Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

B;


Η μαλακία ταξιδεύει με την συγκοινωνία, ταχύτητες φωτός και σπίτια ψηλοτάβανα, με φωτογραφίες γάμου και φαστφουντάδικα, τα Διαβατά αναβαθμίζονται, τα νοίκια πέφτουν ως αυτόχειρες, μαυραγορίτες βάφονται μεταξύ τους - φούμο να χορτάσεις -και κατοσταριά δεκαετίες να κλάνουν χαζεύοντας τον κώλο του διπλανού. . . Η Ευρωπαϊκή Αναγέννηση και η Ελληνική Νεκροφάνεια . Μόνο οι πιστοί προσέρχονται, οι υπόλοιποι θα βρούνε κάτι άλλο να παίξουν.


Ένας που θέλει να παίξει, φωνάζει πάνω από το κεφάλι μου ΄΄ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ, ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙΣ ΡΕ. . .΄΄ . Συμπαθέστατος αλλά θέλω να κοιμηθώ. Ένας ασθενής πρέπει να είναι φιλότιμος, όχι φιλόδοξος. Πρέπει να έχει τα ναύλα για τον αγύριστο. Έτσι δεν λειτουργούν αυτά πράγματα. Να σου λέει o μαέστρος της Ιατρικής Buy και να του λες Bye.  


Κάποιος που είπε Καλημέρα, τον δείρανε μέχρι να ξεφλουδίσει. Μετά έγραψε καμιά δεκαριά ποιήματα, με το αριστερό χέρι γιατί το άλλο είχε σπάσει σε τρία σημεία. Σε αυτά τα ποιήματα, αναρωτιέται, γιατί δεν τον αποτελείωσαν. Το ίδιο αναρωτιέται και η κοπέλα του όταν σκέφτεται την ζωή της. 



Σε μια επίσκεψη, με δυο κιλά κρέας πεσκέσι, λουλούδια, αναμνήσεις που ΄΄δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα΄΄ αλλά θα ΄΄τα θυμόμαστε, και γελάμε΄΄. Η βραδιά πωλείται με τα αριστουργήματα και τους ρουφιάνους τους ρατσιστές και όλες τις παραδόσεις μας, ένα πακέτο θεόβαρο με λεπτές χειρολαβές.



Ρίχναμε κουτουλιές στον τοίχο να περάσει η ώρα, όπως άλλοτε παίζανε καρπαζιές. Ο χρόνος κυλούσε ώσπου ήρθε η Αντιγόνη και μας γάμησε το τρίκι τρίκι.  Μια επιθεώρηση δηλαδή οπού o υποβολέας διάβαζε τραγικά λόγια, με βάθος - μα εμείς φωνάζαμε ότι σκεφτόταν ο διπλανός μας. Τουλάχιστον ο,τι πιστεύαμε ότι ένιωθε.


Δεν υπάρχουν σχόλια: