νουμάς. Ο Αλέξης Τραϊανός ξαπλωμένος και ήρεμος μέσα στο αμάξι του, φίσκα από τις αναθυμιάσεις, κάπου μεταξύ Καπανδρίτιου και Καλάμου, ο Δημοσθένης Βουτυράς επί Δηλιγιάννη, μαζί με τρεις Κρητικούς μαχαιροβγάλτες και δυο Εύζωνες ξιφομαχεί/καρεκλομαχεί με αναιδείς Γερμανούς ναύτες, το κομμουνιστικό κόμμα της Γαλλίας καταδικάζει σε θάνατο τον Louis Ferdinand Céline και ο Ezra Pound πριν μπει στο κλουβί ασχολείται με επιτυχία ως ραδιοφωνικός παραγωγός, η Sylvia Plath ανοίγει τον φούρνο και χαζεύει εκεί μέσα, ο Ηλίας Πετρόπουλος γράφει στο βιβλίο του ΄΄Καπανταήδες και Μαχαιροβγάλτες΄΄ άρθρο με τον τίτλο ΄΄όπου μια αδελφή τραγουδάει ρεμπέτικα΄΄ και ο συγγραφέας του Πέδρο Καζας κατηγορεί τους Ιταλούς της Αναγέννησης ότι ζωγραφίζαν ΄΄γυμνά πουσταρέλια΄΄ για αγγέλους, o Tom Waits μετά τον τραυματισμό ενός αστυνομικού σε συμπλοκή, τραγουδάει το ''I shot the Sheriff''.

Ο Παίκτης

2012-01-05T11:04:00.004+02:00

Οι ερωτήσεις μου δεν άρεσαν καθόλου στην Παυλίνα και κατάλαβα ότι ήθελε να με θυμώσει με τον τόνο και την παράδοξη απάντηση της.

<< Τι να σας πω, διασκεδάζω αφάνταστα όταν γίνεστε έξω φρενών! Κι ύστερα, μου ωφείλετε κάποια ανταμοιβή και μόνο για το γεγονός ότι ανέχομαι τις ερωτήσεις και τα συμπεράσματα σας>>
<<Θεωρώ ότι έχω το δικαίωμα να σας κάνω ό,τι ερώτηση θέλω>> απάντησα ήρεμα.<< Κι αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή είμαι έτοιμος να σας προσφέρω οποιαδήποτε ανταμοιβή κι επειδή τώρα τελευταία έχω πάψει να λογαριάζω την ζωή μου.>>

Η Παυλίνα έβαλε τα γέλια.

<<Την τελευταία φορά που ανεβήκαμε στο Σλάνγκενμπεργκ, είχατε πει ότι αρκεί ένα νεύμα μου για να πέσετε στο γκρεμό - κι έχει το λιγότερο τρεις χιλιάδες μέτρα βάθος. Θα ΄ρθει μια μέρα που θα το κάνω αυτό το νεύμα, μόνο και μόνο για να δω ότι κρατάτε το λόγο σας, και να είστε βέβαιος πως δεν θα σας λυπηθώ καθόλου. Σας μισώ, ακριβώς γιατί σας έχω δώσει πολύ θάρρος, κι ακόμη περισσότερο γιατί σας έχω ανάγκη! Κι αφού προς το παρόν σας έχω ανάγκη - θα σας φερθώ καλά!>>

Ήταν έτοιμη να σηκωθεί. Φαινόταν απ΄ τον τόνο της φωνής της ότι ήταν εξοργισμένη. Εδώ και κάμποσο καιρό, τελείωνε πάντα τις συζητήσεις μας εκνευρισμένη, μ΄ ένα τόνο εχθρικό, ναι, κυριολεκτικά εχθρικό.

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Ο Παίκτης

μετάφραση Όλγα Αγγελίδη.

2012-01-01T04:19:00.003+02:00

κάθισε στο κεφάλι μου σαν ιδέα

σήκωσε με όπως η τρέλα

ψηλώνει το νου / μια Κόλαση

προπονημένη από παλιά

να παίζει

μαζί σου

αυτοκριτική

αυτοκτονία

αυτοϊκανοποίηση

ποίηση σε βιβλία

αγύμναστο κορμί και η ψυχή να γυαλίζει - μόνο γυαλίζει, δεν φέγγει, βαρετά ετερόφωτη / τα ματιά κοιτάνε μόνο εκεί που τίποτα δεν θα τα τυφλώσει / με τον ορό στο χέρι να λέει ΄΄Ευτυχισμένος Όσος Χρόνος Σας Απομένει΄΄ / ο λαιμός πετρωμένος από τα τσιγάρα / και δικαιολογίες που όσο λιγότερο ευφάνταστες είναι, τόσο πιο πολύ αγγίζουν την Πραγματικότητα / Μάσκα δεν φορώ, Πρόσωπο που μόνο εγώ κατεβάζω, κατέχω - μόνο αυτό το Πρόσωπο. . . Μην το αφήσεις να μιλήσει ή να πιει. . . Μου έχουν μείνει έξι τσιγάρα - ελληνικά, ντόπια - και η Κακία που συνοδεύει τα πάντα. . . και Μουσική από διαφημίσεις ως τους δυστυχισμένους τυπάδες με τις περούκες. . . και Ταινίες με πεθαμένους και ζωντανούς. . . Λεπτομέρειες που δεν μπορείς να ξεκολλήσεις με τίποτα. . . όλα ένα σύνολο. . . χωρίς άγνωστα Γιατί; αλλά ανώνυμα και φοβισμένα. . .

Ρημάδι,

2012-01-01T03:00:00.005+02:00

. . .Γυρίσαμε από τον Νοσοκομείο, ο Πρόδρομος είναι καλά αλλά τον κράτησαν, εγώ δεν είμαι καλά και με αφήσανε. Το μάτι του Πρόδρομου πονάει, το δικό μου στομάχι καίγεται, τα έντερα μου έχουν γίνει φιόγκος. Η χρόνια μπήκε με πολλές εκπλήξεις. Είπαμε να μην τριτώσει το Κακό, αλλά ήρθε και τέταρτο. Περιμένουμε.

Το 2011 ήταν το ανάποδο του 2010. Μια χλιαρή χρονιά με χάλια φινάλε.

Συνηθίζω όταν πίνω να κάνω κακό σε εμένα. ΄΄Δικό σας είναι το σώμα, να το κάψετε, να το πνίξετε, αφήστε το το ιδρώσει, να βρωμίσει, πουλήστε το. . . Δικό σας είναι΄΄. Σε παλιότερο κείμενο έλεγα, ΄΄Κατεβαίνει η Στάθμη στο Μπουκάλι / Παλίρροια Ονείρων΄΄. Μερικές φορές μαζί με τα όνειρα - αν υπάρχουν - υψώνονται και τα κατακάθια. . . Και έτσι κατάφερα να εκθέσω 2 ανθρώπους που δεν μου έχουν κάνει τίποτα - το αντίθετο - και τώρα. . . Τίποτα τώρα. Οι συγνώμες.... Τίποτα Τώρα. . .

Ένα δωμάτιο στο νοσοκομείο και μετά ένα εισιτήριο για σπουδές και εργασία στην χώρα των Καγκουρό. Μια πενταετία/δεκαετία.

Ένα παρά δεν αξίζουν

οι Αείμνηστοι

και οι Είρωνες

όλους τους έχουν

αυτοί που

μας πλήγωσαν

λιγότερο.

2011-12-31T23:58:00.000+02:00

Ρημάδι.

Φεύγουμε για Νοσοκομείο. . .

Γράμμα στον Β.Κ.

2011-12-30T02:31:00.006+02:00

Στέκομαι εδώ. Είμαι ακόμα εδώ. Γιορτές λένε, Βασίλη. Βλέπω μικρές στιγμές από ταινίες με λίγα ρούχα. Ερεθίζομαι αλλά από τα ουσιαστικά απέχω. Δυο φοιτήτριες Θεολογίας αγαπάνε τον Α. . Εγώ απλά τις διασκεδάζω. Κάποτε μια ψηλοκάπουλη που πουλούσε βιβλία και είχε το όνομα της Ακατανόμαστης που με έβαλε στο παιχνίδι και της χάρισα τα καλύτερα μου / μου αφιέρωσε ένα τραγούδι του Τριπολίτη που έριξε μελωδία πάνω του ο Μικρούτσικος. Αντιγόνη. . . Αγάπη στην σκόνη. . . Αντιγόνη. . . Πότε πια μόνη. . . Και η Ξαδέρφη μου η Ναζλού με τον Ελευθέριο - τον καλύτερο γαμπρό στον Σύμπαν - θα φέρει ένα καινούργιο άνθρωπο στον κόσμο. . . Κορίτσι. . . Και θα την βαφτίσουν Αριάδνη. . . Εκείνη που έδωσε τον μίτο στον Θησέα και έσφαξε τον Μινώταυρο - θα γίνω θείος. . . Ναι. . . Έχω μια ανιψιά στην Λάρισα. . .Την λένε Άννα. . . Με είδε πριν μπω στο μαλακισμένο χακί μέσα. . . Είχα μακριά χαζά μαλλιά και γένια το ίδιο. . .Περίμενα να κλάψει όταν με είδε σαν τον μπαμπούλα από πάνω της, γέλασε και μου τράβηξε τα γένια. . . Άννούλα και είμαι θείος. . . Είμαι κουρασμένος χωρίς να έχω κάνει τίποτα που αξίζει. . . Χωρίς να έχω προσφέρει ουσιαστική ύπαρξη σε κανέναν. . . Με ορθογραφικά λάθη, με σαλιάρικα πιστεύω. . . Είναι γελοίο ναι, Βασίλη μου, αλλά ότι αγάπησα το πίστεψα απόλυτα. . . Για αυτό τώρα κάθομαι μόνος και χαζολογώ. . . Η Αντζελίν Βοναπάρτη, η Ζεροζάν. . Ο Βότσης, ο Ντίνος, η Δέσποινα που γελάει. . . ο Σούλης Νταλέσκου με τα φτηνά ουϊσκια και το μυστικό ΄΄Πως βρίσκει πουτάνες χωρίς να πληρώνει΄΄. . . . Πεθαίνω κάθε μέρα Βασίλη. . . Αλλά είμαι εδώ. . .Είμαι εδώ χωρίς να περιμένω τίποτα. . . Όσοι δεν περιμένουν τίποτα - κάπου το άκουσα αυτό - είναι άτρωτοι. . . Είμαι εδώ. . .

ησυχία

2011-12-29T03:45:00.006+02:00

- Από αυτό το πιάνο που βλέπετε τώρα, πήρανε οι Ναζί τις χορδές και κρέμασαν τους συνωμότες που αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Χίτλερ. . .

- Αλήθεια;

- Βέβαια. . . Αλλά κανείς δεν το ξέρει. . . Η αξία του είναι ανεκτίμητη.

- Ενδιαφέρον. . .

- Εσύ ποιον θέλεις να σκοτώσεις;

- Κανέναν. . . Απλώς ήρθα να σας πως να μήπως θα μπορούσατε να σταματήσετε να παίζεται πιάνο. . . Είναι τέσσερις το πρωί και η αρραβωνιαστικιά μου δουλεύει σε 3 ώρες.

- Εσύ δεν δουλεύεις;

- Όχι. . . Έχω εισοδήματα από κάτι ακίνητα. . .

- Τότε γιατί ήρθες εσύ να μου πεις να σταματήσω να παίζω και όχι η Αρραβωνιάρα σου;

- Γιατί εγώ είμαι ευγενικός άνθρωπος, εκείνη είναι ότι κάθε σκατόψυχος εύχεται στον εχθρό του ή σε κάποιον πιο ευτυχισμένο από τον ίδιο. . . Αν ερχόταν εδώ δεν θα προλαβαίνετε να της πείτε την ιστορία με τους Ναζί. . . Γενικά, δεν θα προλαβαίνετε τίποτα μετά. . .

- Τι λες ρε. . . Τέτοια καριόλα σέρνεις;

- Εγώ δεν έχω κανέναν πρόβλημα μαζί της. . . Λέω ότι την αγαπάω και εκείνη λέει ότι με αγαπάει. . . Είμαστε κακοφτιαγμένοι ο ένας για τον άλλον. . . Είμαστε. . .Τέλος πάντων. . . Θα σταματήσετε;

- Ναι. . . Και ζητώ συγνώμη. . . Έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου τόσο καιρό εδώ μέσα και όποτε μου καυλώνει κάθομαι στο πιάνο . . .Ετοιμάζω ένα συμφωνι. . . .

- Σας ευχαριστώ. . . Θα της μεταφέρω την Ιστορία με τις χορδές. . .

- Καλό. . . ξημέρωμα. . .

- Ευχαριστώ.

2011-12-26T19:22:00.007+02:00

ταπεινός και ταπεινωμένος

από την αξιοπρεπή του πείνα

και τα χέρια του

καθαρά

από κάτι

που δεν έκανε ποτέ

ένοχος

επειδή

ήταν περισσότερο επικίνδυνος

από όλους τους εκλεγμένους

μαζί

κανένα έλεος ή νόημα

2011-12-21T01:12:00.014+02:00

Κάποτε ο Groucho Marx συνάντησε το T.S. Eliot
και δεν μιλήσανε για λογοτεχνία
ή κωμωδία / κάποτε ήπια την τελευταία γουλιά από το ποτήρι σου μια στιγμή πριν μπεις μες το σαλόνι και γαμήσεις το Σύμπαν ανελέητη και τόσο ανυπόφορα πραγματική που μόνο εγώ σε καταλάβαινα και μπορούσα να σε πιάσω / βρωμούσες παράπονο μα ήσουν πανέμορφη / κάποιος που δεν θα είχε να χάσει τίποτα παρά μόνο την ψυχή του θα μπορούσε να προσευχηθεί στα πόδια σου και απ΄ όπου περπάτησες / όποιους πάτησες / πεδία μάχης και όνειρα όσων μπορούν να κοιμηθούν όρθιοι και να δεχτούν τα πάντα / ήμουν εκεί χωρίς να σου δώσω κατεύθυνση και μορφή / στις τσέπες μου μόνο ρέστα / και αυτά δανεικά / το καυλί μου ήταν σημαία και εσύ η σελήνη / είχα αποφοιτήσει από νοσοκομεία πολλά / η μόνη μουσική που άκουγα ήταν το γέλιο και όση αφέλεια είχε απομείνει. . .

Επόμενος. . .

Ήμουνα ο πιο ήρεμος άνθρωπος που είχες δει - βέβαια σε αυτό βοηθούσε το γεγονός ότι δεν είχες γνωρίσεις και πολλούς ανθρώπους, κάτι τέρατα μόνο που σε χορταίναν και ένας καρδαμωμένος πούστης που με έναν ανεμιστήρα κολλημένο στην πλάτη παρίστανε τον Άγγελο και έλεγε ότι ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΝΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟΣ / Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΣΥΖΗΤΙΕΤΑΙ - Ήμουνα ο πιο ήρεμος άνθρωπος που είχες δει, με την Κυρία Καρμανιόλα αγκαζέ στον Αρραβώνα, όλες οι θέσεις να είναι πιασμένες και όλοι οι κρατούντες να τις υπερασπίζονται με τις ζωές τους / έλεγα μαλακίες να ψήσω κανέναν να σηκωθεί, κανείς δεν έφαγε παπά και έτσι έκατσες πάνω στο κεφάλι μου. . . Άνεση. . . Ο λαιμός μου είχε πετρώσει από τα τσιγάρα και έτσι ενώ δεν κάπνιζες μου τράκαρες μισό πακέτο για να με σώσεις. . . Ανιδιοτέλεια Χαρμανιασμένη.

Χοροπηδούσαν χωρίς χορό / είχε αλλάξει σεντόνια στην χώρα της, τα παλιά είχα κιτρινήσει και μορφές που αγκομαχούσαν σαν χαμάληδες ήταν ζωγραφισμένες πάνω - τα καινούργια ήταν λευκά έτοιμα και περιμένανε άλλες, νέες εμπνεύσεις. Προπαγάνδα και μπουγάδα. . .

Δ.

2011-12-09T00:42:00.004+02:00

είχε, έχει χίλια εκατό βάσανα

σέρνει μυθολογία για αγρίους

σέρνει πολλά προεπαναστατικά

- μια στιγμή πριν την τρέλα

και αιώνες πριν την ηρεμία -

μα εγώ την έκανα να χαμογελάσει

και ευτυχισμένος είμαι απόψε

απόψε;

έστω

Fillmore East, 5 Ιουνίου, 1971

2011-12-07T16:14:00.003+02:00

Οι Mothers of Invetion με τους John Lennon & Yoko Ono

''I know you’ll take care of all my needs''

2011-12-06T18:27:00.002+02:00

- Πως ήταν η διαδρομή;

- Υπέροχα. . . Έκατσε δίπλα μου μια κάβλα 78 Μαιών και μου έλεγε τον πόνο της. . .

- Χαχαχαχα. . . . Και εγώ έτσι θα είμαι στα 78 μου. . . ΚΑΒΛΑ. Εσύ πως λες να είσαι;

- Στα 78 σου; Θα είμαι 72. . .

- Χαχαχαχα. . . Εσύ της είπες τον πόνο σου;

- Βαριόμουνα. . .

- Πάχυνες. . . Ο αναπτήρας χρυσός;

- Σαν την βέρα σου. . . Την κάνει την δουλειά του.

- . . . Πάμε. . .

- Ο άλλος που είναι;

- Πήγε για τσίπουρο. . . Θα αργήσει. . .

- Μέχρι τα επόμενα γενέθλια του. . .

- Χαχαχαχα. . . . Άσε τις μαλακίες. . . Πάμε. . . Λίγο πιο κάτω είναι το σπίτι. . . Τι έχεις στην τσάντα;

- Την Lolita και μπύρες. . .

- Φτωχομπινεδιάρες;

- Μην τις πιεις αν. . .

- Όχι. . . όχι. . . Κατέβασα τον Ροζ Πάνθηρα που μου είπες. . .

- Μαγείρεψες;

- Τα έχω όλα εδώ. . . Σαλάμι αέρος, παξιμάδια, ρακί και πικάντικες αλοιφές. . . Τι θα έλεγε ο Γιατρός σου για όλα αυτά;

- Θα του άρεσαν. . . Δεν μου λες. . . Το σπίτι δικό σου είναι;

- Όχι. . . Φίλου. . . Έχει και το σκυλάκι του εκεί. . . Πρέπει να το ταΐσουμε . .

- Τι μάρκα είναι ο σκύλος;

- Κόπρος. . . Νομίζω. . .

Σπίτι. Hell Broke Lucy και το προγενέστερο Hoist that rag, σκηνές από το Shortcuts με τον Earl Piggot και την γυναίκα του, Doreen. Reymond Carver, Δημοσθένης Βουτυράς, μικρές μικρές ιστορίες. Το σκυλί - μια σταλιά. . . Beagle. . . μικρούλι. . . μας κοιτάει και ξέρει κάτι παραπάνω από εμάς. Σίγουρα. Του αφιερώνω το Rain Dogs, εκείνη το King of the Dogs. . . Αμφότεροι στο Coffe and Ciggaretes - ΄΄Αυτές οι εμμονές που γίνονται συνήθεια και λογική και όρθιο γυμνό καθεστώς, συκώτια αποστακτήρια. . .΄΄

- Πως το φωνάζει ο φίλος σου;

- Δεν ξέρω. . .

- Πρέπει να του βρούμε όνομα. . . Έστω για σήμερα. . . Να το πούμε Νίκο,να γιορτάσει και αυτό σήμερα. . .

- Σήμερα γιορτάζει και ο φίλος σου, ε;

- Ο Βότσης. Ναι. Γιορτάζει όλο τον χρόνο.

Υπάρχει θέρμανση, φαΐ , ποτό. . . Βγάζει τα ρούχα της. . . Η ζακέτα της σκεπάζει τον Νίκο. . . Φοράω ακόμα το παλτό μου και βουλιάζω. . . Με το Bad as me. . . Έχει βγάλει τα φωνητικά από το κομμάτι και χτυπιέται. . . Βγάζει τα ρούχα της. . . Βουλιάζω. . . Ίσως σταματήσει η καρδιά μου όπως. . .

- Άμα μπει μέσα ο Καριόλης θα τον σκίσω. . . Θα κάνω το τομάρι του, φίλτρα για τσαγάκι. . .

- Σιγά τα αίματα. . . Δεν θα μπει . . Δεν θα ΄ρθει. . . Ηρέμησε. . .Βρήκα μια Βότκα στην κατάψυξη. . . Έχει και λίγο χυμό στο ψυγείο. . .

- Ροδάκινο;

- Ναι. . . Που το ξέρεις;

- Βάλε. . .

- Πως πήγε η παρουσίαση στην Κοζάνη;

- Θρίαμβος. . . Εγώ τα σκάτωσα. . . ο Καλογήρου τα είπε καλά. . .

- Ποιος είναι ο Καλογήρου;

- Ποιητής.

- Σαν και εσένα;

- Σαν και εσένα. . .

- Μα δεν μου είπες ότι είναι δικιά σου η παρουσίαση;

- Όχι. . .Δεν είπα ποτέ τέτοιο πράγμα. . . Σου ορκίζομαι στην ομορφιά μου. . . Μου τελειώσαν τα τσιγάρα. . . Πάω να. . .

- Σου πήρα εγώ. . .

- Με σκλαβώνεις. . . 88-4 μας κάνεις 84. . . μου τα χρωστάς. . .

- Από πρώτη του μηνός. . . Θα τα πάρεις. . . / Είδες ανταπόκριση το κείμενο μου για εσένα;

- Ναι. . . Φοβήθηκα ότι θα μου ζητήσεις ποσοστά. . .

- Χαχαχαχα. . . Είσαι εδώ, το ίδιο κάνει. . .

- Πάντα. . .

- Άφησες μουστάκι;

- Οι λόγοι είναι αποκλειστικά εικαστικοί. . .

- Νόμιζα ότι βαριόσουνα να το ξυρίσεις. . .

- Είναι και αυτό. . . Κόβει το μάτι σου. . .

- Τελειώσανε οι μπύρες. . .

- Να φύγω;

- Πάω να πάρω μια εξάδα. . . Άμα δεν γυρίσω σε μισή ώρα, φύγε. . .

Δεν γύρισε. Χαιρέτησα τον Νίκο, στρατιωτικά νομίζω και έφυγα. Στην εξώπορτα ήταν ο φίλος της.

- Περάσατε καλά;

- Ναι. . . Απίστευτη παρέα το Beagle. . . Πως το φωνάζεις;

- Φίσκα

- Μα είναι αρσενικό. . .

- Ο Φίσκας.

- Πετυχημένο. . . Πιο πετυχημένο από το Νίκος. . .

- Νίκο λένε εμένα. . .

- ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ. . . Χρόνια σου Πολλά τότε. . .

- Να ΄σαι καλά. . .

- Τώρα που θα πας;

- Θεσσαλονίκη. . .

- Θα σε πάω εγώ. . . Έχω μια δουλειά εκεί σήμερα. . .

- Γυναίκα;

- Δουλειά. . .

2011-12-05T10:11:00.003+02:00

η φύση σε διώχνει

η πόλη σε καλεί

΄΄Μόνο όταν καταλάβεις ότι δεν σου απομένει χρόνος. . . τότε θα βγάλεις εκείνο το βιβλίο που θα είναι μέσα όλοι στριμωγμένοι και αληθινοί, τόσο που δεν το ξέρουν, . . . όμως για λίγο ξέχασε. . . για λίγο και όλα θα είναι εντάξει. . . χωρίς μπουκάλια και μαλακίες. . . εκείνο όμως το μπουκάλι με το λουλούδι μέσα που είχε φυτρώσει και παρακαλούσες μια σταγόνα στάξει στα χείλη της και να κυλήσει στο στήθος της. . . Θαύμα, Θαύμα. . . ούτε η Αλίκη δεν πιστεύει πια στα θαύματα. . . οι χασίστες έχουν μια αφέλεια παιδική όταν πάνε πέρα δώθε. . . τα πρεζόνια τα σνομπάρανε ακόμα και οι Ρεμπέτες. . . γυναίκα γερό ποτήρι δεν θα βρεις εύκολα, το αλκοόλ παχαίνει και εκείνες σκέφτονται ΄΄με την επιδερμίδα τους΄΄ από πάντα. . . όπως σε εκείνη την βιβλική ιστορία με το φιρίκι και το ερπετό που δούλευε για μια πολυεθνική και έκλεινε συμφωνίες. . .

Θυμάσαι εκείνο το ζευγάρι. . . τον σουρωμένο και την κοπέλα του που είχε καταπιεί ένα πυρωμένο σελιδοδείκτη; Που την ρώτησες γιατί δεν πίνει και πετάχτηκε το ταίρι της και είπε ήρεμα ΄΄Για να μην γίνει σαν και εμένα. . . ΄΄. Αγαπήθηκαν; Θυμάσαι; Εκείνη δούλευε σε μια αποθήκη, καθάριζε ένα οκτάωρο και βάλε αλουμίνια, με διαλυτικό - μαστούρα δωρέαν. . . το έλεγε - και εκείνος δούλευε σε μια Μεταφορική. ΄΄Έχω κουβαλήσει τριάντα γαλαξίες από ερωτικές ιστορίες. . . ΄΄ έλεγε. . . Θυμάσαι; Το πρωί εκείνος πριν φύγει για την δουλειά, έπινε ένα λίτρο γάλα με λίγη βότκα μέσα, την χαιρετούσε φασιστικά, γελούσανε με το γελοίο της εικόνας και έφευγε χορτάτος για μεροκάματο. Όταν πέθανε, εκείνη έφυγε στην Αυστραλία. . . εκεί θα μπορούσε να δουλεύει και συγχρόνως να σπουδάζει. . . Βιβλιοθηκάριος. . . Αποθηκάριος πολυτελείας δηλαδή. . . ΄΄

επί ματαίω

2011-11-19T00:50:00.004+02:00

στον Νίκο Α.

Θανατοθραύστης

της ματαιότητας ο διασκεδαστής

ο πασίχαρος ελευθερωτής και δήθεν σκλάβος

και οι Αθάνατοι να έχουν βαρεθεί

την ζωή τους

κερδίζω και ερωτεύομαι

χάνω και χάνομαι

κάτω από τον ουρανό

σε ένα λόφο από

ασχήμιες και φάρσες

σε ένα σώμα από

αδέσποτα άνοστα αστεία

που βρήκαν στόχο.

Εν Έτει 2000

2011-11-17T05:34:00.001+02:00

Όταν μεγάλωσε, έμαθε
πως ο πατέρας του
ήταν κι αυτός,
«τη νύχτα εκείνη»,
στο Πολυτεχνείο.
Η θεία του η Λιλή,
ο θείος του ο Μιχάλης,
ήταν κι αυτοί,
«τη νύχτα εκείνη»,
στο Πολυτεχνείο.
Όλοι οι γνωστοί του μπαμπά,
όλες οι γνωστές της μαμάς,
ήταν κι αυτοί,
«τη νύχτα εκείνη»,
στο Πολυτεχνείο…
Τώρα, κάθε πρωί,
καθώς κατηφορίζει την οδό Πατησίων
κι αντικρύζει την καγκελλόπορτα
την κλεισμένη «εις μνήμην».
στριφογυρίζει στο νου του
η ίδια απορία:
«Πώς διάβολο χώρεσαν
όλοι αυτοί εδώ μέσα;…»

Φαίδρος Μπαρλάς

ΙΝΤΕΡΒΙΟΥ

2011-11-15T20:25:00.007+02:00

Γράφω συνέχεια με χέρια που είναι χοντρά και άσχημα. Τα μαλλιά μου είναι από χαρτί και τα γένια μου πάντα βρεγμένα. Πονάω συχνά αλλά δεν το δείχνω συχνά. Όταν το δείχνω γίνονται κάποιες καταστροφές, οι άνθρωποι μαζεύονται πίσω, κάποιοι λίγοι βγαίνουνε μπροστά μου και αρχίζουν να φωνάζουνε, μπορεί και να με χτυπήσουν. Οι πρώτοι αγαπάνε τον κώλο τους υπερβολικά, οι δεύτεροι αγαπάνε εμένα.

Δεν αλλάζουν εύκολα τα πράγματα και η ειρωνεία είναι ότι είναι τόσο απλό να αλλάξουν. Ο άνθρωπος είναι ο προβληματικός. Δεν είναι τυχαίο που αυτή η λέξη σκότωσε την Σφίγγα. . . την κούφανε, την φαρμάκωσε αυτή η λέξη και τράβηξε κατά τον γκρεμό.

Εδώ και λίγα χρόνια που έγινε ένας απολογισμός και ένα ξεκαθάρισμα. Έστησα τα γούστα και τις προκαταλήψεις μου, και μέσα σε αυτά κινούμε και ζω. απόλυτος όχι - απόλυτοι είναι μόνο οι ηλίθιοι και οι νεκροί - αλλά σταθερός σαν βάδισμά του πιωμένου το βράδυ και απόπίσω του χιλιάδες αναμνήσεις και τύψεις μα ποτέ νοσταλγία μα ποτέ΄΄αν δεν είχα. . .΄΄ ή ΄΄αν είχα΄΄. Από τότε φοράω τα ίδια ρούχα, τα ίδια χρώματα, την ίδια αυτοεκτίμηση.

- Τα μαύρα ρούχα, η διαρκής θητεία στο πένθος;

- Τα μαύρα ρούχα είναι μια απάτη. . . μην τα συσχετίζεται με το πένθος. Αυτή η θητεία οφείλετε σε μια ιδιαιτερότητα μου. Οτιδήποτε βλέπω, ακούω, διαβάζω, ζω, πρώτα το εκτιμώ, το παρακολουθώ με ενδιαφέρον, μπορεί να μου αρέσει, μπορεί και όχι. Ταυτόχρονα, μέσα μου, μια δεύτερη φωνή το διαστρεβλώνει, το ρημάζει, το κομματιάζει και το ξαναφτιάχνει από την αρχή, το μετασχηματίζει, το συσχετίζει με κάτι φαινομενικά άσχετο και στο τέλος του γυρνά την πλάτη. οπότε η όποια χαρά που θα συναντήσω δεν διαρκεί πολύ. Χρήζω ψυχιατρικής περίθαλψης; Τι λέτε ;

- Ίσως. τι να πω ; Να σας ρωτήσω. . . Γιατί γράφετε;

- Γιατί έχω τον χρόνο, γιατί είμαι αργόσχολος, γιατί δεν ξέρω να ζωγραφίζω, γιατί δεν μπορούσα να ανοίξω την καρδιά μου σε μια κοπέλα και έκανα το λάθος και πέταξα στο χαρτί ότι ένιωθα για αυτήν, γιατί μου αρέσει να μουντζουρώνω χαρτιά, πακέτα, χαρτοπετσέτες, τοίχους - όχι με έξυπνα στένσιλ, αλλά ''με λογάκια΄΄. Ας αφήσουμε τον Πληθυντικό. . . Δεν είμαστε Γάλλοι, ούτε ξένοι.

- Το blog γιατί το άνοιξες και γιατί το ανοιγοκλείνεις συχνά;

- Γιατί ήταν ο πιο φτηνός τρόπος να βγάλω τα κείμενα μου παραπέρα από εμένα. Να τα δούνε δυο τρεις άνθρωποι, να πούνε γνώμες. Παλιά που τα έγραφα στο χαρτί και έκανα αντίγραφα τα μάθαινα απ΄ έξω. Τώρα είναι κάπου πεντακόσια κείμενα στο blog. Άντε να τα μάθεις. Πιο πολύ κρατάω το αίσθημα που υπήρχε όταν τα έγραφα. Κάποια είναι για ξύλο. Μπορεί και όλα. Είναι όμως ένα σύνολο. Το ανοιγοκλείνω επειδή κάποιες φορές θέλω να του ξεφύγω. Να πάω λίγο παρακάτω. Αλλά πάντα σαν τον δαρμένο επιστρέφω. Αν είχα βρει τίτλο για ένα καινούργιο blog θα το έκλεινα. Αλλά δεν είμαι καλός στο να φτιάχνω τίτλους. Τα ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΛΟΓΙΑΣ βγαίνουνε από μια παλιά εξάρτηση με το αλκοόλ για την οποία δεν φταίει κανείς παρά μόνο εγώ και από μια μόνιμη κατάσταση αντίδρασης και αντιλογίας. Ακόμα και με τον εαυτό μου. Ο πάνσοφος Βότσης λέει ότι όσοι έχουν blog είναι ψώνια και θέλουν ναεκτίθονται. θα συμφωνούσα μαζί του αν δεν είχα blog.

- Αντιφάσκεις. . .

- Αντιλογία.

- Το blog σου δεν έχει κάποια συγκεκριμένη θεματική;

- Το blog είναι μια σαλάτα. Πολλά πράγματα, πολλοί άνθρωποι δικοί μου ή ανεξάρτητοι ή δούλοι άλλων. Δεν έχει λογοτεχνικές αξιώσεις, δεν έχει τίποτα. Μια βιτρίνα για όσους έχουν όρεξη ή χρόνο να κοιτάξουν.

- Αυτούς που σχολιάζουνε θα εννοεις. . .

- Και αυτούς και άλλους περαστικούς. Σκέφτομαι συχνά ποιος είναι πιο αργόσχολος, εγώ που τα γράφω ή αυτοί που τα χαζεύουν έχει πλάκα. Έχω πάρει κάποια mail με καλά λόγια και κάποια - πιο ενδιαφέροντα - με κατηγορίες όπως Αντισημίτης, Μισογύνης, Μαλάκας. . .

- Κριτική;

- Πιο πολύ σαν εξάσκηση του λεξιλογίου τους μου κάνει. σπάνε το κεφάλι τους να βρούνε μια σπάνια λέξη ή κάποια λέξη που έχει να ειπωθεί καμιά 50ριά αιώνες και την κοτσάρουνε στα μούτρα μου. Έχει ενδιαφέρον. Πολύ.

- Αναφέρεις συνέχεια στο blog κάποιον Σκορδά. . . Ποιος είναι ο Σκορδάς;

- ο Σκορδάς είναι πολλά πράγματα. . Τονίζω την λέξη πράγματα. . . Βλέπεις 110 κιλά διαιρούνται πολύ εύκολα. . . .

- Και στο πηλίκο;

- Μηδέν αλλά παλεύουμε για την μονάδα.

- Παλεύετε. . .;

- Σου είπα. . . είναι πολλά πράγματα. . . διχασμένος. . . τριχασμένος. . .τετραχασμένος. . . ένα τάγμα έχω μέσα μου. . . ο καθένας με τον πόνο του. άλλος δεν έχει τσιγάρα. . . άλλου του φταίνε οι αριστεροί και οι λεσβίες. . . άλλος γράφει. . . είναι πολλοί.

- Τρισευτυχισμένος.

- Ώρες ώρες. . .ή μάλλον στιγμές. οι ώρες είναι ο κουβάς - οι στιγμές το νερό. . .θολό βέβαια αλλά με κάποια περίεργη γεύση και κάπως δροσερό.

- Οι μέρες ;

- Οι μέρες είναι ο βόθρος που αδειάζεις τον κουβά. . . ορμητικά λύματα. . . αν βουλώσει ο βόθρος. . .αλίμονο στους τριγύρω. . .

- Και τα χρόνια. . .;

- Τα χρόνια είναι η θάλασσα που χύνονται τα λύματα. . . ανυπόφορες βρωμερές εκσπερματώσεις . . ένα τσούρμο μπάσταρδα που θα σου φέρουν ένα ποτήρι νερό όταν μεγαλώσουν και μεγαλώσεις αλλά περιμένουν πότε θα ψοφήσεις να τους αδειάσεις τον χώρο. . .δεν τα αδικώ. . .

- Οι αιώνες. . .;

- Για τους αιώνες ρώτα ακαδημαϊκούς ή λαϊκούς καλλιτέχνες. . . αυτοί ξέρουν τέτοιες έννοιες.

εγώ δεν είμαι τόσο αισιόδοξος. . . και ο γιατρός μου τα μασάει. . .

- Μιλάς με συμβολισμούς.

- Ναι. . είναι ένα ελάττωμα . . ελπίζω κάποτε να μιλάω με την ακρίβεια μετεωρολόγου. . .

- Ακούγονται κάπως επιτηδευμένα αυτά που μου λες και έχεις μια πόζα όταν μιλάς. . .

- Πρόζα. . . καθημερινή. . . καταντάει αλήθεια στο τέλος. . . αβασάνιστα. . . αυθόρμητα τελείως.

- Τι είναι τέχνη;

- Όχι τέτοιες ερωτήσεις. . . είναι σαν να ρωτάς μια κότα γιατί γεννάει αυγά. . . δεν έχει νόημα. . . μείνε στο γεγονός ότι σου αρέσουν ή δεν σου αρέσουν τα αυγά.

- Πρέπει να εμβαθύνουμε. . .

- Ενδιαφέρον. . .

- Στην συζήτηση εννοώ. . .

- Αααα. . .να είσαι πιο συγκεκριμένη όταν στις ερωτήσεις σου. . . βέβαια από τις παρεξηγήσεις βγαίνουν οι καλύτερες ιστορίες. αν το καλοσκεφτείς. . . όλα τα μεγάλα γεγονότα πάνω σε μια παρεξήγηση γίνανε. . .προσωπικά και οικουμενικά.

- Σε ένα ψέμα δηλαδή. . .

- Όχι ψέμα. . . σε μια λανθασμένη αλήθεια. . .

- Υπάρχουν λάθος αλήθειες;

- Ναι. Είναι η αλήθειες που έχουν πολύ ΄΄νομίζω΄΄ και έπειτα σιγουριά, πολύ πίστη εκ του ουκ άνευ, πολύ μπλα μπλα και συνήθεια. . .

- Μηδενιστικό ακούγεται αυτό.

- Σου είπα. . . Παλεύουμε για την μονάδα. . . Κάποιες φορές είναι μπροστά από το μηδέν και άλλες πίσω του.

Έχεις γράψει κανένα βιβλίο;

- Ένα.

- Το οποίο έχει τον τίτλο;

- Σημειώσεις Θαλάμου 245. Τυπώθηκε το 2006. Με δικά μου έξοδα. Ένα 40ρι φιλική τιμή απο μια γραφίστρια, ξαδέρφη γνωστού, για δέκα αντίτυπα. Τα μοίρασα απο ΄δω και απο κει. Σε κάποιους που έπρεπε να τα πάρουν και σε κάποιους που νόμιζα. . .τέλος πάντων. . . δεν έχω κανένα πια.

- Έδωσες κανένα αντίτυπο σε κάποιον που θα μπορούσε να τα προωθήσει;

- Υπήρχε κάποιος. . . τα είχα ετοιμάσει. . . τα είχα διορθώσει. Αλλά τα χάρισα σε μια κοπέλα που με κέρασε μπύρες.

- Το μετάνιωσες;

- Όχι.

- Θα τα ξαναβγάλεις;

- Έχουν διορθωθεί. Έβγαλα κάποια κομμάτια. Έβαλα κάποια άλλα. Τρεις γυναίκες έχουν αυτές τις διορθώσεις. Μια Ποιήτρια, Μια Ενδυματολόγος και Μια Αριστερή - σαν ανέκδοτο είναι δεν είναι; Αν έχουν καλή καρδιά και μου τα δώσουν πίσω, θα ξαναβγεί.

- Πράγματι σαν ανέκδοτο. . . Ναί.

- Δεν σε βλέπω να γελάς.

- Δεν γελάω ποτέ. . .

- Κρίμα. . .το γέλιο είναι σπουδαίο μουσικό όργανο.

- Θα βγάλεις άλλο βιβλίο;

- Ναι. Έτοιμάζω κάτι 3 χρόνια. Υπάρχει πολύ υλικό. Τούβλο. Πρόσωπα πολλά. Μαγαζιά. Θεσσαλονίκη. Λίγη Αθήνα και λιγότερη Πρέβεζα.

- Ποιήματα;

- Γεγονότα με την μορφή στίχων. Σημειώσεις σαν φωτογραφίες και τραγούδια.

- Τίτλος;

- ΄΄Τραγούδα ρε. . . μην σε νοιάζουν τα λόγια΄΄.

- Δικός σου ο τίτλος;

- Όχι. Είναι ατάκα απο μια ταινία του Charlie Chaplin .

- Με το καλό. . . Ποιες είναι οι επιρροές σας;

- Θέλεις ονόματα και διευθύνσεις;

- Ο,τι μπορείς να μου πεις.

- Ο Αυτόχειρας της Πρέβεζας, ο Αυτόχειρας μεταξύ Καπανδριτίου και Καλάμου, ο Καλογήρου που δεν είναι Αυτόχειρας, οι φίλες του, οι ταινίες του Τσιώλη, η μουσική - γράφω και ακούω μουσική, δεν σκέφτομαι πολύ τότε. . . Αμερικάνοι συγγραφείς με αρχηγό τον Buk. Ο Celine.

- Στα κείμενα παρουσιάζεις κάποιον Τσίβο σαν άγιο. Ποιοι είναι άγιοι;

- Ο Τσίβο, για λόγους που δεν λέγονται, μόνο να τους δεις μπορείς και όσοι πεθαίνουν αβοήθητοι.

- Κάτι τελευταίο. Ποια είναι η Ζυστίν, η Γκιουλμπαχαρ;

- Κολάζ από όσες γυναίκες γνώρισα. Ζούνε όλες τους καλά.

κουρέλια 2

2011-11-10T18:33:00.008+02:00

άγγελος

σε συσκευασία τσέπης

μπρελόκ

πασπαρτού για τους βλαμμένους

τους κλειδωμένους

ορεκτικό για τους κανίβαλους

σπυρί για τους εστέτ

τρίτος ανάμεσα στους δυο

που ήταν κάποτε ένα

αρρώστια για τους φιλάσθενους

και όσους έχουν την ελάχιστη φαντασία

να ζήσουν

κόκκαλο για σούπα

για σκύλους που λιμοκτονούν από αγάπη

εποχή για συμβασιούχα θηλαστικά

διάλογοι πολιτισμένοι

΄΄- Πόσα δίνεις; / - Πόσα θέλεις;

- Όσα έχεις / - Όσο υπάρχω΄΄

γείτονες από την Κόλαση ευγενικοί

γεννημένοι για διορισμούς και περιπέτειες

συγκριτικός οίκτος

να βρούμε κάτι να υποφέρεται

στον ουρανό να καθρεφτίζονται

να κατασκοπεύουν τα πάντα

και βροχές να μας ευλογούν

αστραπές να μας τυφλώνουν

εισιτήρια σταμπαρισμένα

στο μέτωπο

στην διαλυμένη καρδιά

στα νεύματα τα μυστικά

σε πορεία για την ευτυχία

με σπασμένη ρόδα

με κουδουνάκια στα μάτια σου

να καταλαβαίνω πότε με αγαπάς

και πότε κοιμάσαι

πότε να αναστηθείς να πας στην

δουλειά σου

ταλέντο

να χαράζουν ονόματα

στα μνήματα και να συλλέγουν

αριστουργήματα

μικρά ανθρωπινά πορνό

- σώματα βροντούν -

οικολογικά πορνό

- χορτάτοι από χορτάρια -

πολιτικά πορνό

- όσο όσο η ασυλία -

όλοι ήταν μελλοθάνατοι / εκτός από αυτούς που ήδη είχανε φύγει ή αυτούς που καθυστέρησαν

2011-11-01T16:01:00.003+02:00

από συνάνθρωποι συνάδελφοι

κατάντια καμιά

μόνο ένα τέλος

χωρίς σάλτσες και άλλα

λιπαρά που φωσφορίζουν

και αργόσχολοι μπορούν

μόνο να δούνε, να σου πούνε

να σε ζωγραφίσουν όπως

ποτέ δεν κατάλαβες το

τομάρι σου πόσο ζεστό είναι.

ηθελημένα ή αθέλητα

2011-10-31T22:48:00.006+02:00

κατηφόριζα, κατρακυλούσα από την Ροτόντα

όλοι ήταν σε ταξίδι ή λουστράρανε την ψυχή τους κάπου

μια κοπέλα - μπαλαρίνα ή απλήρωτη φόνισσα

έσκασε μπροστά μου

΄΄Είσαι ωραίος΄΄ είπε

και κύλησε σαν μηδέν

με την παρέα της στην Εγνατία.

χαμογέλασα

ξέχασα όμως

να την πληρώσω να της πω ένα αστείο

ή μια ιστορία που όλοι νομίζουν ότι

ξέρουνε το τέλος - για εκείνον τον διακριτικό που

την απάτησε χωρίς να της πατήσει την καρδιά,

για εκείνη που της έκλεψε την σειρά στην ουρά

για τον γκρεμό, για τα δεντρά που την καρτερούν

να τα στολίσει όπως εκείνη πιστεύει ότι θα

είναι ΄΄ωραία΄΄ πριν τα κάψει, να την ρωτήσω πως

την βάφτισαν τα συμφέροντα και πως την φωνάζουν

οι καβαλάρηδες της.

α

2011-10-29T09:54:00.003+03:00

άπειρες απόπειρες απόψε

πορείες άπειρες απόψε

απόπειρες απόψε άπειρες

άπειρες

πορείες

απορίες

απόπειρες

απόψε

πορείες

άπειρες απορίες απόψε

απόπειρες άπειρες απόψε

όλοι κάπου γεννήθηκαν

τους γέννησαν

για να χτυπηθούν και

να αγαπήσουν

αλλά ποιος μετράει πια πληγές;

- αυτός που τις θέλει πάντα αλατισμένες

και νόστιμες. . . διαφημιστής και εμφανίσιμος

πάντα και από παντού, σαν κέρατο στο κεφάλι

σαν μιζέρια κολλημένη στο πρόσωπο σαν μάσκα

από την μια άκρη ο βάλανος και από την άλλη ο

μαλάκας που φιλοσοφεί και χαζεύει το άπειρο

στα σκέλια την συμπαθητικής, της αυτόματης

αγάπης, της ρημαγμένης αγάπης

σε ένα τρελό πηγαινέλα στα χαρακώματα της

με το συναισθηματικώς

ενδιαφέρον ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ στο μέτωπο της.

Πριν σβήσει θα χαθεί για να βρει κάτι

κάπου να φτάσει

να δακρύζει, να κλάψει να γεμίσει τα ποτήρια

τα μπουκάλια το σπίτι τον πλανήτη, να πλημμυρίσει

σαν πλήθος χωρίς διμοιρίτη τους δρόμους που του

ανήκαν από πάντα.

άπειρες απόπειρες απόψε

πορείες άπειρες απόψε

απόπειρες απόψε άπειρες

άπειρες

πορείες

απορίες

απόπειρες

απόψε

πορείες

άπειρες απορίες απόψε

απόπειρες άπειρες απόψε

Μ.Ε.ή Θ. ή 3,52

2011-10-27T01:09:00.003+03:00

αν είχα μια αλυσίδα θα σε έβαζα στα κλειδιά μου
μα εσυ γλιστράς απότομα και φεύγεις
και ψάχνω πασπαρτου
το βρίσκω το γυαλίζω
το περιφέρω

μα οι πόρτες
χωρίς κλειδαριές.

Θεσσαλονίκη, Κατοχή

2011-10-26T08:39:00.005+03:00

«Η νεκροφόρα του Δήμου προοριζότανε για τους άπορους. Μιλάμε για μια μαύρη παλιοκαρότσα με ένα ψοφάλογο, που το κουμαντάριζε ο ατυχής ηνίοχος. Τον ηνίοχο τον λέγανε Χαρίτο και ήταν πασίγνωστος στην πιάτσα των χασικλήδων, γιατί ο Χαρίτος πούλαγε στη ζούλα τσίκες. Ο Χαρίτος ήταν ένας γιγάντιος αμπλαούμπλας. Φόραγε πάντα στο κεφάλι έναν πλεχτό μάλλινο κούκο με φούντα. Μίλαγε βραχνά και κουτσαβάκικα, σαν τον Μάρκο Βαμβακάρη. Γνώρισα τον Χαρίτο το ’44 και κράτησα την φιλία μαζί του για πολλά χρόνια, γιατί ήτανε έξυπνος και αξιαγάπητος.

Όταν λοιπόν, ο Χαρίτος κατέφθανε στο νεκροταφείο της Αγίας Φωτεινής, σταμάταγε στην πύλη κι άφηνε τα σχετικά χαρτιά στην γραμματεία και, συγχρόνως, καλούσε τους νεκροθάφτες. Το άλογό του ήταν καταϊδρωμένο από τον ανηφορικό χωματόδρομο, που σήμερα τον λένε οδό Λαχανά. Οι νεκροθάφτες παρίσταναν τον κουφό, ώσπου ο Χαρίτος οδηγούσε τη νεκροφόρα πλάι σε κάποιον ανοιχτό ομαδικό τάφο. Εκεί, άνοιγε τα δύο πίσω πορτάκια της νεκροφόρας κι απομακρυνότανε τρέχοντας, εξαιτίας της μπόχας.

Οι νεκροθάφτες με διάφορες προφάσεις κωλυσιεργούσαν. Δεν φαινόντουσαν πουθενά για πουθενά. Και τότε, επαναλαμβανότανε ομοιόμορφα μια απερίγραπτη σκηνή: ο Χαρίτος γαμωσταύριζε, οι νεκροθάφτες του φώναζαν από μακριά να κατεβάσει τα πτώματα από τη νεκροφόρα, ο Χαρίτος απαντούσε ότι τυγχάνει αναρμόδιος, οι νεκροθάφτες ισχυριζόντουσαν ότι δικιά τους δουλειά είναι μόνον η ταφή κτλ. κτλ. Στο τέλος ο Χαρίτος (αναθεματίζοντας την μοίρα του) γράπωνε από το ποδάρι ένα-ένα τα πτώματα και τα βρόνταγε καταγής. Καθώς τα πτώματα έπεφταν χάμω έσκαγαν σαν μπαλόνια. Τότε πλησίαζαν οι νεκροθάφτες και έπιαναν να σκουντάνε τα κουφάρια με τα φτυάρια, για να κυλήσουν μέσα στον ομαδικό τάφο. Όλο αυτό το διάστημα ο παπάς του νεκροταφείου έμενε κρυμμένος στην δροσιά της εκκλησιάς. Ποτέ μου δεν είδα αυτόν τον πουστόπαπα να ψέλνει μιαν ευχή για τα σκοτωμένα παιδιά…»

«Κατά τα τέλη Σεπτεμβρίου ο Χαρίτος εξαφανίστηκε. Είπανε πως τον σκότωσαν οι ταγματασφαλίτες, για να του πάρουν τις τσίκες. Την άνοιξη του ’45 τράκαρα τυχαία τον Χαρίτο στον δρόμο. Έμεινα ξερός. Τον ρώτησα πού είχε χαθεί. Και μου διηγήθηκε την ιστορία του. Τον είχαν εκτελέσει οι ταγματασφαλίτες με ριπές και τον άφησαν νεκρό. Όταν έφυγαν, ο Χαρίτος πήρε τα χυμένα άντερά του στα χέρια και σύρθηκε προς κάποιο νοσοκομείο, ψιθυρίζοντας στον εαυτό του: αγάντα, Χαρίτο! Τελικώς επέζησε».

Ηλίας Πετρόπουλος

παρμένο από το βιβλίο

Πτώματα, Πτώματα, Πτώματα

στο τηλέφωνο

2011-10-24T14:42:00.004+03:00

Παρακαλώ;. . . Όχι δεν παρακαλώ να με γαμήσεις. . . Ναι,ναι. . .Αστειάκι. . . Έλεγα και εγώ παλιά τέτοια και με δέρνανε. . .Κατάλαβα. . . Που είσαι;. . . Ωραία είναι εκεί. . . Σου έβγαλε τίποτα;. . . Α, τα ρούχα της. . . Και τί κάνει;. . . Άντε ρε. . . Άμα πηγαίνεις σε πορείες, αυτά είναι παιχνιδάκι, ναι. . Είναι δίπλα σου τώρα;. . . Στο μπάνιο. . . Και γιατί δεν πας και εσύ;. . . Είναι μικρό ε; Σωστά. . .Αυτή είναι και ψωμωμένη. . . Ναι, ναι, άλλο να παρκάρεις Ferrari και άλλο νταλίκα. . .

Τι; Το βράδυ; Ναι, μπορώ. . . Θα πάω σε λίγο να καταθέσω στο Τμήμα. . . Ε, να. . . Ο από πάνω πήδηξε από το μπαλκόνι και έσκασε στο δρόμο. . . Πέρασαν και δυο μηχανάκια από πάνω του. . . Τώρα θα πάω να καταθέσω. . . Θα τα ρίξω όλα στο αφεντικό του. . . Η γυναίκα του είναι το αφεντικό του. . . Αυτή τον έστειλε. . . Έχω και ένα σημείωμα δήθεν δικό του που το αποδεικνύει . . Στα 6 μέτρα θα την στήσω. . . Θα στην μάθω εγώ να μου κάνει τράκα τσιγάρα. . . Τι; Γιατί είμαι μαλάκας; Να την στήσω καλύτερα στα τέσσερα; Μαλακίες. . . Άμα την ακούσεις μόνο. . . Ούτε καν να την δεις . . Άντε τέλειωνε. . . Μου τελειώσανε και τα τσιγάρα. . .

Σε απέλυσαν;. . . Για το καλό σου; Σωστά. . . Για να δεις τις άλλες προοπτικές που έχεις. . . Εγώ βρήκα δυο μεροκάματα. . . Σακιά με άμμο . . Όχι σε αερόστατα ρε. . . Σε μια οικοδομή κάνουνε κάτι μερεμέτια. . . Μια μέρα δουλειά την τραβήξανε μια βδομάδα. . . Μην πέσεις σε μάστορες και γιατρούς. . . Άστα να πάνε. . .

Βγήκε από το μπάνιο ε; Τι που το κατάλαβα; Άκουσα τα βήματα της. . . Άντε κλείσε να σε φάει με την ησυχία της. Θα τα πούμε το βράδυ με ο,τι απομείνει από εσένα. . . Γεια. . .

BAD AS ME

2011-10-24T13:26:00.003+03:00

You’re the head on the spear
You’re the nail on the cross
You’re the fly in my beer
You’re the key that got lost
You’re the letter from Jesus on the bathroom wall
You’re mother superior in only a bra
You’re the same kind of bad as me

I’m the hat on the bed
I’m the coffee instead
The fish or cut bait
I’m the detective up late
I’m the blood on the floor
The thunder and the roar
The boat that won’t sink
I just won’t sleep a wink
You’re the same kind of bad as me

No good you say
Well that’s good enough for me

You’re the wreath that caught fire
You’re the preach to the choir
You bite down on the sheet
But your teeth have been wired
You skid in the rain
You’re trying to shift
You’re grinding the gears
You’re trying to shift
And you’re the same kind of bad as me

They told me you were no good
I know you’ll take care of all my needs
You’re the same kind of bad as me

I’m the mattress in the back
I’m the old gunnysack
I’m the one with the gun
Most likely to run
I’m the car in the weeds
If you cut me I’ll bleed
You’re the same kind of bad as me
You’re the same kind of bad as me

Tom Waits

σταυροπόδι

2011-10-23T14:20:00.010+03:00

Στα εφημερεύοντα. Σταυροπόδι στην αίθουσα αναμονής. Μας έχουνε σταυρώσει μέχρι να βγει η νοσοκόμα. Ένας μπινές ζητάει τσιγάρο. Έχω αλλά δεν του δίνω. Του δείχνω έναν που τον έχουν πετάξει στο φορείο και ουρλιάζει - πέτρα στα νεφρά -.΄΄Αυτός έχει΄΄. Πηγαίνει και του ζητάει. Ενώ ο άλλος ουρλιάζει βγάζει από την τσέπη του ένα πακέτο και του δίνει ένα τσιγάρο.

Μπαίνω μέσα στο δωμάτιο των γιατρών. Μια 80χρονη με τα βυζιά απ΄ έξω και ένα εγκεφαλικό στο κεφάλι είναι ξαπλωμένη σε ένα φορείο στην μέση του δωματίου. Μια νοσοκόμα ρωτάει - Τι θα κάνουμε με αυτό; - Θα δούμε. . . απαντάει ένας. Έχω χάσει μισό λίτρο αίμα από πίσω, τα μέσα μου καίγονται. . . καμιά μουσική. Όχι, ένα ραδιοφωνάκι στο γραφείο των γιατρών παίζει παλιά σουξέ. Κάτι είναι και αυτό. Μια νοσοκόμα με πλησιάζει. Πριν προλάβει να μιλήσει, την ρωτάω - Θα με ταϊσετε στους δεινόσαυρους; Είστε Αριστερή; Οι σακκούλες σκουπιδιών που χρησιμοποιείτε είναι οικολογικές; Το ξέρετε ότι μοιάζετε στην Εύα Μπράουν; Ή μάλλον η Εύα Μπράουν μοιάζει σε εσάς. . . Φαντάζομαι ότι έχετε το ίδιο γούστο με εκείνη στους άντρες; Είστε παντρεμένη; Υπάρχουν ακόμα ήρωες ε;

Με βουτάει ένας νοσηλευτής. Είναι καλός άνθρωπος και με κάνει βόλτες με το αναπηρικό αμαξίδιο. Πέρα δώθε.

- Κύριε Νοσηλευτά; Θα ζήσω;

- Θέλεις να ζήσεις;

- Γιατί όχι;

- Τότε θα ζήσεις.

Σε μια στροφή του διαδρόμου με αδειάζει κάτω. Γέλια οι άρρωστοι και οι γιατροί. Γελάω και εγώ. Ο θάνατος μου αναβάλλεται και ότι έμεινε είναι η ψυχαγωγία των άλλων.

όντας

2011-10-22T20:16:00.003+03:00

εμπειρίες ομορφιάς

χωρίς πλήθος ή εξηγήσεις

άνευ νοήματος

άνευ αριστουργήματος

φασαρία δίχως λόγο

μουσική

με το ον και το προϊόν αγκαλιά

μαύρα μεροκάματα στα

πόδια σου / φιλιά απλήρωτα

χαρτογραφούν αυτή την

γαμημένη ερημιά / δεν

περιμένεις / στέκεσαι σε

μια επανάληψη

και εγώ προβλέψιμος

του κερατά

και εγώ ζωντανός

σχεδόν

υπογράφω / παίρνω

όλες τις ευθύνες και

γελάω με αστεία ερωτικά

τραγούδια, ντυμένα με

πανέμορφες δύσκολες μελωδίες

με χέρια που τρέμουνε

σου δείχνω το φεγγάρι

με χέρια που τρέμουνε

φτιάχνω τον κάθε ρυθμό

να ζήσω να σκαλίσω

πάνω σε μαρμαρένια λογική

τύχες και ευχές, να στολίσω

τις εικόνες που δεν πιστεύει κανείς

με στίχους και άλλα

τάματα, να ματώσω για

να βρω λίγο χρώμα να

βάψω τους τοίχους πριν

πέσουν.

με το ον και το προϊόν αγκαλιά

τάξη

2011-10-22T18:09:00.004+03:00

ανοίγεις περισσότερους λάκκους

από αυτούς που μπορείς να

αγαπήσεις

μα πάντα ζεσταίνεις το χώμα

για εκείνον που θα ρίξεις

μέσα.

ανοίγεις το στόμα σου

δεν ξέρεις τι θέλεις να πείς

δεν ξέρεις τι λες

μα ο τρόπος τους πείθει

όλους και συμφωνούν.

ανοίγεις τα μάτια σου

και βλέπεις τα

πάντα τρομαγμένα

και κρυμμένα / μια

παρέλαση μπροστά σου

τρέχει να σωθεί

όμως αν τολμήσεις

να σκεφτείς

σε όλα υπάρχει λογική

και τάξη.

από εκεί. . . από εδώ. . .

2011-10-22T17:50:00.001+03:00

ημερολόι*

Στα Οινοπνεύματα Αντιλογίας θα δημοσιεύονται στίχοι και διηγήματα. Το ημερολόι θα δέχεται άλλου είδους ανταποκρίσεις. Η απολογία συνεχίζεται.

Οινοπνεύματα Αντιλογίας

2011-10-19T00:01:00.007+03:00

λίγο φως

αν αντέξεις

λίγη πλάνη

αν πιστέψεις

΄΄ο παλιάτσος κοιτάει αυτούς που χορεύουν,εκείνος που δεν χόρεψε ποτέ και σκέφτεται : θα σας κρεμάσω στον πολυέλαιο και γύρω γύρω θα σας γυρνώ,σε τροχιά γύρω από την δυστυχία μου.

η νύφη ξαπλωμένη μέσα στο νυφικό της αναρωτιέται γιατί ο γάμος της δεν ήταν όπως στις ταινίες - ο γαμπρός τρεκλίζοντας ψάχνει κάπου να ξαπλώσει μέσα στο νυφικό΄΄

της είχα πεί

μπορείς να ανάψεις

το φεγγάρι να σε δω;

απάντησε

-περίμενε να ξημερώσει

ακρίβυνε πάλι το ρεύμα

΄΄Μην μου σαλιώνεις τα τσιγάρα,ρε. . .΄΄

Κάποτε τον ρώτησαν σε μια συνέντευξη ποιος είναι τελικά ο τρελός λαγός.

