Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2015

Ο.



 . . .  ρουφιάνοι με σπουδές λογικοί, απόψεις μόστρα και χιλιάρικο και από την άλλη ψίχα και γόπα αγκαζέ, μέσα σε μια χτυπημένη κούρσα που πήγε και γύρισε παντού, κάτω από το σπίτι μου πλάι σε γραμμένο Camarillo Brillo - με περιμένει να με πάρει να πάμε να υποδεχτούμε ένα μικροκαμωμένο θαύμα - από αυτά που τριγυρίζουν και δεν στοιχηματίζουν πάνω τους τάματα. Σε ρόλο ξεναγού, ρόλο επιθεώρησης. . .

 Ήμουν με ένα βιβλιαράκι - δανεικό κοκκινοκέφαλης 1,80 ποιήτριας - με κείμενα του τρομερού Μπέκετ και καθόμουν στο λεωφορείο, πίσω μου μια μάνα με τον πιτσιρικά της. Από το αντίθετο ρεύμα έτρεχε ένα πυροσβεστικό με την σειρήνα του να ουρλιάζει. Ο πιτσιρίκος είπε στην μάνα του. . .

- Φαντάσου μαμά να φτάσει το πυροσβεστικό στην φωτιά και ο άνθρωπος που καίγεται το σπίτι του να τους διώξει τους πυροσβέστες και να τους πει ΄΄Φύγετε, δεν θέλω να την σβήσετε την φωτιά. . . . Θέλω να την βλέπω. . .  Εσάς δεν σας θέλω. . .΄΄.

  Άκουσα την μάνα να λέει - Άσε τις βλακείες. . .  και την φαντάστηκα σε μια αποθήκη ευγηρίας, πεταμένη χωρίς επισκέψεις. . .

  Την άλλη μέρα ξεκίνησαν οι πυρκαγιές στην Αθήνα. . .

Δεν υπάρχουν σχόλια: