Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

02:48


- Τι κάθεσαι και ασχολείσαι; Τι σκοτώνεσαι; Μπροστά τους να αρπάξεις φωτιά, χαμπάρι δεν θα πάρουν. . . Τρύπιο παντελόνι, τρύπιο στομάχι, λυμένα κορδόνια και. . .

- Από τις κάφτρες, όλα τα τρύπια.

- Και οι κάφροι; Κάφτρες, κάφροι, να οι ρουφιάνοι θα σκάσουν από κάπου. Στο κηδειόχαρτο, κάτω από το όνομα, τι να βάλουμε;

- Τομάρι. Απούλητο.

- Λες και το ζήτησε κανείς.

- Θα σφαχτούμε εδώ μέσα.

- Μην λερώσεις μόνο.

 Η αοριστία πήγαινε σύννεφο.
 Εκείνη η φωνή από τα μέσα, έλεγε ΄΄Δώσε κώλο στην οργή΄΄ και η άλλη απ΄ τα έξω, τίποτα.  Χρεωμένοι, ένα τσούρμο, ανακατεμένοι. Μαζί. Τι ντουέτο. Στολισμένα με τα ξεκοιλιασμένα. Παίζαμε τα χαλασμένα φερέφωνα - Αν οι διαταγές έρθουν, χαρά μου, μισές, θα έχουμε μόνο τραυματίες; Εκείνος ο λεχρίτης που όταν σε θυμάται χαίρεται παραπάνω από μένα, που σέρνεται; Δεν μπορώ πια να κάνω τίποτα. Σουξέ η σιωπή σου. Με διασκεδάζει αλλά πρέπει να τα λέω εγώ όλα. Είχαμε περισσότερους νεκρούς φέτος; Ποιος νικάει; Τι συζητάνε για την παιδική ανεργία; Η διπολικούλα και η διαταραχούλα άρχισαν πάλι περιοδείες; Συνθήματα με αίμα της προόδου; Όχι δεν είναι δυστυχία, ούτε δημιουργία, ούτε κέρατα. Είμαστε εμείς, δίπλα δίπλα και δεν περιμένουμε τίποτα. 

 Εκείνη η φωνή από τα μέσα, έλεγε Φάε σκατά και ψόφα και η άλλη απ΄ τα απ΄ έξω, 8 και 80.


Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014

K.H.E.



  Είστε τρελή, δεσποινίς μου, μπορείτε να φύγετε, και τα λεφτά στην κοπέλα στην είσοδο. . . της είπε ο επιστήμονας της φρέσκιας, παπατζίδικης επιστήμης και εκείνη κατάλαβε ότι μπορεί να πάει όπου θέλει. Ακόμα και εκεί που δεν την θέλουν. Να ταξιδέψει με το ΚΤΕΛ ή το μυαλό της.
  Τι ομορφιά λιωμένη, στο δικό μου το μυαλό. Την είχα καταλάβει όμως, λιγάκι. Άρχισε το κάπνισμα για να σβήνει τα τσιγάρα πάνω μου και ο εθνικός ύμνος για εκείνη γράφτηκε. Περίμενε από τον ήλιο να της ανάψει το τσιγάρο και ένα διάολο να της τραγουδάει παλιά, ερωτικά τραγούδια μιας εποχής που δεν πρόλαβε. Τότε που δεν είχανε T.V., που τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν ήταν στην μόδα και οι απόψεις καρφώνονταν σε τέσσερις τοίχους.


  Ήμουν πλάι της.
  Έκανε ότι δεν με ξέρει.
  Έκανα ότι μυρίζει άσχημα και ότι είναι ανάγωγη.
  Με είπε Καθικαρά και Χυδαίο.

  Τις αργίες μόνο, ψυχή μου. Πολύ ακούγομαι, ελάχιστα λερώνω.


Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

μ.

 ακόμα τα πραγμάτικα γεγονότα
 ψάχνω κάπου να βασιστώ
 και με άλλα λόγια δεν αγαπιόμαστε

 θέμα μουτράκλας και χαρακτήρα,
 βλέπεις.