απάντησε χαμογελώντας:

-Εγώ.

. . . χαμόγελό χωρίς γιατί. . . .

''πες τα παιδιά
ότι οι μπύρες
είναι φτηνές
μα οι γιατροί
σου πίνουνε
το αίμα
για να σε κάνουν
καλά

πες
τα παιδιά
ότι αν θέλουν
να ονειρεύονται
πρέπει
να κοιμούνται
πολύ''

''- μην με υποβιβάζεις σαν άνθρωπο. . .

- κοίτα μην σε υποβιβάσω από τις σκάλες και κατρακύλας . .''

΄΄. . .οι Τρώες, αλογομούρηδες φανατικοί, πόνταραν σε λάθος άλογο. . .΄΄

- Υποτιμάς τον εαυτό σου νομίζω.
- Μην νομίζεις. να είσαι σίγουρη. το θέμα δεν είναι ότι εγώ υποτιμώ τον εαυτό μου. Όλος ο αγώνας μου είναι να μην τον χάσω. Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες
- Μα οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά...
- Και ένα στόμα μπορεί να λέει τις μεγαλύτερες μαλακίες αλλά να κάνει θεϊκά τσιμπούκια.
- ε ;

Το τασάκι είναι γεμάτο αποτσίγαρα, ένας λόφος αποτσίγαρα. Στην κορυφή τους έχεις καρφιτσώσει μια οδοντογλυφίδα με ένα κουρελόχαρτο .΄΄Θα κατακτήσω τον λόφο του καρκίνου΄΄ λες και γελάς.

΄΄Κάποιος
πρέπει
να αλλάξει
την λάμπα
στο μπουρδέλο
και
οι Πουτάνες απεργούν...΄΄

έβηξα.

ήρθε δίπλα μου.

- Καρκίνος, έ;

- Άντε και γαμήσου ρε Καργιολόπουστρα.

δεν στο πλήρωμα του Enola Gay

δεν δολοφόνησε τον Καρυωτάκη

δεν ήταν αυτός που πέταξε το τσιγάρο και λαμπάδιασε η Jeanne d'Arc

δεν ήταν εγκληματίας με ιδεολογία

ούτε είχε απόψεις όταν δεν υπήρχε σώμα να τριφτεί.

καθαρό το πρόσωπο

οι λεκέδες στο μυαλό

το χαμόγελο
σαν θεός
και το γέλιο
σαν ύμνος

και άκουγα όλη μέρα Καζαντζίδη

και περίμενα να ΄ρθούνε να με πάρουνε

και δεν ήρθε κανείς

και όλα ήταν στην θέση τους

και εγώ έδωσα την θέση μου σε μια στρίγγλα να κάτσει

και εκείνη είπε ότι εκτός από την θέση, της ανήκει και ο κώλος μου

και γέλασα όπως ποτέ μου

και ήθελα να μάθω κιθάρα μα τα χέρια μου είναι χοντρά και τρέμουν

και κανείς άγγελος δεν ψιθύρισε το όνομα μου

και ειρωνευόμουν

και πεθαίνω

και κανείς

και τίποτα

και ο,τι δεν θες να πάει καλά είναι τόσο γαμημένα υπολογισμένο

και ο,τι θέλεις να πάει καλά είναι ότι θέλω

και μια πουτάνα στην Γιαννιτσών μου χαμογέλασε χωρίς να μου δείχνει

τους κυνόδοντες της ή να την πληρώσω

και μια ιστορία αστεία που όλοι είναι τακτοποιημένοι

δεν είναι αστεία

και μια ιστορία που όλοι είναι γυμνοί δεν είναι ξεκάθαρος

έρωτας, είναι ανελέητη αγάπη - υπάρχουν και οι υπότιτλοι που το αποδεικνύουν

και αυτοί που πήγανε να μας ρουφήξουν το αίμα

με τρύπιο καλαμάκι, ψάχνανε για μαλάκες

και εμείς κάποιον να μας ακουσεί

και ο Bukowski, ο Celine, o Hamsun, o Χάκκας, ο Χειμωνάς, ο Αναγνωστάκης και

ο Hieronymus van Aken, είναι νεκροί

και στην άνω πόλη μια που αξίζει χαζεύει φεγγίτες

και στην άνω πόλη άλλη μια που αξίζει δεν αντέχει την ηρεμία της

και το σώμα μου ας ήταν ακορντεόν να βγάλει μια μελωδία που να αξίζει

ή να σε κάνει να κλείσεις τα μάτια σου και να σκεφτείς να θυμηθείς κάτι καλύτερο

από αυτό που νομίζεις, από αυτό που κάθεται δίπλα σου

και όποιος μαθαίνει στα στριφτά πάει σφαίρα για καριέρα χασικλή

και τα δάχτυλα μου ακόμα τρέμουν, έχουν ρυθμό, έχουν στόχο μα δεν βρίσκουν

σκανδάλη να τραβήξουν

και ήταν Κοζάνη του Καλογήρου

ο Σοχός (ουχί Soho) του Βέλγου Δικτάτορα Goulou

το Νεστόριο με συναυλιές και ζαχαρωτά και Ντιν Νταν Ντον Ντίνο να ρολάρει

η Βεργίνα με άτριχους αντιεξουσιαστές και σημαδεμένες αντιεξουσιάστριες

και ήταν τρεις απόπειρες εναντίον μου

και ήταν οι νοσοκόμες για την βρώμικη δουλειά και οι γιατροί

με τα καθαρά χέρια - ήρθαμε ισοπαλία

και ήταν η νύφη και ο γαμπρός με το ραγισμένο χέρι, δυο φτωχομπινεδιάρικες

πλαστικές βέρες και βίος ανθόσπαρτος

και ήταν ο Ερωτικός Μετανάστης Σούλης Νταλέσκου

και ήταν ο Ονειρικός Καριόλης Νικολάϊ Βότσίνσκι

και ήταν η Debbie Tourbo που είναι ξωτικό και μάγισσα και ο,τι θέλει πάντα

και ήταν η Αγγελύνω /Αγγεδένω και η πομπή από πίσω της

και ήταν η Μ. Ελευθερία ή Θάνατος που έχει δίκιο και ωραία φωνή

και ήταν η Αθήνα, μπουρδέλο-πολυκατάστημα για να έχουμε να λαμβάνουμε

και ήταν η Θεσσαλονίκη, μπουρδέλο-ρετρό για να έχουμε να λέμε

και ο ουρανός κόκκινος από την μόλυνση, τα ζευγαράκια να τον χαζεύουν,

να κάνουνε όνειρα, να σχεδιάζουν την ζωή τους πάνω σε ένα πεδίο μάχης

και ήταν μια γροθιά οργισμένη που ανέβαινε κατέβαινε, πορείες

που δεν φτάσανε πουθενά

και ήταν στις 19/10 1983 που έγινε η πρώτη προβολή και 6 χρόνια ακριβώς και

μισή ώρα αργότερα, η επανάληψη της.

Χρόνια μας Πολλά Παναγιώτη.

υ.γ.

΄΄. . .στο ορκίζομαι θα γίνω μια μέρα μεγάλος συγγραφέας και θα γράψω πολλά βιβλία που θα έχουν πολλήν ανθρωπιά και θα μιλάν για όλους μας έτσι καθώς είμαστε στριγμωμένοι ο ένας μέσα στον άλλο . . .΄΄*

Γιώργος Χειμωνάς, Πεισίστρατος

Σημειώσεις 3

2011-10-18T09:13:00.007+03:00

καντάδες / στίχοι αράδες, κανένα βιβλίο δεν τους χωράει δεν τους βολεύει / ο νεκρός πάντα μαζί μας / το φιλί μετά από διαπραγματεύσεις / περιμένουμε έναν ηλίθιο να ξεκινήσουμε για να πάμε στους πολλούς / μια κοπέλα ψάχνει να διακοσμήσει τον εσωτερικό κάτωθεν της χώρο - από εκεί και η έκφραση ΄΄ του χώρου΄΄ .ψύχρα - πρόσωπα κατεβασμένα προσέχουν μην τους πατήσει κανείς περαστικός τα μούτρα.

Ο Βότσης που μέσα του τρέχει αίμα και φιλμ από b-movies - θητεία στην σαπίλα και τα διαμαντάκια να γυαλίζουν. Ναι, το ΄΄Επίθεση στον Σταθμό 13΄΄ του Carpenter ήταν αριστούργημα και άσε όσους ψάχνουν το νόημα να τους βρει σαν κακό, από μόνο του.

Ο Ντίνος - που δεν μου απάντησε τι είναι μελωδία - βγάζει λεφτά από την Τέχνη1 του. Ζωγραφίζει, γρατζουνάει την κιθάρα και τραγουδάει παλιά λαϊκά άσματα σε παλαιούς βετεράνους που τα κυπαρίσσια τους γνέφουν.

Ο Αδερφός μου ελέγχει την κίνηση των υδάτων στα σύνορα και φτιάχνει Cheese Cake για αξιωματικούς που έχουν σιχαθεί την στολή τους - το πετσί τους.

ο Μάριο Μονιτσέλι, ο maitr της Ιταλιάνας Κωμωδίας,σε ηλικία 95 ετών, έκανε φέτος το Salto Mortale από τον πέμπτο όροφο του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν με καρκίνο του προστάτη. Δεν ήθελε να γίνει βάρος στους δικούς του.

ο Ιερώνυμος Μπος, μια ιδιοφυΐα που έπεσε από τον ουρανό στον δέκατο πέμπτο αιώνα.

Παιδιά, λένε, λιποθυμούν σε προαύλια σχολείων, από την πείνα. Η αξιοπρέπεια του κανιβαλισμού είναι θέμα χρόνου να συζητηθεί. Μέχρι τότε εξετάζουμε ρουφιάνες στατιστικές, αναλύσεις και θύματα άνευ ευθύνης και θύτη. Η Αθώα δεκαετία του ΄50 που δεν είδαμε στις ταινίες, επιστρέφει.

1''Art is making something out of nothing and selling it'''

εκ του Ζαππείου

παραμονή

2011-10-18T08:30:00.014+03:00

στις ράγες

στις μάντρες

στις ραγάδες

στις χαράδρες

η αγάπη είναι θέμα ισορροπίας

χρόνου

αναλογίας

δύναμης

μελωδίας

. . . . / . . . . .

2011-10-10T11:22:00.004+03:00

είπε ξεφυσώντας ΄΄ τέλοσπάντων΄΄
και
ήρθε το τέλος των πάντων.

καταμέτρηση

2011-10-10T11:00:00.009+03:00

ο δικτάτορας
που τίποτα δεν απαγορεύει
και όλα τα ελέγχει

εκείνος εκείνος που δεν μου μοιάζει και χαίρεται
εκείνος που έχει όλα τα χαρτιά
εκείνος το όνομα του όλοι τραυλίζουν

η γυναίκα που
την κλέβουν
και το ξέρει

εκείνη που της φτάνει να υπάρχει
εκείνη που κοπάνιεται κάπου να φτάσει
εκείνη που με σάλια την ποτίζουν

ο τίμιος
που κανείς
δεν ήθελε να τον αγοράσει

εκείνος που κόβει τον εαυτό χίλιες φορές
εκείνος που πεθαίνει για να ξεχάσει
εκείνος που χάνει ύψος στις νύχτες και μέρες των άλλων

η κόλαση
που ήρθε πριν
λίγο να παίξει

εκείνη που όλοι φαντάζονται και δεν είδανε ποτέ
εκείνη που δεν είναι δίπλα τους
εκείνη που ήταν πιο όμορφη απ΄ όλες.

5

2011-10-10T10:13:00.005+03:00

ας μην πιω το όνειρο μου

κάτω από το φεγγάρι σου

κάτω από το φουστάνι σου

και δεν με ακούει κανείς

χιλιάδες ψυχές πάνω και κάτω από την πόλη
σώματα που γίνανε καπνοί από τσιγάρα ελαφριά
και υπάλληλοι που φέρθηκαν μια φορά σωστά

ποιος ονειρεύεται χωρίς να κοιμηθεί;
ποιος χαρίζει τα πάντα μια στιγμή πριν χαθεί;

κάποιος που δεν ξέρει να εξηγεί τα όνειρα.
κάποιος που δεν έχει τίποτα.

αλκοόλ της εξαπάτησης
που δεν ζεσταίνει πια
ρέστα που πληρώνουν
χίλια χείλια γλυκά

δυο τρεις συμμετέχοντες στην καταστροφή μετανιωμένοι
νοστιμεύουν τις πληγές τους και θολώνουν τους καθρέφτες

δυο τρεις υπογραφές, ένα νεύμα και βρίσκουμε τους φταίχτες
ενάντια στην βαρύτητα και το πένθος, κάτι πάντα μένει.

στου Έρωτα την αργία
όλοι χάζευαν και ζητούσαν
να παίξουνε
να θυμηθούν πως
και που θα πάνε.

επίτιμος ζωντανός
και αδιάφορος
πιασμένος σε μια
φάκα χωρίς τυρί
με τα θηρία δίπλα μου
να παζαρεύουν κάτι
όλοι ήξεραν από
πάντα.

Σημειώσεις 2

2011-10-10T00:27:00.001+03:00

Υπήρχε ένα μυθιστόρημα που δεν γράφτηκε ποτέ. Τίτλος - Πάρτι Μασκέ. Ήμουν μικρός και ο Βότσης ήταν όπως είναι και σήμερα, ίσως λιγότερο πυρπολημένος. Ήταν μια ιστορία ενός ιερέα και ενός τραπεζίτη. Δυο καθίκια που θα βλέπανε σε ένα πάρτι μασκέ τα εγκλήματα τους στα πρόσωπα μικρών παιδιών. Η ιδέα μας ήρθε έξω από ένα φροντιστήριο την ώρα που περπατούσαμε χωρίς να έχουμε κάποια Ιθάκη στο μυαλό μας. Οι Ιθάκες είναι για όσους ξέρουν να διαβάζουν ή να ταξιδεύουν ΄΄στην μοναξιά του Χρόνου΄΄. Εμείς μπερδευτήκαμε με βλακείες και προσπαθήσαμε να ξύσουμε μια κρούστα μαλακίας πάνω από την παράνοια. Πράγματι. Θα το γράφαμε μισό μισό με τον Βότση. Αλλά δεν τράβηξε. Ήταν όμως καλή ιδέα για ταινία, έ, Νίκο;

vals vals

2011-10-10T00:18:00.004+03:00

ξυπόλητη πάνω στα μάρμαρα
- ταπ ταπ ταπ ταπ. . .-

τίποτα το περιττό.

ξυπόλητος πάνω στα κάρβουνα

όλα κανονισμένα.

και πως ταιριάζουν.

Σημειώσεις

2011-10-09T04:30:00.003+03:00

Με ένα κάρο προκαταλήψεις και μια εντερορραγία από πίσω. ΄΄Θέλω να ζήσω...΄΄, κανέναν δεν άκουσα να το λέει σκέτο αυτό, όλοι βάζανε κάτι για σάλτσα από δίπλα. Στο νοσοκομείο. Στο τραπέζι, στην μέση του θαλάμου έγραφα. Ένας από το Άργος Ορεστικό, σειρά 311, με ρωτάει ΄΄Είσαι Συγγραφέας;΄΄. Πήγα να του απαντήσω αλλά εκείνη την στιγμή μας σερβίρισαν την κομπόστα και έτσι τον άφησα να την απολαύσει. Βγήκα έξω στο μπαλκόνι να καπνίσω. . . Από κάτω ήταν η αυλή του ψυχιατρικού. Οι ασθενείς με χαιρετούσαν και μου ζητούσαν τσιγάρα. Πέταξα δυο τρία. Χάρηκαν. Ένας είχε φυτέψει φλούδες από μανταρίνια, τα πότιζε συνέχεια και περίμενε να φυτρώσουν, να φάει μανταρίνια. Ένας άλλος έκανε ασκήσεις πολεμικών τεχνών και μου έλεγε ΄΄Κοίτα. . . Κοίτα τι θα κάνω΄΄. Χοροπηδούσε, έριχνε γροθιές στον αέρα, έβγαζε ιαχές πολεμικές μέχρι που βγήκε η νοσοκόμα έξω και τους μάζεψε όλους μέσα. ΜΗΝ ΜΙΛΑΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΨΥΧΑΣΘΕΝΕΙΣ μου είπε. ΕΝΤΑΞΕΙ. . . ΔΕΝ ΣΑΣ ΜΙΛΑΩ, ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ. . . της είπα τονίζοντας το ΄΄Δεσποινίς΄΄. Ηταν κάπου στα πενήντα αλλά έμοιαζε μεγαλύτερη. Με κοίταξε βλοσυρά. Τηλεφώνησε ύστερα στην Προϊσταμένη του ορόφου που ήμουνα μου και της είπε ότι κάπνιζα στο μπαλκόνι. Μου κάνανε παρατήρηση. Τους είπα ότι ότι αυτή που με κάρφωσε είναι ψυχασθενής, για δέσιμο και ότι φύτεψε στην αυλή του κάτω ορόφου φλούδες από μανταρίνι και περίμενε να φυτρώσουν. Η Προϊσταμένη έδειχνε ότι με πιστεύει. Την επόμενη μέρα μου είπανε να κατέβω στην ψυχιατρική πτέρυγα του νοσοκομείου για μια συζήτηση με τους γιατρούς. Ο ψυχίατρος αφού έμαθε το όνομα μου, με ρώτησε χαμογελώντας - Σου αρέσουν τα μανταρίνια;

3834 ή Α.Β.Ν.

2011-10-07T11:00:00.012+03:00

- Το μυαλό σου και μια λίρα
- Λίρα εκατό

όλες οι ειρωνείες και οι εξυπνάδες που δεν κατέληξαν πουθενά - πάντα οι πιο πετυχημένες ήταν αυτές που δεν είχανε ουσιαστικά στόχο, μια μάχη που ξέρουμε πως θα αρχίσει και ποιος θα μείνει σακάτης στο τέλος - τις έχω όλες μέσα εδώ μέσα, έχουν σκουριάσει και τις λαδώνω, όπως κάθε αξιοσέβαστη σύντροφος τις κλειδώσεις του καλού της και τούμπαλιν.

όπως τότε που ήθελα να πάρω αναβολή, το αίμα έτρεχε συνέχεια και κατέληξα να σπρώχνω έναν καυστήρα 2 τόνων με άλλους 10 - 5 πομάκους για όλες τις δουλειές και 5 ειδικοδυναμίτες για όλες τις δουλειές - για να ακούσουμε ένα ΜΠΡΑΒΟ πριν έρθει ο General Αρχίδας. η άλλη περίμενε έναν Αρθούρο Ρεμπώ - ομορφάντρα εννοώ, όχι έμπορο όπλων - και της εμφανίστηκε ένας Βασίλης Αυλωνίτης με χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά ΙΚΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. με δανεικά έβγαινα από την μονάδα απόγευμα και το επόμενο πρωί τα επέστρεφα. γόπα αγκαζέ, μπινελίκια και αλλά χαριτωμένα. ρωτούσα επί έξι μήνες, κάθε μέρα, τον άγνωστο μεταφραστή του Δουμά, Τιλκερίδη Γεώργιο, που εξοντώναμε ακακίες μαζί ΄΄Φωτιά έχεις;΄΄. δεν κάπνιζε και μου απαντούσε ΄΄ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΠΡΗΞΕΙ ΤΟ ΣΥΚΩΤΙ ΡΕ ΠΟΥΣΤΗ, ΔΕΝ ΕΧΩ ΦΩΤΙΑ. . ΔΕΝ ΚΑΠΝΙΖΩ. . . ΑΪ ΣΙΧΤΗΡ. ΚΑΡΚΙΝΙΑΡΗΔΕΣ΄΄. στο τέλος όμως αγόρασε αναπτήρα. ο επιμένων τα πνευμόνια του τρυπά.΄΄Sex και Βία στο Στρατόπεδο Προκοπίδη΄΄, ένα έργο από ηλίθιους για όλη την οικογένεια. bonus η παρέλαση μπροστά στον Αρχηγό του Ελληνικού Στρατού και εγώ άοπλος, αόρκιστος, άχρηστος για κάθε κομπίνα. στην δεξίωση που ακολούθησε μου είπανε
΄΄Μην πιείς. . .΄΄, μα και να ήθελα να πιώ, είχε μόνο αναψυκτικά και κάτι προπέρσινα βουτήματα.

και ήρθε ο Νοέμβρης, προκηρύχθηκαν εκλογές ενώ περίμενα να κηρυχτεί πόλεμος και απολυθήκαμε όλοι την ίδια μέρα. ο Μπούρ Γκαζάν - ένα κοκτεϊλ με πόδια και χρυσή καρδιά έγινε πολιτικός μετανάστης στην Γλασκώβη μετά της αδερφής του. από εκεί μου στέλνει υπεραστρικές καρώ ανταποκρίσεις - πάει σε ένα εστιατόριο και λέει ΄΄΄. . .Greeks. . .Poor. . . Very Poor'' και δεν συμμαζεύεται και τρώει σαν βασιλιάς. το να είσαι Έλληνας είναι η καλύτερη διαφήμιση αν πεινάς.

Zig Zag Wanderer

)--------------------------------------------(

2011-10-06T03:00:00.002+03:00

να βαφτείς απόψε
να μην σε γνωρίσω

θα κάτσω μακριά σου
και ας ηπιαμέ από το
ίδιο πλαστικό ποτήρι

μην με φοβάσαι

απλώς σε αγάπησα.

ξια

2011-10-06T02:45:00.007+03:00

όταν πεθαίνεις
κάθε μέρα
μέσα σε ημέρες
μέσα σε παρέα που
ταλαιπωρεί κιθάρες
και η μοναξιά σου
αρχίσει να γίνεται
σοβαρή

- Σε ποιον ανήκουν οι Νύχτες, ματάκια μου;
- Σε αυτόν που μπορεί να δει το ξημέρωμα, ηλίθιε

Όταν δεν πεθαίνεις
μα μόνο την αρρώστια σου
διαφημίζεις

όταν ότι ωραίο πιστεύεις
το βλέπεις και δεν το ακουμπάς
και ζητάς μια ελεημοσύνη
μια θέση στην βιτρίνα του μουσείου
και εγώ κάποτε μ΄ αγάπησα
κάποτε με πίστεψα
μέχρι που κατάλαβα το παιχνίδι
και δεν ήθελα να παίξω.

ναι
λίγο πριν πεθάνεις
χωρίς να έχεις ζήσει
όλα φαίνονται όπως είναι
όλα είναι ή ήταν

και τέλος δεν ζητώ
και τέλος δεν βλέπω

όλα πια είναι δικά μου

Άποστρωφ

2011-10-04T18:48:00.010+03:00

σκεφτόταν να αγοράσει την πανάκριβη βιογραφία του Camus. ήθελε όμως να πάει και στις πουτάνες μια βόλτα. τελικά δεν αγόρασε την βιογραφία του Camus και δεν πήγε στις πουτάνες μια βόλτα. έκατσε σπίτι του και άκουγε Tom Waits. εκείνος πάντα τον περίμενε. δεν ήπιε. όταν βράδιασε πήγε στο κέντρο της πόλης να χαζέψει τα χαμένα που γύριζαν και μοστράριζαν τα καλά τους ή ότι νομίζαν ότι είχαν. ήπιε. δεν έπρεπε άλλα έδωσε μια διορία στον εαυτό του. κατά τις 5 το πρωί γύρισε σπίτι του με τα πόδια. στην Μοναστηρίου οι Μαυρούκες τον κέρασαν τσιγάρο. τα είπανε λίγο. δεν έκανε την ηλίθια ερώτηση ΄΄Σας αρέσει αυτό που κάνετε;΄΄, δεν ξεπέρασε τον εαυτό του, υπήρχε κάποιος σεβασμός. χάρισε το κινητό ( την συσκευή, όχι τον αριθμό ) σε μια από αυτές. τις χαιρέτησε και έφυγε. έφτασε σπίτι του όταν είχε ξημερώσει. ξύρισε την μια πλευρά του προσώπου του, βαρέθηκε να ξυρίσει το υπόλοιπο και έπεσε να κοιμηθεί. την επόμενη μέρα δεν θυμόταν το όνομα της Μαυρούκας. . . ήταν από το Καμερούν, αυτό το θυμόταν. η μέση του τον πέθαινε, το στομάχι του έκαιγε. ήταν ωραίος τύπος αλλά άφηνε πολλά να περάσουν από πάνω του. . .

- Και όμως υπήρχε μια εποχή που διαφήμιζαν τσιγάρα. . . Υπερπαραγωγες. . . Ηθοποίοι, Κομπάρσοι, Μπαλέτα, Μουσικά σύνολα, χιλιάδες μεροκάματα. . . Όλοι ουρλιάζαν χαρούμενοι, ΚΑΠΝΙΣΤΕ ΚΑΠΝΙΣΤΕ. . . ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΙΝΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ, ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΙΝΑΙ ΓΕΥΣΗ, ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΕΙΝΑΙ ΥΓΕΙΑ. . .

- Ωραία Χρόνια. . . Τι έγινε μετά;

- Πεθάνε όλοι και τα παιδιά τους είπανε να αλλάξουνε τακτική.

- Και;

- Πεθάναν και αυτοί. . .

- Και τώρα;

- Τώρα διαφημίζουν τράπεζες και είναι όλοι καλά. Είδα μια κυρία χθες στο λεωφορείο να κάνει τον σταυρό της όταν είδε μια τράπεζα. . .

- Για να πέσουν τα επιτόκια μάλλον. . .

- Τι βρίσκεις αστείο;

- Τις ταινίες με τον Λογοθετίδη και τον Αυλωνίτη, τους Αδερφούς Μαρξ - και τον Κάρολο - , τις συνεντεύξεις του Ζάππα, τις συμβουλές των φίλων αφού χωρίσει κάποιος - είναι σαν λές σε κάποιον ότι έχεις καρκίνο και εκείνος να σου απάνταει ΄΄Ναι, ε; Και εγώ κάποτε συγκάηκα. . .΄΄- και τις νοσοκόμες και τους γιατρούς όταν τρώνε ξύλο.

- Και τι σου φαίνεται τραγικό;

- Όλα τα παραπάνω. Αρκεί να έχεις το ελάχιστο ταλέντο να τα ξεχωρίσεις. Όλα στον χρόνο είναι.

χυδαιότητες

2011-10-03T04:22:00.003+03:00

- Ναι... της τον είχε μέσα στο στόμα της και της ζητούσε ταυτόχρονα να του λέει γλυκόλογα. . .

- Μπουκωμένη;

- Ναι. . . θλιβερά πράγματα. . . σαν να είχε πάθει εγκεφαλικό μιλούσε. . . ΄΄λατμπρεία μμμου. . . μγκαλέ μμου. . . μμμπουτζαχγα μμμμου΄΄.

- Τελικά τι έγινε;

- Τέλειωσε στο στόμα της, αυτή τα κατάπιε. . . αυτός προσπάθησε να κοιμηθεί αλλά η άλλη άρχισε να ρεύεται . .συνέχεια...

- Να ρεύεται;

- Ναι ρε, ο άλλος είχε χύσει μια θάλασσα, αυτή τα κατάπιε και βαρυστομάχιασε.

- Και τι έγινε μετά;

- Της έδωσε μια σόδα και κάπως ηρέμησε.

- Κοίτα να δεις . . Λες να την άφησε έγκυο;

- Από το στόμα;

- Ναι.

- Μπα . . Το πολύ πολύ να πάρει κάνα κιλό . . . ο Άλλος είχε περάσει μαγουλάδες μικρός και δεν μπορεί τώρα να κάνει παιδιά. . .

- Δεν αγοράζει και καπότες. . .

όλα τυχερά και όλα ωραία
από τον Κάτω Κόσμο στην Άνω Πόλη και πάλι πίσω

- χθες ο Σκορδάς ούρλιαζε΄ έλεγε ότι οι ιστορικοί είναι κατίνες και κουτσομπόλες του κερατά, οι γιατροί πάμπλουτοι χασάπηδες και οι νοσοκόμες φτωμπινεδιάρες σαδίστριες, ότι πήγανε να τον σκοτώσουν αλλά δεν μπόρεσαν, ότι οι ελεγκτές στα λεωφορεία δεν νιώθανε τίποτα, δεν ήταν τίποτα πριν γίνουνε ελεγκτές, ότι από τα χιλιάδες ταξί που τον κουβάλησαν, πέντε έξι άξιζαν τα λεφτά που πήραν. . .

- Τέτοιο ηλίθιο show ε;

- Ναι. . Βλέπει παντού εχθρούς. . . Είπε ότι αν χρειαστεί να πουλήσει την ψυχή του - αν βρεθεί κανείς να την αγοράσει - θα πρέπει να ΔΩΣΕΙ ΛΕΦΤΑ και όχι να πάρει. . . τραγωδία. . .

- Και δεν βούτηξε κανείς κανένα μπουκάλι να τον ξαπλώσει;

- Όχι, τα είχανε επιστρέψει για να πάρουνε καινούργια. . . Μετά τα έβαλε με τους φοιτητές. . . Είπε ότι εκεί στα χορτάρια που στρίβουν χορτάρια και κάνουνε πάρτι, πρέπει να γίνουνε γήπεδα του γκολφ

- Τα έχει με τους φοιτητές επειδή δεν μπόρεσε να γίνει φοιτητής. . . Τρεις φορές έδωσε και πάτωσε. Μόνο ένα 17 και κάτι στην Έκθεση είχε γράψει. . .Και αυτό γιατί έπρεπε να γράψει μια ομιλία . . . Κομπλεξικός. . .

- Το είπε ότι θα το έλεγες αυτό.

η Πόλη σου μοιάζει / μόνο οι τουρίστες μπορούν να δούνε τις ομορφιές της.

- Συνέχισε να φωνάζει;

- Όχι. . . Ήρθε ο Βότσης που τον ανέχεται, τον πήρε και φύγανε. Του έλεγε για κάποιον Lovercaft και ο Σκορδάς τον συνέκρινε με εκείνη την μπέκρα τον Μπουκόβσκι.

- Ποιος είναι ο Μπουκόβσκι;

- Ένας σκατόγερος που γαμούσε ότι έβρισκε και ότι του καθόταν, έπινε ένα σκασμό και έγραφε μετά για να τον διαβάζουν τα λεχάρια που του μοιάζανε ή θέλανε να του μοιάσουν επειδή δεν μπόρεσαν να κάνουνε τίποτα που να αξίζει στην ζωή τους. . .

- Τραγικά πράγματα. . .

- Ναι. . . Αύριο θα πας στην Συνέλευση;

- Δεν ξέρω. . . Αν κοιμηθώ στο σπίτι της Γ. μπορεί. . . Μένει κοντά στο Πανεπιστήμιο. . .

)#(

2011-10-02T20:31:00.005+03:00

μην με σκοτώσεις απόψε
είμαι κουρασμένος, φύγε
αν θες, εδώ θα είμαι.

θα σου φέρω ένα καφάσι ρετσίνες
να τις πιούμε / μετά θα το φορέσω
στο κεφάλι να ανέβεις
πάνω του να κοιτάξεις τον
κόσμο από ψηλά.

Νίκο

2011-10-02T03:54:00.005+03:00

χωρίς να σε υποστηρίξει κανείς, Νίκο
είσαι πάντα με τις μικρές ομάδες.

με όλες τις σεβαστές σου αδυναμίες
ζωντανός απέχοντας από τις κακοτοπιές
και την κάθε ημερομηνία λήξης
- χωρίς να την αγνοείς
ή να την διαφημίζεις -
με όλα τα παραμύθια
να μην τελειώνουν όπως
οι ταινίες που παίζεις
κάθε μέρα
στην κάθε σου ζωή.

)(

2011-10-02T01:27:00.007+03:00

- Δεν έχουμε λεφτά για να ανακαινίσουμε το σπίτι. Θα βγω στην γύρα να βρω τίποτα να ζωγραφίσουμε το σπίτι. Καθάρισε λίγο. . . Μην πετάξεις τους στίχους. . . Μπορεί να βγάλουμε τίποτα από αυτά. . .

Αποφάσισα να καθαρίσω το σπίτι. Είχα βάλει Pink Floyd και τα μυρμήγκια του σπιτιού είχαν εξαφανιστεί. Μου πήρε κάπου ένα τετράωρο με το σπίτι. Πέταξα πολύ σαβούρα. Κάτι εσώρουχα see through, κάτι στίχους για τον Μεγάλο Συνθέτη, κάτι αποδείξεις από την κάβα, άδεια πακέτα - όλα είχαν από ένα τσιγάρο σαν φυλακτό, δεν το ήξερα και με μάλωσε μετά. Καθάρισα τα τζαμιά και έσβησα τις ηλίθιες ζωγραφιές που είχε αφήσει ο προηγούμενος συγκάτοικος σου. . . Στην κουζίνα έριξα παντού χλωρίνη. Το πάτωμα άρχισε να αφρίζει. πήρα το λάστιχο από το μπάνιο και πλημμύρισα το σπίτι. Άνοιξα τα παράθυρα και περίμενα να στεγνώσει. Σκούπισα και σφουγγάρισα. Κατέβασα τις αφίσες από τον τοίχους, άφησα μόνο δυο, με την Winehouse και τον Che που την είχε για να πετάει βελάκια. Κατέβηκα πέντε έξι φορές να πετάξω τις σακούλες στον κάδο. Στην είσοδο της οικοδομής βρήκα τρία κουτιά με υδρόχρωμα. Κοίταξα τριγύρω, βούτηξα τα δυο, τα έβαλα στο ασανσέρ, έφυγα σφαίρα στον έκτο και κάλεσα το ασανσέρ, οι μπογιές ήρθαν και τις φυγάδεψα σπίτι.

Χτύπησε το τηλέφωνο - ΝΑΙ? ΟΧΙ ΛΕΙΠΕΙ. . . ΝΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΑΣ . . ΣΕ ΠΙΣΤΕΥΩ. . . ΣΙΓΟΥΡΑ. . . ΝΑΙ. . . ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ;. . . ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΧΑΡΙΣΕ. . . ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ. . . ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΟΥ ΖΑΠΠΑ; ΟΧΙ. . . ΜΟΝΟ Ο ΖΑΠΠΑ ΤΑ ΕΧΕΙ. . . ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ; - Το έκλεισε. Πιάνει πάντα αυτό το κόλπο.

Όταν τελείωσα, έβγαλα ένα κουτάκι μπύρα από το ψυγείο. Το κοιτούσα κάπου ένα πεντάλεπτο. Τελικά την άνοιξα και ήπια. Το στομάχι άρχισε να καίγεται. Συνέχισα να πίνω, το κάψιμο γινόταν ανυπόφορο. Κάποτε τελείωσε η μπύρα και το κάψιμο. . . Άνοιξα την τηλεόραση και χάζεψα λίγο. Πέτυχα μια εκπομπή για τον Αναγνωστάκη. Ευτυχώς μιλούσε μόνο αυτός. Μιλούσε αργά και ωραία. Ανθρώπινα.

Μπήκε μέσα με ένα σπασμένο σιδερένιο πολυέλαιο, με γυαλάκια και και σκαλιστά σχέδια΄κάτι μαϊμουδάκια να χορεύουν γύρω από μια τροφαντή καλλονή που κρατούσε ένα τσαμπί μπανάνες. Μαζί με τον πολυέλαιο είχε και μια σακούλα με σοκολάτες και ξηρούς καρπούς.

- Έχει τίποτα καλό;
- Ο Αναγνωστάκης. . . μιλάει.
- Κλείσε την.

Την έκλεισα. Κάθισε και φάγαμε τις σοκολάτες. Δεν μου είπε τίποτα για το σπίτι. ξάπλωσε να κοιμηθεί. Άνοιξα πάλι την τηλεόραση, ο Αναγνωστάκης μιλούσε. ''Όλα μπορούν να γίνουν ποίηση. Δεν υπάρχουν ποιητικά και αντιποιητικά θέματα. Αλλά δεν πιστεύω ότι ο ποιητής μπορεί να συγκινείται εξίσου από όλα.΄΄ λέει.

Της έριξα μια ματιά. Κοιμόταν. Πήρα τον πολυέλαιο, τις μπογιές και τα κατέβασα κάτω. Τις μπογιές τις άφησα εκεί που τις βρήκα. Τον πολυέλαιο τον πέταξα δίπλα από τον κάδο. Κάποια που της έμοιαζε κάπως με ρώτησε γιατί τον πέταξα ΄΄τόσο όμορφο πολυέλαιο΄΄. Της είπα ότι αγόρασα έναν πιο ωραίο. Τον μάζεψε και έφυγε.

κολάζ που (δεν) κολάζει - σημειώσεις

2011-09-30T10:59:00.006+03:00

χθες η καρδιά μου σταμάτησε για λίγο. οι σκέψεις μου ανακατωθήκανε και προσπάθησα να ντουμπλάρω την όποια αλήθεια είχα να πω ήμουν έτοιμος.

΄΄το μοναδικό ταξίδι που έχω κάνει στο εξωτερικό ήταν στην Πάτρα΄΄

παίζαμε με τον Βότση σε μια ταινία του Carpenter, ήμασταν εξαιρετικοί. εκείνος στριφογύριζε μέσα σε κατσαρόλες και εγώ του έλεγα με έναν πειστικό τρόπο ότι θα κόψω το ποτό. μια κοπέλα μας έτρωγε με τα μάτια της. αυτές οι κανιβαλικές ορέξεις, αυτές οι καρναβαλικές διαθέσεις χωρίς τέλος. . .

μια καλλονή με ουρολοίμωξη κοιτάει από τον φεγγίτη να δει αν ο θεός μοιράζει χαρτονομίσματα

σε έκανα κάποτε να γελάσεις / γέρασα τώρα και άφησα την λογική να τακτοποιήσει τις αποσκευές μου / δεν βρέθηκε ακόμα κάποιος να με στείλει στον διάολο - 4 απόπειρες αλλά το θέλημα τους δεν έγινε.

σαν μαραθωνοδρόμοι μετά την Ανάσταση, με τις λαμπάδες, τρέχαμε να πάμε να φάμε. . .

με τα ίδια τραγούδια γαμούσαν, με τα ίδια τραγούδια τρώγανε ο ένας τον άλλον, με τα ίδια τραγούδια. . . κανείς δεν ήξερε τον δημιουργό τους, γιατί ο δημιουργός δεν υπήρξε ποτέ αλλά μπορούμε να φτιάξουμε έναν και όταν αρχίσει την γκρίνια τον συνταξιοδοτούμε ή τον πετάμε από τον παράθυρο.

λίγος ρυθμός στην αναπνοή / λίγη κατανόηση στο φιλί

η καλύτερη σερβιτόρα από το 2007 η Νικολέτα και εγώ να ουρλιάζω σαν σκύλος, πιστεύοντας ότι τραγουδάω, ο Ντίνος δείχνει κατανόηση. η κυρία Μαρία με τον σύζυγο της δείχνει και αυτή κατανόηση. όλοι οι άνθρωποι είναι καλοί. τουλάχιστον χθες

να μην ξεχάσω να πουλήσω το μουνοχαϊκου στον Καλογήρου, να βγάλω τον Χειμώνα.

424

2011-09-29T03:17:00.005+03:00

Γιατρέ μου, το ξέρω δεν μπορείτε να με καταλάβετε, ούτε και εγώ μπορώ να σας συμπαθήσω αλλά είστε επιστήμονας και πρέπει κάτι να κάνετε. . . Πονάω εδώ και μέρες. . . εδώ και μήνες. . ξερνώ αίμα, χέζω αίμα - τόσο αίμα δεν πίστευα ότι είχα για να βγάλω. . . Θα ήμουν πρόγευμα, κυρίως πιάτο και επιδόρπιο μαζί για τους βουρδούλακες. . . Πονάω και σέρνομαι. . . Υπήρξαν όμως και καλές μέρες χωρίς εντάσεις. . . Ήμουν καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που σας μιλάει τώρα. . . Ακόμα όμως δεν έχω κάνει κακό σε κανέναν, πέρα από λεκτικούς χαρακτηρισμούς που μόνο γέλιο ή περιφρόνηση προκαλούν. . . Αν πίνω; Ναι . . Αλλά το έχω μετριάσει, πιστέψτε με. Εν υπηρεσία δεν έχω πιει ποτέ. Μόνο στις εξόδους καμιά φορά το παρακάνω. Μα το πρωί είμαι εντάξει. . . Κουβαλάμε από τις 8 το πρωί μέχρι τις 2 το μεσημέρι . . . Μεταστάθμευση Ταξιαρχίας. . . Μια φορά στα εκατό χρόνια, γιατρέ μου συμβαίνει αυτό. . . Πονάω, Γιατρέ. . . Θέλω μια άδεια να μου υπογράψετε. . . Έχω δέκα μέρες ειδική άδεια. . . δώστε μου τες όλες. . . Κρατήστε με όσες μέρες θέλετε εδω μέσα. . Κάντε μου πειράματα. . . Τσιμπίστε όποιο όργανο θέλετε - εκτός από το συκώτι, δεν συμφέρει -Δώστε μου ότι αγωγή θέλετε. . . Πρέπει να φύγω. Πρέπει να τελειώσω κάτι που άρχισα πριν μπλέξω με τους μαλάκες. . . Όχι τίποτα σημαντικό. . . Να κάνω κάποιο μεροκάματο. . . Όχι. . Κοπέλα δεν υπάρχει και ούτε υπήρξε. . . Μην με κοιτάτε υπεροπτικά. . . Ξέρω τον βαθμό σας. . . Θέλω τις μέρες που έχω υπόλοιπο. . . Δεν μπορώ να πάρω τιμητική. . . Δεν ξέρω απο αυτά. . . Θέλω τις μέρες που έχω υπόλοιπο. . . Όλες. . .Θα μου τις δώσετε;

- Αν το θέτεις έτσι, ναι.

Ιούνιος 2010

τέρμα

2011-09-27T01:36:00.003+03:00

καίγονται πολλοί
και μια σπίθα
δεν βλέπεις

χάνονται πολλοί
και όλοι
είναι μπροστά σου

πονούσα
ούρλιαξα
μου έγνεφες ΄΄Σιωπή΄΄

τώρα δεν υπολογίζω
τώρα δεν μετράω
ανάποδα
πότε θα γίνει το
θαύμα

τώρα γυρίζω
και σε τρομάζω
να νιώσεις επιτέλους
τον εαυτό σου
και να με κεράσεις
τίποτα.

λίγο πιο κάτω από την Κασσάνδρου

2011-09-25T23:03:00.005+03:00

είναι μικρές λέξεις σαν αναπνοές - ίσα ίσα για να ζήσεις. . . τις βάζεις δίπλα δίπλα και βγαίνει ένας βαθύς αναστεναγμός - δεν ταιριάζουν όμως, ξεχειλίζουν από δω και από 'κει . . δεν καταπίνονται

είναι μικροί άνθρωποι που κάθονται δίπλα σου. . . με ένα κόλπο να σε εξαφανίσουν προσπαθούν. . . χάνονται κομμάτια σου και όμως μένεις - όσος μένεις - εκεί. . .

''δεν χάθηκε και τίποτα''

με κάνεις να γελάω. . . παλιός στίχος, πικρός. . . στον πιο φιλόξενο βούρκο της πόλης - σπίτι στην Αγίας Σοφίας κάτω από την Κασσάνδρου - για να μπεις μέσα, έκανες πρώτα αντιτετανικό ορό. . . τα πατώματα να βουλιάζουν, οι τοίχοι έτοιμοι να πέσουν και να τους κρατάνε τα χρώματα τους, η κουζίνα ότι πρέπει για έρευνα αρχαιολόγων. στο καναπέ ένας καφεπράσινος λεκές σε σχήμα ανθρώπου. . . κάποιος πέθανε, έλιωσε. . . , ένα ριχτάρι και δεν φαίνεται τίποτα. . . η τηλεόραση στην διαπασών να δείχνει μπούτια, βυζιά και φασίστες. . . φοράω το πορτατίφ στο κεφάλι, κρατάω μια λάμπα, τραγουδάω - μια κιθάρα ζωγραφισμένη με τους στίχους της ΄΄Έρημης Χώρας΄΄.
τελειώσανε πολλά μπουκάλια και τίποτα σημαντικό δεν ξεκίνησε. σερνόμασταν αλλά υπήρχε ορμή και μουσική. . . στις τρεις το ξημέρωμα ο Πάνος πάνω από ένα βαθύ τηγάνι να φτιάχνει τραχανά. . . ψωμί γιοκ, μόνο κάτι παξιμάδια που έφερα και λίγο σαλάμι αέρος και ρετσίνα από την Νεμέα - η καλύτερη ποιότητα, όχι μαλακίες. με τον τραχανά κάπου ένα δίωρο βρασμένο τρώμε. . . ο Πάνος ουρλιάζει στην μακρινή αγάπη του στην οθόνη. . . θέλω να κοιμηθώ όμως κάτι πρέπει να γίνει, κάτι να συμβεί. . . ώρες πριν κάποια με ρώτησε αν γράφω. . . της είπα ότι έχω γράψει ένα βιβλίο με πολλά βιβλία μέσα του και πολλούς ανθρώπους. . . δεν σχολίασε . . μετά έμαθα από κάποιον ότι αν τις ζουλίξεις τα βυζιά κάνει σαν τα παιχνίδια, τα λούτρινα αρκουδάκια που όταν τα πιέζεις σκούζουνε . . τρομακτικό ηχητικό εφέ.

στην τηλεόραση εμφανίζεται ο Βέλτσος, σε μια εκπομπή να μιλάει για το Ζεϊμπέκικο . . τα λέει καλά και τον καταλαβαίνω. . . μετά τον δείχνει να χορεύει με έναν απέριττο τρόπο. . . όλες οι κινήσεις φυσικές, καμιά επιτήδευση. . . δεν του το είχα. . .

στο διπλανό δωμάτιο τα πράγματα είναι πιο ζωντανά. . . κάποιος δεν περιμένει την αποποινικοποίηση και μια που τις περισσεύουν πολλά στα κατάλληλα σημεία τον βλέπει σαν θεό ή ημίθεο όταν είναι ημίγυμνος. . .

παρόλα αυτά ο τραχανάς ήταν ότι πρέπει. . .

Modus Vivendi

2011-09-24T18:06:00.002+03:00

Ν' αφήνεσαι ράθυμα στο ρεύμα της θάλασσας, να λιμνάζεις
σε τόπους που πρόσκαιρα αγάπησες ή ν' αναλώνεσαι
διαγνώνοντας άσκοπα αθεράπευτες περιπτώσεις.

Να προσμένεις μιαν άνοιξη πως τάχα πλησιάζει
με τη νωχέλεια ηλιόλουστης μέρας που ξάφνου ναυάγησε
μες στις κατάφωτες παραθαλάσσιες κωμοπόλεις.

Να' σαι κατάμονος κι όμως κρυμμένος σε χίλιες καρδιές
να περάσεις στο αίμα αυτών που σ΄αγκάλιασαν πρόσκαιρα
να πληθαίνεις .

Νίκος Αλέξης Ασλάνογλου

«Διαβάζετε εμένα και δεν διαβάζετε τους ποιητές.
Για παράδειγμα δεν διαβάζετε Νίκο - Αλέξη Ασλάνογλου.»

Κατερίνα Γώγου, σε συνέντευξη της

Λ. και Χρ.

2011-09-23T20:53:00.005+03:00

ο ελάχιστος ηλίθιος πρότεινε πενήντα ευρώ για κάθε ερωτική του συνεύρεση με την ευρηματική Αγκ. - εκείνη του απάντησε ΄΄Θέλεις πενήντα ευρώ σε μονόευρα, να στα χώσω ένα-ένα στον κώλο, να στον κάνω κουμπαρά.΄΄

ο ελάχιστος ηλίθιος πήρε το ύφος καταραμένου ( γκαντέμηδες ήταν, όχι καταραμένοι. . .) δημιουργού και είπε στον Χρ. ΄΄Δεν είμαι καλά. . .΄΄ και ο Χρ. είπε ΄΄Ωραία. . .΄΄ και συνέχισε τον δρόμο του.

χα. . .

θέλω να σας αγκαλιάσω και τους δυο / να σας πάω το φεγγάρι
να σας κεράσω ό,τι θέλετε και ό,τι δεν φοβάστε
να σας φέρω πενήντα φαμ φατάλ να φάτε και να σας φάνε
να ιδρώσετε με το Moonchild του Beefheart ή του Gallagher
ή το A Million Miles Away του δεύτερου, με το πιάνο να περιγράφει
όλη την καταστροφή πριν την χαρά.

έκλεισα όλους του λογαριασμούς, ντύθηκα στα λευκά
μετά από χρόνια - από το 2007 - και με τα ρέστα
θα κεράσω τα πάντα / αφρισμένες μπύρες σαν κύματα
που σκάνε και ή λυσσασμένες αμαζόνες που καβαλάνε
δίκια και διαθέσεις .

να βγάλω έξω την καρδιά μου να σας την σερβίρω
φλύαρη μες το ποτήρι να σας λέει για τότε που
έπεσα από την σκάλες και κατρακυλούσα μέχρι. . .

να είστε καλά ακόμα και όταν δεν είστε.

No 800

2011-09-22T12:19:00.003+03:00

στο τηγάνι ρίχνω λάδι,αυγά, κρεμμύδια, πολλά κρεμμύδια, ψιλοκομμένα, μανιτάρια - τα δοκίμασα πριν, δεν είναι δηλητηριώδη - αλάτι, πιπέρι και μια χειροποίητη σάλτσα. τα τηγανίζω παραπάνω απ΄ ότι πρέπει. . . μαγειρεύω απαίσια αλλά μαγειρεύω μόνο για μένα. . . τι καλοσύνη. . .

ο Τάσος έφυγε στην Ρουμανία, ο Νικολάε και η Έλενα Τσαουσέσκου δεν πέθαναν ήσυχοι στο κρεβάτι τους, εγώ χρωστάω πέντε ευρώ στον Μιχάλη από το χθεσινό υπέροχο γεύμα - μια λεπτομέρεια' 15786237 ρετσίνες και όλοι ταπεινοί και καλοδιάθετοι - δεν έχω λεφτά να πετάξω από το παράθυρο και έτσι μένω ακίνδυνος στην επιστροφή, στο κάθισμα του συνοδηγού. κατηφορίζω τώρα. . . κλεισμένοι δρόμοι, ποδήλατα βολτάρουν, στα λεωφορεία τζαμπαντάν. . τα πόδια μου δεν είναι σίγουρα αν μπορούν να με πάνε εκεί που θέλω. . . ο Βότσης είναι πιο σίγουρος σε αυτό, με το διαστημικό ποδήλατο του, σαν διαολεμένος καβαλάρης έχει κάνει σουρωτήρι όλους τους δρόμους.

στην βιβλιοθήκη πολλοί αξιόλογοι άνθρωποι, κατεβάζουν βιβλία, χαζεύουν, κάνουν ησυχία. . . όμορφοι άνθρωποι. . . Αποστολίδης, Χάκκας και συνεντεύξεις που πήρε ο Ραπτόπουλος από νεώτερους. τα πόδια μου τρέμουν, λίγη ησυχία. . . λίγη ησυχία. . . στο νοσοκομείο όταν είχε παρατηρήσει η νοσοκόμα ότι τρέμω, της είπα Έχω ρυθμό μέσα μου. . .

όταν ο Waits το 70 κάτι άνοιξε συναυλία του Zappa, οι Ζαππατίστας από κάτω τον γιουχάρανε. ο Waits όμως επέμεινε. γύρω στο 83 άρχισε να ουρλιάζει με μια μαρίμπα να ακολουθεί. έκτοτε συνεχίζει να υποκρίνεται πετυχημένα και να ουρλιάζει. θα ήταν ενδιαφέρον να διασκεύαζε το Willie the Pimp - εννέα λεπτά κιθαριστικής σφαγής με τον Beefheart στα φωνητικά, να μιλάει με τον Θεό. στις 25/10, 6 μέρες μετά τα γενέθλια του Παναγιώτη, κυκλοφορεί ο καινούργιος δίσκος του Waits. BAD AS ME. o Zappa πέθανε το 94 από καρκίνο του Προστάτη και το αγαπημένο του λαχανικό ήταν ο Καπνός. τα γεμάτα ειρωνεία πνευστά από το Hot Rats. . . χαμογελάω. . . - ένας από τους τελευταίους δίσκους που κυκλοφόρησε. . . ο Κίτρινος Καρχαρίας. . . αριστούργημα αλλά δεν καταλαβαίνω Χριστό, μου είχε πει κάποιος στο Πυροβολικό. ο τύπος τα είχε καταλάβει όλα.

σημείωση

2011-09-21T21:19:00.002+03:00

εκεί που προσκυνάνε
και ζητάνε πολλά

εκεί που γαμάνε
και χύνουν περιστασιακά

απλώνεται η κωμωδία - ΠΕΛΑΓΙΑ? - και όλα είναι
καλώς πρέπει διακοσμημένα . .

0 ηλίθιος σας ξεγέλασε
και πάει στο διπλανό
μαγαζί

σπαράγματα ή το νόημα που μου πήρες 10 - ΤΕΛΟΣ

2011-09-20T22:10:00.001+03:00

- έχεις πάει στην Πρέβεζα;
- πήγα. . . το πιο σημαντικό είναι
ότι γύρισα απο εκεί. .
- χαχαχαχα

οίκτος και στον ιστό μπλεγμένος περιμένεις την χήρα να σε ερωτευτεί. τα ρούχα σου είναι τρύπια και δεν υπερτιμάς τους εχθρούς, δεν υποτιμάς ό,τι είναι έτοιμο να σε σκοτώσει. κανείς δεν είναι περιττός - όλοι έχουν κάτι να προσφέρουν και όλοι κάτι θα ζητήσουν. ζήτησε τα όλα, πάρε τα μισά, αγάπησε το τομάρι σου, πλησίασε την φωτιά, βούτηξε στον πάτο να κάνει η ψυχή σου γκελ, πιο ψηλά από εκεί που μπορεί να φτάσει, πιάσε και ρώτα τον άνεμο, με την πιο εγωιστική, την πιο αλαζονική άποψη, ότι μπορούμε να ζήσουμε. . .
σε ένα ποτήρι είναι όλος ο πολτός, τον κοιτάς και προσπαθείς να τα ξεχωρίσεις, μετά πίνεις και δεν σε γνωρίζει κανείς. λίγο λίγο το δηλητήριο και νομίζεις ότι είσαι άτρωτος μα τελικά σε καθαρίζει το νέκταρ, η γλύκα που δεν μπορείς να γευθείς -

- Άνοιξε μου μια πληγή να ανασάνω / χαρίζω φιλιά.

- Ανοιχτόμυαλοι στις πορείες με ανοιγμένα κεφάλια / μια θηλιά
από γάζα μεταξένια.

- Ανάλαφρη γεννιέμαι κάθε πρωί / μου αγοράζεις ένα τσιγάρο
/ το καπνίζουμε μισό μισό.

- Όλη μέρα κοιμάσαι και το βράδυ πας για ύπνο / ο Χρόνος σου ανήκει /
καμιά νίκη. . .

- Μην μου πιάνεις τον κώλο όταν ονειρεύομαι. . .

- Έχω τον σκοινί και εσύ ανεβασμένη στην σκηνή με κινήσεις τίμιες μου δείχνεις πόσα πρέπει να πληρώσω, δεν διστάζεις αγρίμι μεθυσμένο, δεν νυστάζεις τέρας γαμημένο, ανακάλεις την αγάπη σου και αναιρείς εμένα. - -

τροχονόμος σε μια γελοία παρτούζα, τα κορίτσια στο μπάνιο πλένονται, ο Μεγάλος Εραστής, γυμνός και απλωμένος στην πολυθρόνα με την πούτσα του πεσμένη λίγο πιο πάνω από τον αφαλό, αναρωτιέται τι νόημα έχουν όλα αυτά, δεν με ρωτάει όμως γιατί ξέρει τι θα του πω. πρέπει να φύγω. . . ο Χρόνος μετράει ανάποδα, δεν καταλαβαίνετε . . μόνο πιστεύετε και νομίζετε. . . έχετε τα νομίσματα μα δεν ξέρετε που είναι η σχισμή να τα ρίξετε. . . - - -

το νόημα που μου πήρες σπάραξε, τώρα δεν υπάρχει, σπάραξε, άναψε και πάλι βρήκε αλλού να βολευτεί. γίνονται βλακείες ακόμα. . . αλλά όταν πάω για κάτι καλό. . . εμφανίζονται όλα και τα κατακάθια σιγά σιγά βγαίνουν πάνω και ανθίζουν. . . . μέσα στην βλακεία, την επανάληψη και την ομορφιά.

κατανόηση, λίγη

2011-09-19T23:55:00.004+03:00

όταν σκίζεις το
αυτοκόλλητο από
το μπουκάλι της μπύρας
μοιάζεις με κάποια που
μαδούσε λουλούδια και
έτρωγε τα πέταλα.

τα βράδια όλα φαίνονται
να είναι δικά σου / μου
αφήνεις όμως τον χώρο να
σου πω ένα εκατομμύριο
ιστορίες που έχεις ξανακούσει
και γελάς κάθε φόρα
όπως την πρώτη.

όταν το πρωί προσπαθείς
να θυμηθείς και να σταθείς
στα πόδια σου / με κοιτάς
και όλα είναι τόσο φυσικά
δέχεσαι την μοίρα σου
και με χαϊδεύεις.

όταν φεύγεις αφήνεις
πάντα ανοιχτή την
πόρτα / να σε ακολουθήσω
να χαθούμε να πάμε παρακάτω
αλλά δεν κουνιέμαι
από την θέση μου / μένω εκεί
που θα με βρίσκεις πάντα.

δεν είμαι ήρωας
αλλά είμαι εκεί
δεν είμαι ωραίος
αλλά είμαι εκεί
δεν είμαι καλός
αλλά είμαι εκεί

με ρυθμό
όπως η καρδιά σου
με λύπη
όπως η ψυχή σου
με ειρωνεία
όπως κάθε ζωή

δεν καταλαβαίνεις;

όμως
είμαι

εκεί.

τρίχες

2011-09-19T18:15:00.006+03:00

Ωραία ατμόσφαιρα, ωραία μουσική, πρόσωπα ευχαριστημένα, σώματα στημένα σαν τραπεζάκια γεμάτα ποτήρια και γλυκά. . . κάποιος προσπαθεί να κρεμαστεί από τον πολυέλαιο μα δεν έχει σκοινί και νιώθει μόνος. . . μια κοπέλα πεταμένη μπρούμητα στον καναπέ, δεν μπορεί να γυρίσει ανάσκελα. . . έχει 16 μαχαιριές στην πλάτη, ένα ηλίθιο να την περιμένει, έναν ηλίθιο να την γαμάει και ένα νεκρό να την κάνει να γελάει. οι θεοί είναι μαζί της όταν γδύνεται. . .

Παραδίπλα συζητούν για το μέλλον. τους λέω, μια και συζητούν για το μέλλον, να πάει ένας να πάρει μπύρες για όπου να ΄ναι θα τελειώσουν. ΄΄Μιλάμε για την ζωή μας. . . μην μας ενοχλείς΄΄ λένε όλοι μαζί. . . κτητικά κτήνη. . . άκου ΄΄ζωή μας΄΄. Όλα δικά τους τα θέλουν και μετά κλαίγονται που πήρανε αρχίδια σκαλιστά. Άλλοι που δεν θέλανε τίποτα και τα πήρανε όλα πεθαίνουν νέοι και τα καθίκια στέλνουν συλλυπητήρια.

Ένα πιτσιρίκι με το ΚΕΦΑΛΑΙΟ στην μασχάλη με χαζεύει και γελάει με το γένι μου. . . ΄΄Πως είσαι έτσι;΄΄. Τον πιάνω από τον ώμο, όπως κάνουν οι σύντροφοί στις ταινίες, του λέω ΄΄Ακολουθώ την τακτική του Λένιν. . .΄΄. Παγώνει. ΄΄Ποια τακτική είχε ο Βλαδίμηρος;΄΄. ΄΄Όταν η πεθερά του, του έσπαγε τα αρχίδια, για να μην την αρχίσει στις γρήγορες, τραβούσε το γένι του και ηρεμούσε.΄΄ Τον έχω κάνει αφίσα και βγαίνω στο μπαλκόνι. Εκεί υπάρχει ψυχαγωγία. Κεφαλοκλειδώμα, γλώσσες σαν πινέλα, πάνω κάτω, χέρια σαν πλοκάμια. . .
Με παίρνουν χαμπάρι. Ένας πιο ατσούμπαλος από ΄μενα γυρίζει και μου λέει ΄΄Δεν είχαμε βάλει στοίχημα ένα βράδι ότι αν δεν σου τηλεφωνήσει εκείνη η τρελή θα πέσεις από το μπαλκόνι;΄΄. ΄΄Ναι, το θυμάμαι. . . ήταν εκείνο το βράδι που βάλαμε στοίχημα αν θα ρίξεις αυτή την λέπρα δίπλα σου. . .΄΄. Η Λέπρα του ρίχνει μια γρόθια στα αρχίδια και φεύγει. Αυτός διπλώνεται και βογγάει. ΄΄Αααα. . .Μαλάκα. . .ωωχ. . . Μαλάκα. . . .΄΄. Φεύγω και εγώ με την Λέπρα. Έτσι είναι. . . αμά σου λένε μαλακίες, απαντάς με μια καλύτερη μαλακία.

Μέσα στο σπίτι η ατμόσφαιρα δεν έχει αλλάξει. Πάω να ανάψω ένα τσιγάρο. Την στιγμή που σηκώνω το αναμμένο σπίρτο, μια φιλάρεσκη μαϊμου που έχει αγαπηθεί με όλη την πόλη εκτός από εμένα, χώνει την μούρη της στην μούρη μου. Η φλόγα της καίει λίγο την φαβορίτα. Τρέχει στην κουζίνα . Επιστρέφει με ένα ποτήρι νερό και με μπουγελώνει. ΄΄Συνήθως καίω καρδιές, όχι φαβορίτες. . . συγνώμη. . . ΄΄. Κοκκινίζει, με λέει αδερφή. . . ΄΄Με καμία κυβέρνηση. . . οι αδερφές έχουν γούστο. . .΄΄ της λέω. Φεύγει. Τρίχες. . . σκέφτομαι. Όπως και εκείνη μάλλον.

ελλιπής

2011-09-18T01:22:00.012+03:00

Ήμαστε τρελοί; Τρέχαμε τη νύχτα μέσα στο πάρκο και κουνούσαμε τα κλαδιά.

Φράντς Κάφκα
από τα Ημερολόγια
μετάφραση Αγγέλα Βερυκοκάκη.

αυτοί που δεν καπνίζουνε, δεν πίνουν και δεν τρώνε μαλακίες πεθαίνουν υγιείς λέει μια ρώσικη παροιμία. δεν διαφωνώ αν χαίρονται την ζωή τους όπως και να ΄ναι αυτή. αν δεν την χαίρονται υπάρχουνε τα κόμματα και οι ομάδες. group therapy, alltogether. για κάνα ξύλο για καμιά συζήτηση. . .

στο γραφείο μου τριγυρίζουν μυρμήγκια, ψάχνουν για μεζέ. λεκέδες δεν βρίσκουν ή λίγη ζάχαρη και έτσι χαζεύουν στην οθόνη τα οινοπνεύματα αντιλογίας. φεύγουνε τρομαγμένα σαν να τα χτύπησε εντομοκτόνο. θέλουνε να μου πούνε κάτι. . .

σίγουρα πρέπει να υπάρχουνε κάποιοι που τηλεφωνούν στο 14844 για να ακούσουν μια φωνή που τους λέει και κάτι χρήσιμο΄ με ακρίβεια την ώρα, την σωστή ώρα και αρχίζει να ουρλιάζει ΤΩΡΑ και πάει λέγοντας. αν τους δώσεις ένα ποτήρι νερό θα είναι σκλάβοι σου. . . σαν ηλικιωμένοι γονείς.

Frank Zappa και Franz Kafka - Frank Kappa Franz Zafka. . . παιχνίδια και συμπτώσεις με γράμματα και ονόματα. ο πρώτος ήξερε τον δεύτερο. . . ο δεύτερος δεν ξέρω αν ήθελε να γνωρίσει τον πρώτο. σκέφτομαι τον Kafka όλο και πιο συχνά. είχε ξεκινήσει να γράψει την Δίκη μετά από μια δικιά του δίκη΄ η αρραβωνιαστικιά του Felice Bauer είχε ανακαλύψει τις λάδιες του με μια φίλη της. τον δίκασε στο σαλόνι ενός ξεναδοχείου. τα ξαναβρήκανε αλλά η πουτάνα η φυματίωση τα διάλυσε όλα. κάποτε όμως ξέφυγε από την Πράγα, από την Arbeiter Unfall Versicherungs Anstalt, από τους γονείς του. . . ήταν στο Βερολίνο με τον φύλακα Άγγελο του, την Dora Dymant - σύντροφο του στους τελευταίους και πιο ωραίους έντεκα μήνες της ζωής του. όταν ήταν κοντά στο θάνατο, ζήτησε από τον γιατρό του να του κάνει μια ένεση μορφίνης για να ησυχάσει μια και καλή. ο γιατρός αρνήθηκε. τότε ο Kafka του είπε ''Σκοτώστε με, αλλιώς είστε δολοφόνος''. μες την σύγχυση του πήρε τον γιατρό του για την αδερφή του, Έλλι, και τον παρακάλεσε να απομακρυνθεί για να μην τον μολύνει. ο γιατρός υπάκουσε και ο Κάφκα είπε, τα τελευταία του λόγια όπως λένε, ΄΄Ναι, έτσι - έτσι είναι καλά΄΄. Σε ένα σημείωμα είχε ζητήσει από τον φίλο του, Max Brod, να κάψει όλα του τα χειρόγραφα και τα βιβλία του που είχαν εκδοθεί να μην ξανατυπωθούν. ο Brod δεν έκανε τίποτα από αυτά. το αντίθετο, ρίχτηκε σε ένα αγώνα έκδοσης και διάδοσης του έργου του Kafka. κάτι παρόμοιο, χωρίς να ζητήσει να καταστραφεί ή να επανεκδοθεί το έργο του είπε και ο Zappa σε μια συνέντευξη'

I don't care whether I'm remembered. As a matter of fact, there's a lot of people who would like to forget about me as soon as possible, and I'm on their side! You know? Just ... hurry up and get it over with. I do what I do because I like doing it, I do it for my amusement first, if it amuses you ... that's fine. I'm happy that you'll participate in it. But, uh, after I am dead and gone, there is no need to deal with any of this stuff, because it is not written for future generations, it is not performed for future generations. It is performed for now. Get it while it's hot, you know? That's it. 1

ο Καρυωτάκης - βίος παράλληλος του Kafka - είχε γράψει σε μια επιστολή προς τις γεροντοκόρες τις εποχής του - όσο για τα ποιήματα μου, επαναλαμβάνω ότι αυτά είναι μια προσπάθεια, η οποία δεν ξέρω αν θα καταλήξει πουθενά.2

τα μυρμήγκια έρχονται ξανά. . .

1. Frank Zappa,
από το άλμπουμ The MOFO project / Object (Deluxe Edition)
2.Κ.Γ.Καρυωτάκης,
γράμμα στο περιοδικό Νέα Εστία.

Ντίνος Χριστιανόπουλος

2011-09-17T12:38:00.002+03:00

«Μήπως στην Αθήνα οι άνθρωποι δεν γ[αμάνε] και δεν γ[αμιούνται]; Μήπως δεν υπάρχουν κρεβάτια εκεί; Όλη πια η πεμπτουσία, όλο το μάννα εξ ουρανού κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη; Τι πράγματα είναι αυτά;»

σε συνέντευξη στον
Γιώργο Λιάνη
παρμένο απο τα Νέα
18/1/1988

ημερολόγιο; 2

2011-09-17T10:25:00.007+03:00

αναμνήσεις και φλέματα, φλεγματικό χιούμορ - ΧΧΧΧΓΓΓΓΓ, ΦΤΟΟΟΟΟΥ - με ένα φύσημα φεύγουν όλα. υπέροχη μέρα σήμερα. απλή ημέρα χωρίς πονοκεφάλους, τα πακέτα γίνανε εξήντα, ολόκληρο φεγγάρι χωράει μέσα, ολόκληρη ζωή. κάποτε θα γίνουνε δυο τράπουλες σωστές και θα παίζω μπιρίμπα - όπως με τον Σκορδά, δυο χρόνια σερί.

- Κατεβάζεις γρήγορα και χάνεις

- Όχι θα τα κρατήσω, να κλείσεις εσύ και να τα πάρω όλα πάνω μου.

- Είναι ρίσκο. . .

φορούσε εκείνα τα χοντρά κοκκάλινα γυαλιά, δήθεν ότι δεν βλέπει και τα μάζευε όλα. άτιμο πράγμα το χαρτί και το κουμάρι.

χθές

σε κάποιους πολλά λεωφορεία περνούν από το σπίτι τους, σε άλλους μόνο ένα - εγώ πηγαίνω με τα πόδια με το βαδίζω και παραμιλώ. . . οι γείτονες είναι ευγενικοί και δεν με σημαδεύουν με γλάστρες.

ο Βότσης λέει ότι είναι κακό να ξεσπάς σε αυτούς που δεν φταίνε και δεν ξέρουν. κάτι ξέρει. κακίες ανακυκλωμένες σαν κουτάκια αλουμινίου με μπύρα και ανασφάλειες. . . αναίτιες ειρωνείες και επιθέσεις που δεν βγάζουνε πουθενά. χαραμοφάηδες ποιητές, κακιά ράτσα με ποιότητα. . .( «Μα είναι ολόκληρη συνοµοταξία τεµπελχανάδων. Παράδειγµα είναι ο Ελύτης». Ντίνος Χριστιανόπουλος σε μια βραδιά προς τιμήν του. . .)

το πράγμα γίνεται καλύτερο, με τον Ντίνο να μου αναλύει, να μου λέει ΄΄Αν δεν μπορείς να αγαπήσεις τον εαυτό σου, δεν θα σε αγαπήσει κανείς. . .΄΄. τα ξέρω. του λέω ότι κάποτε το λεωφορείο θα περάσει και από το δικό μου σπίτι. . . μέχρι τότε θα αγοράζω εισιτήρια για άλλους.

αλλά θυμάμαι. . . μετά από εκείνη την παράσταση. . . μέσα το αμάξι η συμμορία και εγώ απ΄ έξω να κάνω ότι πέφτω, ότι βγάζω το καπέλο που δεν έχω, να υποκλίνομαι σε ένα κοινό τριών ατόμων, εκείνοι να γελάνε. . . ο Άκης ντελίβερι - φυσαρμονίστας να φέρνει τις πάμφθηνες και πεντανόστιμες μπύρες με το ποδήλατο του και να φεύγει. έφυγα με μια σακούλα μπύρες και εγώ και ένα λεχάρι στο δρόμο που δεν ήξερε ότι έχω διαβάσει την Πυραμίδα 67 του Ρένου και τα Άπαντα του Καλογήρου μου έβγαλε μαχαίρι και απαίτησε το παλτό και το κινητό μου. γύρισα την σακούλα με τις μπύρες στον αέρα και του κατάφερα μια γερή στο πρόσωπο. έπεσε και έγινα καπνός. γύρισα σπίτι και μια μια ήπια τις μπύρες στην υγειά του. την επόμενη μέρα νηφάλιος σκέφτηκα αν είχε αποφύγει το χτύπημα και με έκανε σουβλάκι και τα βράδια θα γύριζα στην Αγίας Σοφίας σαν τον Ακάκι Ακάκιεβιτς και θα τρόμαζα λεχάρια και άλλους μουντρούχους. αλλά δεν πρόλαβε, τον πρόλαβα εγώ. αντανακλαστικά ασημένια. ένστικτο επιβίωσης ανώτερο και από των δημοσίων υπαλλήλων.

απαύγασμα

2011-09-17T02:43:00.007+03:00

αυτός που λέει ότι όλα έχουν γραφτεί
πες του να πάει να γαμηθεί
αυτός που μιλάει για το ωραίο
πες του να ψηφίσει Ναζωραίο

τελειώσανε τα αστεία πια
και τι να κεράσω
μείνανε μόνο κάτι
χαζοί να φωνάζουν τον
πόνο τους και εκείνη
η ασχημομούρα να μοιράζει
εισιτήρια για την συναυλία της.

το νόημα το βλέπεις στην
κοιλιά της σαύρας που
είναι ένα με το χώμα και
το παρελθόν για όταν
είσαι μόνη και το χέρι σου
κατεβαίνει εκεί που άλλοι
ρίχνανε μεροκάματα και χρόνο.

είσαι πάντα μικρή και αστεία
μα εγώ ξέρω πως βγαίνει από
την πληγή λουλούδι και από
τον βλαμμένο χρήμα.

μετά σου χαρίζω ένα
καθρέφτη και θαυμάζεις

μετά σβήνουν τα φώτα
και όλα είναι υπέρ μου.

χωρίς επιστροφή

2011-09-15T17:04:00.005+03:00

παράδειγμα προς αποφυγήν
χωρίς επιστροφή / πατημένες
μούρες λογάκια αγάπης σκέτα.

- ασπρίσανε τα μαλλιά σου

- όχι τα βάφω, προσδίδουν γοητεία
και σύνταξη.

εχθροί παραδομένοι στον
ύπνο ονειρεύονται τι
εφιάλτη θα σου στήσουν.

- αυτό μέσα στο αμάξι σου
αρωματικό δεντράκι είναι;

- όχι, ξέχασα να πετάξω την
καπότα χθες.

σβήσε το τσιγάρο
κάνε μια ευχή
με τα ρέστα αγοράζεις
μισή καλή ζωή.

- χαιρετάνε;

- δεν χαιρετάνε, πνίγονται
και κουνάνε τα χέρια τους
κάποιος να τους βοηθήσει.

στις πορείες
στις αργίες
με οικονομίες πρόστυχες
με χέρια στις τσέπες
να χειρονομούν / οι δρόμοι
στρωμένοι για όσους κάνουν
ότι δεν ξέρουν, οι στίχοι ορεκτικό
για τους αργόσχολους, παρτούζα
με μια γυναίκα για δυο χρήσεις,
προσευχές για του άσχετους, αγάπη για
τα ζώα που θα μας φάνε, αγάπη
για τους ανθρώπους που ξερνάνε
πάνω μας άλλους ανθρώπους, νύχτες
να κάνεις έναν απολογισμό, ο ύπνος
και ο χρόνος μοναδική σου περιουσία
τα υπόλοιπα αστεία
το γέλιο ανήκει στα χόμπι
το κλάμα στην πίστη.
η μουσική στα σώματα
- μέσα τους όταν καίγονται, έξω τους όταν κοπανιούνται. . .-

- πως αρχίζει ο κόσμος;

- με ένα χρέος.

- και πότε θα τελειώσει;

- τελειώνει κάθε μέρα.

σημειώσεις για την Κατρίν Όλντζον

2011-09-14T23:25:00.007+03:00

να περιγράφεις το ηφαίστειο την ώρα που σκάει και η λάβα σε πλησιάζει
να μην ακούς και να συμφωνείς
με πρόσωπα πολλά και μάσκες χαζές με ρόλους προβλέψιμους και γραφικούς, καθημερινούς ζωντανούς αλλά πάντα εκεί να σου λένε ΄΄τι κάνεις;΄΄ και ΄΄χρωστάς πολλά σε εκείνους που δεν σου δώσανε τίποτα΄΄ / με πρόσωπα θολά και φιλιά για μετά
με όλο το καριολίκι να χοροπηδάει πάνω στις διαθέσεις
μας και εμείς να καβαλάμε
χαρταετούς.

δεν την ξέρω καθόλου. απλά μαντεύω και υποθέτω. όταν σκέφτομαι κάτι κακό ότι θα συμβεί, συμβαίνει. όταν σκέφτομαι κάτι καλό, συμβαίνει το χειρότερο. στα δυτικά μπλεγμένος μεταξύ μόλυνσης και γραφικότητας και εκείνη ψηλά στην πόλη να προσπερνάει υποθετικούς προσκυνητές που σκαρφαλώνουν σπίτι της. μια χρυσή καρδιά συνοδευόμενη
με ένα ζευγάρι καλά σκαλισμένα μάγουλα.

είναι όμορφη. . . παλιά το πίστευε, τώρα απλά το ξέρει.
κάποτε της έγραψα ότι το όνειρο έρχεται από το πεζοδρόμιο μπροστά σε κάποιον που δεν περιμένει τίποτα. το πιστεύω το πίστεψε και εκείνη που συνήθως είναι επιφυλακτική με ότι λέω/γράφω.

καθαρίζει κάθε μέρα το σπίτι της και έτσι μπορεί να βρει τον εαυτό της ζωγραφίζοντας ποιητές εραστές, αποτυχημένους να βγάλουνε μια λέξη της προκοπής μπροστά της ή κάποια άξεστα αισθήματα / υλικά για τους οδηγούς επιβίωσης.

έχει ταξιδέψει πιο μακριά από εκεί που έχει πάει το μυαλό μου. έχω πιει περισσότερο από εκείνη. δεν την έχω δει ποτέ να στεναχωριέται ή να κλαίει και έτσι νόμιζα ότι έχω πάρει εγώ εργολαβία τον πόνο και εκείνη αδιάφθορη αλωνίζει. αλλά όπως κάθε φορά που μιλάω σοβαρά, καταντώ γελοίος και πέφτω όξω. έτσι και με την Όλντζον.

περνάνε από τον φεγγίτη που έχει πάνω και μέσα στο κεφάλι της.

ξέρει. . .

ιντερβιού 5

2011-09-14T22:12:00.007+03:00

γράφω συνέχεια με χέρια που είναι χοντρά και άσχημα. τα μαλλιά μου είναι από χαρτί και τα γένια μου πάντα βρεγμένα. πονάω συχνά αλλά δεν το δείχνω συχνά. όταν το δείχνω γίνονται κάποιες καταστροφές, οι άνθρωποι μαζεύονται πίσω, κάποιοι λίγοι βγαίνουνε μπροστά μου και αρχίζουν να φωνάζουνε, μπορεί και να με χτυπήσουν. οι πρώτοι αγαπάνε τον κώλο τους υπερβολικά, οι δεύτεροι αγαπάνε εμένα.

δεν αλλάζουν εύκολα τα πράγματα και η ειρωνεία είναι ότι είναι τόσο απλό να αλλάξουν. ο άνθρωπος είναι ο προβληματικός. δεν είναι τυχαίο που αυτή η λέξη σκότωσε την Σφίγγα. . . την κούφανε, την φαρμάκωσε αυτή η λέξη και τράβηξε κατά τον γκρεμό.

εδώ και λίγα χρόνια που έγινε ένας απολογισμός και ένα ξεκαθάρισμα - δεν λέω συνειδητοποίηση . . ας μην υπερβάλουμε - έστησα τα γούστα και τις προκαταλήψεις μου, και μέσα σε αυτά κινούμε και ζω. απόλυτος όχι - απόλυτοι είναι μόνο οι ηλίθιοι και οι νεκροί - αλλά σταθερός σαν βάδισμά του πιωμένου το βράδυ και από πίσω του χιλιάδες αναμνήσεις και τύψεις μα ποτέ νοσταλγία μα ποτέ ΄΄αν δεν είχα. . .΄΄ ή ΄΄αν είχα΄΄. από τότε φοράω τα ίδια ρούχα, τα ίδια χρώματα, την ίδια αυτοεκτίμηση

- Γιατί γράφεις;

- Γιατί έχω τον χρόνο, γιατί είμαι αργόσχολος, γιατί δεν ξέρω να ζωγραφίζω, γιατί δεν μπορούσα να ανοίξω την καρδιά μου σε μια κοπέλα και έκανα το λάθος και πέταξα στο χαρτί ότι ένιωθα για αυτήν, γιατί μου αρέσει να μουντζουρώνω χαρτιά, πακέτα, χαρτοπετσέτες, τοίχους - όχι με έξυπνα στένσιλ, αλλά ''με λογάκια΄΄

- το blog γιατί το άνοιξες και γιατί το ανοιγοκλείνεις συχνά;

- Γιατί ήταν ο πιο φτηνός τρόπος να βγάλω τα κείμενα μου παραπέρα από εμένα. να τα δούνε δυο τρεις άνθρωποι, πούνε γνώμες. παλιά που τα έγραφα στο χαρτί και έκανα αντίγραφα τα μάθαινα απ΄ έξω. τώρα είναι κάπου πεντακόσια κείμενα στο blog. άντε να τα μάθεις. πιο πολύ κρατάω το αίσθημα που υπήρχε όταν τα έγραφα. κάποια είναι για ξύλο. μπορεί και όλα. είναι όμως ένα σύνολο. το ανοιγοκλείνω επειδή κάποιες φορές θέλω να του ξεφύγω. να πάω λίγο παρακάτω. αλλά πάντα σαν τον δαρμένο επιστρέφω. αν είχα βρει τίτλο για ένα καινούργιο blog θα το έκλεινα. αλλά δεν είμαι καλός στο να φτιάχνω τίτλους. τα ΟΙΝΟΠΝΕΥΜΑΤΑ ΑΝΤΙΛΟΓΙΑΣ βγαίνουνε από μια παλιά εξάρτηση με το αλκοόλ για την οποία δεν φταίει κανείς παρά μόνο εγώ και από μια μόνιμη κατάσταση αντίδρασης και αντιλογίας. ακόμα και με τον εαυτό μου. - ο πάνσοφος Βότσης λέει ότι όσοι έχουν blog είναι ψώνια και θέλουν να εκτίθονται. θα συμφωνούσα μαζί του αν δεν είχα blog.

- Αντιφάσκεται. . .

- Αντιλογία.

- το blog σου δεν έχει κάποια συγκεκριμένη θεματική;

- το blog είναι μια σαλάτα. πολλά πράγματα, πολλοί άνθρωποι δικοί μου ή ανεξάρτητοι ή δούλοι άλλων. δεν έχει λογοτεχνικές αξιώσεις, δεν έχει τίποτα. μια βιτρίνα για όσους έχουν όρεξη ή χρόνο να κοιτάζουν.

- αυτούς που σχολιάζουνε θα εννοεις. . .

- και αυτούς και άλλους περαστικούς. σκέφτομαι συχνά ποιος είναι πιο αργόσχολος, εγώ που τα γράφω ή αυτοί που τα χαζεύουν έχει πλάκα. έχω πάρει κάποια mail με καλά λόγια και κάποια - πιο ενδιαφέροντα - με κατηγορίες όπως Αντισημίτης, Μισογύνης, Μαλάκας. . .

- κριτική;

- πιο πολύ σαν εξάσκηση του λεξιλογίου τους μου κάνει. σπάνε το κεφάλι τους να βρούνε μια σπάνια λέξη ή κάποια λέξη που έχει να ειπωθεί καμιά 50ριά αιώνες και την κοτσάρουνε στα μούτρα μου. έχει ενδιαφέρον. πολύ.

σημείωση

2011-09-14T22:02:00.002+03:00

να ανακαινίσουμε την Κόλαση

να απαλλοτριωθεί ο Παράδεισος

να πούμε ότι σκεφτόμαστε
και να σκεφτούμε κάτι
που κανείς δεν λέει

το δέρμα μας ελαστικό λευκό από την μοναξιά γλιστράει παντού
ο λογισμός μας καίγεται και μετά δεν υπάρχει

ένας άγιος περπατάει πάνω στο ποτήρι μου και μια αμαρτωλή που ξέχασε να ζητήσει συγχώρεση με σερβίρει / με τον κολασμένο καλόγερο για Βότκα και Πιροσκί την
Νύχτα όπου όλοι λέγανε ΄΄Σ΄ αγαπώ΄΄, την Νύχτα που είπανε κάπου
να πάνε διασκεδάσουν
και να πεθάνουν μαζί.

ταίρι ταίρι

2011-09-14T18:22:00.008+03:00

- δεν έχουμε προβλήματα. . . σοβαρά προβλήματα.

- θα βρούμε ή θα έρθουν μόνα τους.

συζητήσεις. μαλώνουν όλη μέρα. . . . το δίκιο και ποιος το έχει. . . σκέψεις για κάτι καλύτερο που διστάζουν να πούνε. . . τους ακούω και απορώ. . . δεν μιλάω για να μην τα κάνω χειρότερα. . . φοβάμαι κιόλας μην μου πετάξουνε κανένα ΄΄Εσύ δεν ξέρεις. . .΄΄. πράγματι. δεν ξέρω. είδα μόνο την πλευρά που μπόρεσα να δω απόλυτα όλα. . . να αγαπάς απόλυτα. . . κάποιοι δεν το αντέχουν. . . άλλοι ψάχνουν ένα στήριγμα για να πέσουν λίγο αργότερα από το αναπόφευκτο. . . εμένα μου αφιερώνουν ποιήματα, εμένα με κερνάνε καλημέρες. . .

- μ΄ αγαπάς;

- έτσι πρέπει.

και άλλες συζητήσεις. μια φορά στην Μαργαρίτη, εκεί που λίγο παλιότερα υπήρχανε ακροβάτες και άλλα ξωτικά, ένας είχε ξαπλώσει την κοπέλα του και την κοπανούσε στο πεζοδρόμιο. κλωτσομπούνια. πήγα να τον πιάσω πριν την αποτελειώσει και έφαγα μια κοφτή στο χέρι.

- Γιατί την χτυπάς,ρε;

- ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΤΑΝΑ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΥΤΑΝΑ. . .

- Ε, τις πουτάνες τις πληρώνουν και όλα καλά. . . δεν τις κοπανάνε. . .

Με κοίταξε κάπως μπερδεμένος. η κοπέλα βρήκε ευκαιρία, σηκώθηκε και άρχισε να τρέχει. κατοστάρι με 10ποντο τακούνι. ο άλλος έτρεξε από πίσω της ουρλιάζοντας. δεν τους ακολούθησα. . . ακόμα θα κυνηγιούνται. μπορεί να την σκότωσε, μπορεί και να παντρεύτηκαν. ποιος ξέρει;

στην Ναβαρίνου άκουσα μια ωραία ανάλυση για το πως βάζεις υγραέριο σπίτι σου και ότι είναι πιο πρακτικό και συμφέρον από το ηλεκτρικό κλπ κλπ. μια 15λεπτή διάλεξη στο κινητό που έδωσε ένας σιτεμένος στον γιο του. τι μπορεί να μάθει κανείς αν δεν έχει που να πάει. . . τον φαντάζομαι να συμβουλεύει τον γιό του, ότι ΟΛΕΣ οι γυναίκες είναι πουτάνες, να πάει φαντάρος και να μην λυγίσει σε κανέναν πούστη, να του δίνει το ψηφοδέλτιο σφραγισμένο, να βρεί μια παρθένα - κατεύθειαν από το δέντρο. . . - και να την κάνει ότι θέλει, να είναι άσχημη γιατί ΄΄καλύτερα να τρώς μελιτζάνες μόνος παρά κρέας με παρέα΄΄ κλπ κλπ.

στα πανεπιστήμια πάρτι μουσικές. ένα ωραίο μπάχαλο. κανείς δεν ξέρει τι θέλει, όλοι όμως έχουνε ανάγκες. ένα ζευγάρι πέφτει πάνω μου καθώς εκείνος της έχει κάνει κεφαλοκλείδωμα και την φιλάει. μοιράζω γέλια και μπύρες. μια που μοιάζει κάπως με το ΄΄Κακό΄΄ νομίζει ότι θα της πάρω την μπύρα. φεύγω αμέσως. τα κορίτσια από το Καμερούν με χαιρετούν. η Νύχτα τελειώνει με τον Αυτοκράτορα Χιροχίτο και την καταπίεση που υφίσταται ως Θεός.

τι είχαμε. . .

2011-09-12T14:10:00.003+03:00

- θα με σκοτώσεις;

- όχι, θα παντρευτούμε . .

- θα με βιάσεις;

- μόνο δυο παιδιά να κάνουμε. . .
έχει και κήπο το σπίτι να παίζουνε.

την φίλησε ξημερώματα της 19ης Οκτωβρίου, έξω από ένα μπαρ κοντά στον Λευκό Πύργο. είχε πέσει ομίχλη και αυτό βοηθούσε πολύ τα πράγματα. μετά στρατός, νοσοκομεία, χαμαλίκι για να ξεχνιόμαστε, μεροκάματα λίγα από δω και από ΄κει για τις σούρες του Χειμώνα, οι τριγύρω αποκαταστημένοι στα αμφιθέατρα με τις καλύτερες και ακριπληρωμένες παραστάσεις - κάποτε σε ένα αμφιθέατρο έβγαλε ποτηράκια και βότκα και κερνούσε. . . αυτό όμως έγινε πολύ παλιά -

- μην σπας τους καθρέπτες, είναι εφτά χρόνια γρουσουζιά. . .

- ναι αλλά είναι εφτά ακόμα χρόνια ζωής. . . και η τύχη πριν
δεν μας έκανε και μεγάλες προσφορές. . .

συναυλίες βαρετές και συναυλίες που η σόλα του παπουτσιού χάθηκε και με κουτσό βάδισμα επιστροφή από τα σφαγεία ( το 32 έγραφε στην φωτεινή του μαρκίζα ΒΟΥΛΓΑΡΗ - ΣΦΑΓΕΙΑ και γέλια να δεις από τους τουρίστες που εισβάλουν στην ΕΡΩΤΙΚΗ ΠΟΛΗ.....). στο ταξί κάθισε στην θέση του συνοδηγού. πίσω μια δίμετρη, αλλοδαπής καταγωγής. ο ταξιτζής με μια χαρακιά στο πρόσωπο να την τρώει με τα μάτια του από τον καθρέπτη. . . την άφησε έξω από ένα στριπτιτζάδικο ( Φωτόπουλος στην ΄΄Κάλπικη Λίρα΄΄: Είσαι από εκείνες που ντύνονται επί πιστώσει και γδύνονται της μετρητοίς). Μετά ο ταξιτζής αρχίζει το κομμάτι του: ΄΄Στο πιάτο μου το έδινε φίλε, στο πιάτο. . . τραβούσε την φούστα και για να με φουντώσει. . . αλλά μπήκες εσύ και χάλασες την δουλειά, ρε φίλε. . .΄΄, ΄΄Συγνώμη. . . δεν ήταν στις προθέσεις μου. . .΄΄. Και άλλες τύψεις στο τεμπεσίρι.

- τι θέλεις από την ζωή σου, τι ζητάς;

- ένα τσιγάρο. . .

- πφφφφφφφφφφ

-. . . δώσε μου και θα σου πω.

επιπολαιότητες, ε Μαρία;

τώρα όμως

2011-09-10T02:55:00.004+03:00

περίεργη γεύση στο στόμα / μετά το φιλί - Αμνησία / κι η γλώσσα Θάνατος / το μούδιασμα στο σώμα υποχωρεί / αρχίζω να με υπολογίζω πάλι / δεν γίνεται αλλιώς, δεν υπάρχει χρόνος - αυτός ο βήχας. . . / το παλτό και τα μαύρα ρούχα - η πανοπλία ενάντια στο πένθος / και δυο, το πολύ τρία ταξίδια.

καταραμένα μπουκάλια και κουτάκια. . . το ένα φέρνει το άλλο και μετά δεν μπορώ να σταυρώσω άνθρωπο να με ακούσει. γυρίζω πίσω με τα πόδια και σταματάω σε περίπτερα. μια νεαρή περιπτερού με ρωτάει ΄΄Είναι ακόμα κλειστή η Εγνατία;΄΄, ΄΄Ναι και δεν ξέρουν πότε θα την ανοίξουν, ρώτησα κάτι πιτσιρικάδες μπάτσους. . . γιατί ρωτάς;΄΄, ΄΄Τίποτα. . . χαίρομαι όμως, κάποιος που δεν θέλω, δεν μπορεί να κατέβει κέντρο. . . χιχιχιχι΄΄. καλή κοπέλα. . . αύριο μπορεί να της μπουρλοτιάσουν το περίπτερο και αυτός που δεν δεν θέλει να δει ίσως την σώσει και εκείνη τον δεί με άλλο μάτι.

ένας παππούς στον σταθμό κάθεται πάνω σε μια εφημερίδα. στην εφημερίδα υπάρχει κατάλογος με τους 6000 μεγαλύτερους οφειλέτες προς το κράτος. η ειρωνεία είναι ότι ο γέρος μου ζητάει να του αγοράσω ένα κρουασάν να φάει. μουνοπανάδες. . . του αγοράζω το κρουασάν και ένα μπουκαλάκι νερό. . . σαν μικρό παιδί τα κοίταζε. . . φεύγω, παραπατώ, δεν υπάρχει κανένα νόημα. . . στο λεωφορείο βρήκα πολλές ελεύθερες θέσεις.

σπαράγματα ή το νόημα που μου πήρες 9

2011-09-09T16:48:00.004+03:00

ένας πόνος κάτω αριστερά, το χέρι να τρέμει
η πόλη βράζει
πριν καεί
σκέφτομαι τόσο εγωιστικά
σκέφτομαι. . .

με όλες τις κακίες και όλες τις προκαταλήψεις μου
με όλες τις στιγμές που γίνομαι ανυπόφορος

απαράδεκτος

επιπόλαιος

όλοι εν δυνάμει εχθροί και φίλοι

μιλάω πολύ

λέω πάντα τα ίδια

σε μια προσπάθεια
που δεν τελειώνει
από εμένα

από μόνη της
πάντα.

-

φάε λίγο
από το
δικό σου
τομάρι

φάε λίγο
να βρείς
ψυχή
να χορτάσεις

μην φοβηθείς
και ξεράσεις
φάε
την ψυχή
σου
να χορτάσεις.

- -

έσβηνε το τσιγάρο
μετά από δυο
τρεις ρουφηξιές

καθάριζα τα τασάκια

έβριζε το σύμπαν
άφοβα

γελούσα
και φοβόμουν

σε πενήντα δύο
πακέτα που
είχε αδειάσει

την είχα ζωγραφίσει

΄΄αγαπηθήκαμε
κάποτε, ε;΄΄

Μάριος Χάκκας

2011-09-08T22:02:00.004+03:00

΄΄ 'Ομως δεν θα έχουμε υπέυθυνο, αρχηγό ή αντιπρόσωπο. Τόσα χρόνια μπουχτήσαμε από θαλαμάρχες, παρεάρχες, ακτινάρχες, όλων των ειδών τους άρχες, όρχεις που μας επέβαλλαν να κατουράμε στη βούτα κατά ομοιόμορφο τρόπο. ( Έπρεπε το κάτουρο να χτυπάει στον τενεκέ αριστερά και πάνω΄ έτσι και σου ξέφευγε, γινόσουν ύποπτος). Ού να χαθούνε. Έμ κι εμείς τα ανθρωπάκια που δεχτήκαμε χρόνια να τρώμε στην μάπα τη <<ραγιά>>; Και να σκέφτομαι πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που αποδέχονται τους κανόνες μιας τέτοιας ζωής. Τι τους συμβάινει και χώνονται μέσα στη μάντρα; Πάντως εγώ, απ΄ όσο ξέρω κι οι φίλοι μου, σε μάντρα δεν ξαναμπαίνω, οποιαδήποτε μάντρα. Αν πρόκειται για λογοτεχνικό σωματείο, γραμματείς, πρόεδρο και ιερατείο, δεν κάνουμε τίποτα. Δεν έχουμε χρόνο πιά για μια δοκιμή, κι άλλωστε γιατί να επιχειρήσουμε απο δρόμους που ξέρουμε πως δεν οδηγούν πουθενά; Μήπως φταίγαν τα πρόσωπα κι οι αρχές παραμένουν αλώβητες; Να τελειώνει αυτό το μπέρδεμα, αρχές και πρόσωπα, μορφή και περιεχόμενο, ιδέες και πράξη, όλα είναι ένα, όταν τα ξεχωρίζετε πάτε να περισώσετε κάτι. Φταίει λοιπόν στο σύνολο αυτή η υπόθεση, οι αρχηγοί και τα μέλη, ιεράρχηση και επιτροπάτα, οικουμενικές και μη σύνοδοι με αποφάσεις << πιστεύω >>. Τίποτα πια δεν πιστεύω, όλα σαβούρα για πέταμα. ΄΄

από το διήγημα του ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΙΟ
της ομώνυμης συλλόγης
εκδόσεις Κέδρος

Σημειωσεις Θαλάμου 245

2011-09-08T18:32:00.004+03:00

Στον αδερφό μου

Οι γενναίοι φοβούνται

Το παιδί
που
δεν γέλασε
ποτέ
τα βράδια
πάνω
απο τους φόβους του
ακροβατεί
γιατί δεν είναι γενναίος
και δεν φοβάται
πια

Sacturium

είναι αυτό το μακάβριο
παιχνίδι
ανάμεσα στο μαύρο
και το κόκκινο

μια αυτοκρατορία
ενός δωματίου
τσακισμένο φτερούγισμα
σε στραγγαλισμένο
ουρανό

ο Σαχτούρης

Ν. ως Παράνοια

Ν.

Παράλογη ηδονή
ξαπλωμένη στο χορτάρι
αγκαλιά
μεσα στης νύχτας
το αχάριστο σκοτάδι
και
μια λειψή σκιά
πιο μακριά
να δαγκώνει
το άχρηστο
φανάρι

Ν.

Ακατανόητη λογική
για πάντα καταδικασμένη
να στοιχειώνεις
τους κυβερνήτες πόθους μας
σπέρνωντας φιλιά
νόθες αμφιβολίες
τόσο ανάλαφρες
όσο ένα όνειρο
πάνω στο νεκροκρέβατο
ενός ερωτευμένου

Ν.

Ανελέητη στοργή
κράτα σφιχτά
την χρησιμοποιημένη ομορφιά σου
εκείνη
που γεμίσαμε εκατομμύρια ποτήρια
και άλλα τόσα
ανάψαμε τσιγάρα
κράτα την
χαρισμά σου

Αναλαμπή
ανατροπή
κίτρινε ψόφιε αιθέρα
τραγούδι
του Waits ή του Μπαγιαντέρα
στάσου κοντά
στην συμφορά
και ευσυνειδητά
σφάξε την ιδέα

Αγώνας
για το τίποτα
στο πουθενά
με διαδηλώσεις και αυγά
και τα ένσημα στα δόντια
απο τη μια μεριά
κι απο την άλλη
απελπισμένοι ψαράδες
μπλεγμένοι στα σχισμένα τους δίχτυα
αφουγκράζονται το μοιρολόϊ
μια αλλοτινής εποχής
που χωρίς κανένα δισταγμό
επιστρέφει

Στατιστικές
πολυεθνικοί κατακτήτες
με νέες πρακτικές
πιο οικονομικές
για λιτά διακοσμημένα μυαλά
σαν παντελόνι φαρδύ
φορεμένο απ΄ συναχωμένο Λίβα
που νωρίς
του κόψανε το βήχα

Εξουσία
διαρκής επαναστατική γραφειοκρατεία
των ακέφαλων τρομοκρατία
όσο θα υπάρχουνε πρησμένα γραφεία
τόννοι μελανιασμένων εγγράφων
με τόση έμπνευσή σχεδιασμένα
όση το επιτύμβιο
κάποιου
εθνάρχη ή δολοφόνου

Μνήμη
άνετος πόνος
σε κάθε στιγμή
ανάκατος με ψυχή
από τον τάφο της σκαστή
με κτήνη χαρωπά
αδίστακτες μητέρες
με τις ωφέλιμες εμμονές

Μίσος
και εκείνος μισός
σε καιρούς ήθους
και ευλάβειας
οπού οι οργασμοί κοπάζουν
και εκείνος φεύγει
με της πουτάνας το σεντόνι
για πανί
το υποτιμημένο φιλί
για άνεμο

Παιδεία
συνταξιούχα νιάτα
στα εδώλια θρανία
γεμάτα τετράδια,άδεια βιβλία
οχυρωμένες αίθουσες
( μουσική άδειου δωματίου )
μαθητές αριθμοί
άχαροι υπολογισμοί
στο κιτάπι κάποιου καθηγητή
διορισμένου δικαστή,αργόμισθου κριτή
ελέω αδυναμίας Θεού
σκάρτου δημιουργήματος
σκάρτου δημιουργού
με την αρωγή φροντιστηρίου
και οι επιτυχόντες
- εργατικοί παπαγάλοι -
στρώνουν τα πτυχία τους
να κάτσουν στην χρυσή σειρά
για τις νέες θέσεις απελπισίας
στα ανεργοτάξια του νου.

Χρόνος
σπουδή
κατά την διάρκεια της καθόδου
τα χωνευμένα παιδιά του Κρόνου
στήνουν χορό
πάνω απ΄ του πατέρα τους το κουφάρι
μια φορά και εσύ
γλέντα τυφλέ αναστενάρη

Θάνατος
πατρίδα
του ήρωα
και του προδότη
Θεού Ισκαριώτη
προφήτη καταδότη
που στις χαρές σωπαίνει
και πάνω από την πίστη μας
ξεσπά

Ξημέρωμα

Είναι κάποιες στιγμές
συνήθως λίγο πριν το ξημέρωμα
που είμαι βέβαιος
πως ο Καρυωτακης
ο Τραϊανός
ο Άσιμος
η Γώγου
ξέρανε κάτι παραπάνω.

Μάρτιος - Μαϊος - Θεσσαλονίκη
Ιούλιος Πρέβεζα
2006

Βασίλης Σκόρδου